Geland! Weer thuis, na een heerlijke reis van bijna 4 weken weer lekker in ons eigen bedje. En hoewel Sam alleen naar huis wilde als hij opa en oma weer kon zien, is hij inmiddels alweer lekker in de poef gedoken om zijn eigen boekjes te lezen. Ook dat gaat snel bij een driejarige. Hieronder het laatste stukje blog voor Spanje en natuurlijk een terugblik op onze vakaaaaans!
Zaterdag
Nadat we zaterdagochtend de planning hebben om uiterlijk om 9:00 uit ons hotel in Toulouse te vertrekken en uiteraard weer tot een uur of 00:30 een beetje hebben zitten scrollen, staan we op om 06:20. Sam heeft er minstens zoveel moeite mee als ons, maar na een klein ontbijtje met wat yoghurt kunnen we uiteindelijk bijna een uur en 10 minuten eerder dan planning, om 07:50 vertrekken!
Dat is gunstig, want we hebben een reis van 10,5 uur voor de boeg en hoe eerder vertrek, hoe eerder we thuis zijn. De reistijd is echter ook geslonken naar 9 uur en een kwartier en dus zegt de navigatie dat we nu arriveren rond een uur of 17:30. Dat is natuurlijk nog zonder pauzes, maar zeker geen verkeerd vooruitzicht.
Nadat we uitchecken bij het Ibis: "zwaai maar even naar die meneer, Sam!" Nee hoor, dacht het niet. Zwaaien naar de metro als hij vertrekt of naar een land als we over de grens gaan: prima! Maar zwaaien naar mensen die hij niet kent... Vergeet het maar!
We tuffen lekker door, doen een stopje in een achterbuurt van Orléans bij de Aldi voor super lekkere Haribo-snoepjes die we op vakantie in Spanje ontdekt hebben. Wat denk je, hebben ze natuurlijk niet in Frankrijk... helemaal voor niks van de snelweg af gereden. Nou ja, dan maar even gelijk lunchen en doorrr.
Om vervolgens natuurlijk precies op de Periferique van Parijs, waar het toch al super druk is door de Olympische spelen, achter ons te horen: "ik moet een plasje doen". Niet de handigste plek om te stoppen kan ik je vertellen. En dus even van de hoofdweg af, wijk Villejeuf in voor een stiekem hoekje op een parkeerplaats en weer terug de (korte) file in.
Even verderop doet hij nog een spuugje (we kijken er allemaal niet eens meer van op) en gaan als een tierelier. Bas rijdt het eerste stuk, ik het stuk vanaf Limoges tot de Belgische grens, waarna Bas het weer overneemt als ik een beetje baldadig begin te worden. Dat is meestal het moment dat ik ook moe word. Zodra ik merk dat ik in kleermakerszit met cruise control wil gaan rijden is het tijd om het stuur over te geven.
En dan uiteindelijk, met een beetje file maar zeker niet veel, arriveren we uiteindelijk om 19:30 in Wouw! Behalve wat bewolking en tien graden kouder niks veranderd.
Maar wel lekker hoor, gewoon weer even ons eigen huis. Het voelt goed om ook weer hier te zijn. Tuintje staat er goed bij, lekker in de loungeset zonder dat je wegzweet. Al je spullen gewoon in de kast...
In ritme
Om 19:45 zit de eerste was er alweer in, zijn de koffers al ver uitgepakt, is Sam al druk aan het spelen met al zijn speelgoed dat hij gemist heeft en hebben we de eerste (en hopelijk laatste) Spaanse boete geopend. Ergens te hard gereden tussen Gibraltar en Alora; geen idee. Maar ze kennen die Nederlanders wel een beetje in Spanje, want we krijgen 50% korting als we gelijk betalen en daarmee afzien van een mogelijkheid tot procederen. Na even checken of het echt wel valide is doen we dus wat waarschijnlijk elke Nederlander zou doen, die €50 betalen, want €50 korting is een koopje 😉😝
De boodschappen worden uitgepakt, ik vind een slaapoordop terug die ik kwijt waande, we eten de onderweg al bestelde heerlijke Pokébowl en na nog wat onkruid trekken gooien we Sammetje op bed: "ik WIL nog niet slapen mama, ik ben nog niet moe." Om tien minuten later al op één oor te liggen natuurlijk.
We kijken nog wat Olympische spelen en duiken dan zelf ook ons bedje in. Zondag geschiedt met de marathon van Sifan Hassan, het bijwerken van ons vakantie Travelbook, proberen we de regels van baanwielrennen een beetje te begrijpen en bezoeken we familie. Fijn weer thuis! En kan hier dan 33 graden en om te puffen zijn, maar met de 45 graden in ons achterhoofd valt dat voor ons nu reuze mee. Merk ook dat ik er aardig aan gewend ben geraakt, die structurele zweetarmen. En dus gewoon maandagochtend in dertig graden hardlopen en dinsdagavond lekker sporten. Even weer het ritme er in. Heerlijk!
Terugblik
Terugkijkend op deze vakantie hebben we ontzettend genoten. Het was een heerlijke trip. Na bijna een jaar voor mijn gevoel alleen maar regen in Nederland, was mijn humeur echt heeeel erg toe aan zonnig weer. En 45 graden of niet, ik vond het heeerlijk dat het zonnig was. Wat dat betreft kun je aan Spanje geen betere bestemming hebben. Het was soms zwaar, omdat we ook in die hitte op pad waren, maar daardoor konden we wel extra van buiten genieten. En vervolgens meestal afkoelen in een zwembadje!! Mij hoor je niet klagen!
