En we zijn weer on tour geweest, want je zou ook eens een dagje stilzitten 😅 Veel te veel moois te zien hier. Zo hebben we vandaag Málaga bezocht en het er even lekker van genomen. Kasteeltje beklommen, ijsje bij Matties favo ijszaak, jetset-alike heerlijke paella op en even de Middellandse zee gevoeld: topdag!
Nadat we gistermiddag vanuit Gibraltar vertrokken was het al tegen zevenen voor we aankwamen in Álora, een klein dorpje tegen een muur van een berg. Kleine misschatting, want het dorpje zelf waar alles te beleven is, ligt zo'n 200 meter hoger via een drukke weg. Allesbehalve ideaal. Aangekomen bij de accommodatie is het even zoeken naar de parkeergarage-ingang via het mini-straatje en vervolgens naar ons appartement. 14 Spaanse gezichten kijken vanuit het zwembad onze kant op terwijl wij via een balustrade op zoek zijn naar ons appartement. Totdat een van de mannen in het zwembad zegt: "how many nights?" Ik zeg "six". Hij zegt: "appartment 6".
En dus lopen we de balustrade af naar appartement 6, onder toeziend oog van de zo lijkt het, bijna permanent wonende Spanjaarden- die hun hele huisraad voor hun eigen huis hebben staan. Het voelt even een beetje ongemakkelijk, zeker als we even later op pad gaan naar een supermarkt en een mini-winkeltje vinden waar alles opgestapeld staat en we eigenlijk niks bij elkaar kunnen rapen. En dus uiteindelijk een gamba-boontjes/wortel-noedels maaltijd maken. Ze lijken ook een beetje verschrikt te zijn om mensen van buiten het dorp te zien. Maar ja aan de andere kant vinden we dit doorgaans ook wel charmant: even een beetje lokaal gaan, maar iets anoniemer mag van ons wel haha. Het appartement ziet er overigens echt suuuuper netjes en comfortabel uit en we slapen die nacht als roosjes, dus we klagen niet. We zullen echter ons dagelijks vermaak wel iets verderop moeten zoeken.
Woensdagavond uitgebreide research gedaan, want we zijn hier 6 nachtjes, waaronder 3 met Fedde, Froukje, Melle, Yfke en ook Tim logeert in de buurt en dan is een klein beetje voorbereiding wel fijn.
Málaga
En dus bezoeken we donderdag Málaga!
Om er het maar gelijk gezegd te hebben: heerlijk! Ik had verwacht dat het luxe, jetset strandbaden en jeugd zou zijn...
En dat is het ook...
Maar eigenlijk is het gewoon ook een heel gezellige stad waar je veel kunt doen en beleven, waar leuke dingen te zien zijn en je heerlijk een terrasje kunt pakken langs de zee.
Na de auto geparkeerd te hebben flaneren we even lekker langs de nog rustige pier. Winkeltjes gaan langzaam open, de hippie-markt wordt opgestart en luxe jachten (inclusief mensen in ochtendjas) liggen voor pampus in de haven. We banjeren even richting vuurtoren en besluiten dan, omdat het nog niet zo warm is, voorzichtig de berg op te klimmen, omdat daar het Alcázar en kasteel (Castillo de Gibralfaro) liggen. We hebben dan wel een buggy bij, maar moet lukken toch?!
Nou blijkt het toch best warm te zijn, dus Sam uit de buggy, papa buggy tillen, mama Sam aan de hand. Gaat allemaal best prima, maar het is een aardig klimmetje in de hitte.
Tot een man Bas verwijst naar een alternatieve route die handiger is met de buggy. In zijn beste Spaans maakt hij ons met handen en voeten duidelijk dat we elkaar op de top weer tegen komen.
En dus gaan Sam en ik verder klimmen via de trap en loopt Bas om met een rechtere weg. Maar dat klimmen, blijft maar duren... en bij elke hoek die we omgaan, zien we geen Bas.... en Sam begint ook steeds harder te klagen, want hij noemt zichzelf dan wel een klimgeit- maar vooral als het hem zelf uit komt haha.
Enfin, bezweet en tussendoor steeds maar even rusten voor de kleine man, want hij wil niet meer verder, maar ik heb ook serieus geen idee waar Bas en de buggy gebleven zijn. We bellen maar even en de alternatieve route blijkt de autoweg te zijn die bijna 2,5 kn langer is.
Hahahah dussss en Sam en ik zijn al lang en breed boven tegen de tijd dat Bas met de buggy aangehobbeld komt. Om beide tot de conclusie te komen dat we helemaal niet van plan waren dit hoge kasteel te bezoeken (maar het iets lagere Alcázar), maar nu we zo'n tering-eind geklommen hebben zullen we het verdorie bezoeken ook haha.
Castillo de Gibralfaro
Bas legt Sam even uit wat ridders doen:
"De ridder staat boven op zijn kasteel en keek uit over zijn stad en als hij iemand niet lief vond dan zwaaide hij, want ik zit hier hoog in mijn kasteel en jij kan niet bij mij".