We hebben ook geconcludeerd dat 3-3,5 week vakantie voor ons meer dan genoeg is. Vorig jaar hadden we dat gevoel al en dit jaar werd het bevestigd. Na een week of drie begonnen we allemaal weer te verlangen naar gewoon lekker thuis zijn. Sam begon ook moe te worden (hij slaapt immers minder en dat is doorgaans niet goed voor zijn gedrag) en hij ging minder eten, omdat hij veel dingen niet kende. En al die avondjes uit eten zorgt ook wel voor veel geld wat je uitgeeft en als uit eten gaan niet meer speciaal voelt (je moet immers gewoon wat eten), dan is het gewoon zonde van de centjes. Die kunnen we immers ook sparen voor andere leuke dingen.
En natuurlijk gewoon lekker van je kleren en spullen uit de kast leven, in plaats van uit je koffer. Als je mijn koffer op vakantie ziet is het altijd een grote teringzooi, hoewel het thuis in de kledingkast erg gestructureerd is. Maar ik kan gewoon niet organiseren in een koffer. Het moet allemaal op en tussen elkaar en ik kan dingen niet goed vinden. En zeker als je elke 3/4 dagen weer inpakt, begint heel dat feestje van spullen neerzetten en uitstallen opnieuw. Dus fijn om gewoon thuis te zijn, lekker gewoon een goede maaltijd om 18:00/19:00 (hoewel we merken dat we nu ineens 's avonds om 21:30 honger hebben).
Maar wat hebben we het heerlijk gehad hee. We hebben ontzettend veel mooie dingen gezien in Spanje, zowel natuur als steden. Het was een goede combinatie van beiden, hoewel het van mij nog iets meer natuur mag zijn.
De dagen in Alora met de van Gilsjes en Tim waren ook beregezellig! Heerlijk om samen zo'n paar dagen op te trekken en leuke dingen te ondernemen, lekker te eten en samen herinneringen te maken!
Overwegingen
De mooiste en fijnste stad die we bezocht hebben, vonden we allebei Sevilla. Prachtige gebouwen, sfeervol en toch niet te toeristisch als het gaat om authenticiteit.
Met natuurlijk een klein uitschietertje naar de Sagrada Familia in Barcelona als bijzonderste monument.
Het fijnste hotel hadden we in Xátiva, het hotel met het privé zwembad uiteraard. We hebben allebei naar aanleiding van deze vakantie geconcludeerd dat we het fijn vinden om een slaapplekje te hebben wat zoveel mogelijk in de natuur, sfeervol aangelegd is en dat was dit hotel zeker. En dan liever iets verder rijden, maar wel een fijne plek om naar terug te komen. Voor mij hoort daar dan nog een zwembadje (met lekker weer) bij. Ik merk echt dat ik heel gelukkig wordt van een plekje met zwembad. Gewoon lekker aan het eind van je dagje even bij kunnen komen van alle indrukken in een lekker plonsbakkie, want we doen natuurlijk heel veel op een dag en dat moment dat je dat even verwerkt is zeker fijn met badje erbij. Bij voorkeur een eigen zwembad natuurlijk haha, maar dat was zo'n lucky opportunity; zie die nog maar eens te vinden.
Daarnaast heeft een appartement voor ons toch wel een voorkeur boven een hotel. Je hebt toch net iets meer mogelijkheden en ruimte om bijvoorbeeld zelf ontbijt te halen of eten tussendoor te regelen. Het idee van zelf avondeten koken is ook dit jaar weer jammerlijk gesneuveld, omdat we vaak op pad waren, het uit eten gaan in Spanje best betaalbaar was en omdat Bas toch wel de voorkeur heeft om op vakantie buitenshuis te eten 😅
Sam heeft volgens ons ook erg genoten. We slepen hem toch maar gewoon overal mee naartoe, dat is ie ook gewend en dat was vorig jaar voor m'n gevoel soms toch een ding / dat hij weinig tijd voor zichzelf heeft. En dat blijft het ook wel een beetje, echter: dit jaar hebben we veel meer momentjes gepakt dat hij even lekker in een speeltuin, een zwembadje of bij een fonteintje ook zijn momentjes had. We zijn vaker gaan fietsen, omdat hij dat heel leuk vond (vooral die helm) en we dan ook wat verder kwamen dan met lopen of de buggy. En we hebben ook speciaal wat dingen voor hem bezocht, zoals het Oceanographic in Valencia, wat serieus echt heel mooi was, ondanks het feit dat ik oververhit was!
Al met al was het een heerlijke actieve vakantie, we hebben super veel gezien en gedaan en het was ook fijn om met z'n drietjes dit zo samen te beleven.
Nu weer terug naar het normale ritme, niet dat ik daar per se naar uitkijk- maar goed is het wel!
Einde van deze blogserie
Deze blogserie over Spanje komt daarmee ook tot een eind. Heel erg leuk dat er weer zóveel mensen met onze avonturen hebben meegelezen. Ik schrijf altijd voor mezelf, maar het verbaast me elke keer weer hoéveel mensen alles met ons mee beleven. Het maakt het voor mij altijd weer gemakkelijker als ik eenieder zie om het over onze vakantie te hebben, omdat we het niet hoeven te hebben over de oppervlakkige details en zinloze beleefdheden, zoals: "hoe was je vakantie?" "Ja goed" en dan in 3 zinnen te moeten samenvatten wat je hebt beleefd- wat ik gewoonweg niet kan en ook niet leuk vind, evenals 2 uur er over praten niet.
Nu kunnen we het hebben over de details en dat vind ik altijd een veel leuker, interessanter en zinvoller gesprek!
Dus, leuk als je mee las, wellicht tot een volgende keer weer!