Zo vreedzaam die ridders uit de oude tijd hè 😉 Heerlijk verhaal!
Het kasteel is vooral mooi vanwege het uitzicht over de baai van Málaga en dus genieten we even van dat uitzicht op het bijbehorende terrasje, waar we een Engelse moeder en dochter uit Lincoln ontmoeten, die geïntrigeerd zijn door hoe onze zoon zich manifesteert voor een 3-jarige (gelukkig positief haha). Een leuk gesprek ontstaat, waarbij we het hebben over reizen, werk, vakantiebestemmingen en gezin. Het is echt geanimeerd en we vermaken ons prima.
Voordat we aftaaien krijgen we nog twee tips mee (zij komen al sinds 1980 in Malaga) voor een lunch restaurant (La Pergola de Mediterraines) en een tapas restaurant (El Pimpi).
We hobbelen met zijn drietjes de kortere weg terug naar beneden en laten het Alcázar voor wat het is. Richting het centrum om genoeg van de kathedraal van de buitenzijde gezien te hebben om de €10 voor de binnenkant over te slaan (we hebben er al een paar gezien deze vakantie).
Mattie Valks favo ijssalon
Door naar even wat winkelstraatjes, want we luisteren allebei Mattie & Marieke in de ochtend en in hun show hebben ze het gehad over Mattie die in Malaga de 'beste ijssalon van Malaga' heeft gevonden en aangeraden op de radio (wat een redelijk treurig tentje op de main street is), waarna Marieke een foto van Mattie in lijstje heeft afgegeven bij die zaak met de opmerking: "this Dutch influencer gives you 5 stars" en neergezet toen zij naar Malaga op stedentrip ging. En zonder gekheid: deze Spaanse mensen hebben geen idee wie Mattie Valk is, maar het lijstje staat serieus nog steeds op de balie: vol in het zicht. En aangezien ik er ook weer even mee op de foto ga, gok ik dat hij er nog wel even blijft staan. Ik ben er serieus van overtuigd dat deze zaak mede door deze 'ludieke grap' een dubbele omzet draait, want ze kijken ook heerlijk met zo'n blik van 'heb je er weer een' als ze ons die foto zien maken.
La Pérgola de Mediterraines
We waggelen lekker terug richting haven om de eerste tips van de Engelse dames op te volgen: lunch bij 'La Pérgola de Mediterraines'. Man man man, wat een goede keuze. Aan de buitenkant valt het helemaal niet op en bijna waren we alweer lang en breed gegaan voor die schattige tentjes op de boulevard waar iedereen zit, maar achter de kale witte muur vinden we een walhalla aan sfeer. De mevrouw vraagt nog of we gereserveerd hebben (hoezo? Lijkt toch praktisch leeg?) om boven te concluderen dat het behoorlijk sfeervol vol zit. Lekker briesje, lekker jazzy muziekje op de achtergrond, uitzicht op zee; wat wil je nog meer? Een vrolijke Sam! Nou dat komt mooi uit, want die vermaakt zich heerlijk met de letters op zijn pop-it.
We bestellen met zijn 3 de seafood paella en twee wijntjes erbij. Als je het dan doet, moet je het goed doen hè. En ik zit echt héérlijk! Waauw wat een gaaf plekje!! En die paella wordt dus ook gewoon aan tafel geserveerd, net als vis aan een tafel naast ons ter plaatse gefileerd wordt. We voelen ons net royals hier. Kraagjes omhoog, zonnebril op... en gaan! Nee, maar echt heeeerlijk die paella ook. Lekkerste die ik ooit op heb denk ik. Aanrader. En voor Nederlandse begrippen niet eens zo heel duur (voor Spaanse wel!)
Twee uurtjes later taaien we gezamenlijk af voor nog een rondje pootje baden in de Middellandse zee. Niet heel handig zonder handdoeken of zwemkleding en dus blijft het bij even snel, om vervolgens tot de conclusie te komen dat het zand HEEEEEEL heet is als Sam ineens snel een plasje moet doen en ik met m'n blote pootjes over het zand ren en vervolgens ook nog met Sam op m'n armen, omdat het voor zijn pootjes ook te heet is.
Tijd om af te taaien, wellicht komen we hier nog terug, we vinden deze stad erg gezellig, sfeervol en heeft veel te bieden. Ook de vele palmbomen passen helemaal in het beeld dat wij hadden van Malaga. Bevestigd haha.
Om terug in het appartement na tevens een bezoekje aan de hypermache (ohhh vond ik als kind al zoooo gaaf he) met Sam het zwembad in te duiken. Even de drempel over, want door al die Spanjaarden die elkaar lijken te kennen hier, voelde het een beetje gek om in 'hun domein' te gaan zwemmen. Maar daar wilde ik gewoon even doorheen-om te weten dat het prima mensen zijn, het water heerlijk warm is en ik niet lang genoeg ben om overal te staan! Sam heeft het vooral beoordeeld op of je ermee kunt spetteren en dat kan! Dus goedgekeurd!
Dus: Fedde, Froukje, Melle, Yfke en Tim: jullie kunnen komen: wij zijn er klaar voor.
