Dag 6 begint met pijn. Klinkt een beetje dramatisch, valt natuurlijk wel mee. Maar het is een zware opstart vandaag. Twee Nurofennetjes verder wordt het toch een heerlijke vrijdag in Madrid. Met als hoogtepunt: 45 graden aangetikt! Oh ja en natuurlijk het heerlijke park met sproeiers.
Pech
Het is dus een zware ochtend. Ik sta op en hoewel ik iedere dag hoop dat mn rug wat beter gaat, gaat het iedere dag een beetje slechter. En vandaag heeft ook de voorkant (lees: buik) er niet zo’n zin in. Daarbij heb ik niet echt denderend geslapen (al een paar daagjes niet), dus al met al is het een zware ochtendspits in mijn lijf.
Dus het feit dat er onder Bas’ nagel bij het inladen van de grote koffer iets tot de helft van de nagel inschiet, kan er ook nog wel bij. Als twee manke zielen met een vrolijk kind gaan we er echter toch wat van proberen van te maken.
En jahoor, gelukkig is het zo’n dag- want we zijn ook het parkeerticket kwijt geraakt in de tussentijd (gelukkig is dat niet het laatste wat kwijtraakt vandaag 😏: lees verder ). De aardige geen Engels-sprekende man (daar heb je er hier veel van!) achter de garageboot is gelukkig heel behulpzaam en de translator ook, om 1: ons kenteken op te zoeken en 2: de korting te berekenen die we krijgen omdat we in de ‘Old town’ logeren. Pfiew!
Madrid
Op naar Madrid om er wat van te maken vandaag. We parkeren in de centraalste (duurste: die 10ct zal het verschil niet maken) parking bij Plaza Mayor (maar dan zit je wel overal gelijk bovenop) en gaan lekker op pad. Gelijk spijt dat ik geen strapless shirt aan heb en dus maak ik van m’n shirt een strapless shirt door hem om te draaien. Beste idee van vandaag. 😁😅
Sam heeft het vandaag voorzien op de fonteinen en dus gaan we daarnaar op zoek, terwijl we proberen ook de highlights mee te pikken. En die fonteinen zijn zo gek nog niet, want het is heeeerlijk warm weer vandaag. We hebben medelijden met de ontelbare Luigi/Mario/Simpson/Gorilla/Panda/Ijsbeerpakken die overal opduiken om je kind mee op de foto te laten gaan. Je zou d’r maar in zitten, in zo’n pak met 40 graden….
Sam gaat er gelukkig niet van aan, en dus blijft zijn zoektocht doorgaan naar fonteinen (en naar de buggy, want we willen dat hij zelf loopt, maar hij wil graag in de buggy. Jammer dat papa en mama zo vasthoudend zijn… er wordt eerst een stukkie gelopen!).
Het tempo van Sam past echter prima bij mijn rug, die serieus een gevecht voert met mij over wat ik denk dat ik aan het doen ben… en na nog een half uurtje aansukkelen besluit ik maar een tweede Nurofennetje te nemen. Om vervolgens compleet van alle pijn af te zijn. We zitten dus op status: de pijn is met twee keer 400gram Nurofen onder controle te houden. Vervelend is het wel… want het pakt natuurlijk alleen de gevolgen aan.
We bekijken het Koninklijk Paleis en de Almudena-kathedraal. Die laatste is vooral bijzonder door de steensoort en kleur die gekozen is: grijs. De kozijnen van de eerste kunnen wel een likje verf gebruiken en het marmer verdient ook wat onderhoud, maar ach: wij beheren niet de financiën van de koninklijke familie gelukkig haha.
We lopen verder, Sam speelt even in de speeltuin en we gaan verder langs het centrale plein, waar ik even heerlijk geniet van een strijkgezelschap wat midden op straat mooie liederen staat te spelen, waaronder uit de film Interstellar en Ludovico Einaudi.
Ik vind dat echt zo prachtig.
Zeker vioolspel kan me echt ontzettend raken. Nog meer als het van die slepende liederen zijn en meerdere instrumenten samen krijg ik echt gelijk een brok in mijn keel. Helemaal als mensen dan ook echt met passie staan te spelen. En in zo’n setting als hier moet ik gewoon even blijven staan om te genieten, wat geld te geven en ze wat aandacht te gunnen, terwijl Bas verderop nog even een fotootje maakt. Zo pakken we allebei onze momentjes. Ik leg Sam uit welke instrumenten we zien en we applaudisseren samen.
Daarna pakken we een momentje voor hem, met zijn inmiddels ‘favoriete fontein’, waar hij achterover met zijn handjes in kan hangen.
Ik vind het allemaal al lang prima als hij lekker een beetje afkoelt tussendoor. Intussen slurpen we ook onze waterflessen elk half uur leeg, maar sympathiek als die Spanjaarden zijn staat er bijna op elke straathoek een gratis waterpunt. Goed geregeld! Sam telt die ook als fontein, dus dat is mooi meegenomen, want nu vindt hij die stopjes ook leuk! 🤩
Lunch
Nu we gisteren geleerd hebben dat de Spanjaarden in de middag uitgebreid lunchen besluiten we dat op de proef te stellen. En dus strijken we rond 14:00 neer bij ‘La Plateria’, een fijn restaurantje met ruime keuze. Ik ga vandaag voor de Gazpacho en geitenkaassalade, Bas duikt op de pittige worstjes en ansjovis en Sammetje krijgt een bordje met rijst en champignons. Duur is het niet en lékker! Echt top!
Natuur!!
En daarna duiken we het park een kilometertje verderop in om ook lekker van de natuur te genieten. Maar voordat het genieten kan beginnen blijkt Bas zijn fototoestel vergeten te zijn in het restaurant. En we zijn serieus inmiddels 20 minuten verder… In de verzengende hitte rent hij ‘even’ 10 minuten op adrenaline terug om gelukkig herenigd te worden met zijn toestel. Wat een geluk… Pfiew. Niet goed voor je hart. Daarna moet hij een poosje bij komen en ik op zoek naar een wc, want de buikpijn van vanmorgen moet er uit.
En daarna kan het genieten beginnen! Wát een heerlijk park. Het is echt heel mooi opgezet en wordt super goed onderhouden. En elk driehoekig gevormd plaatsje is voorzien van een eigen waterinstallatie die 1x in de zoveel uur een poosje aan gaat. Het is er prachtig groen. Wat nou zuinig doen met water haha. Ik denk ongeveer een halve seconde na en spring dan zelf ook een perkje in om me helemaal nat te laten spuitje door zo’n sprinkler. Zie je het voor je?? Over zoiets moet je niet twijfelen, maar gewoon doen. Schijt aan. En tering, das lekker afkoelen!! We wandelen lekker door het park en ik vind het echt heerlijk. Ik moet zeggen dat ik daar na 3 dagen stenen wel aan toe was: natuur. Ik merkte ook dat ik een beetje onrustig begon te worden van dat stadse en hier in dit park kom ik echt helemaal tot rust. Het is er ook wat koeler dan tussen de gebouwen en met al die bomen. Zeker in Toledo is weinig natuur te vinden. Hier in Madrid hebben ze dat wel echt beter voor elkaar. Wat natuur toch met je kan doen. Vakantiegevoel is weer lekker terug. 😁😁😁
Intussen is de siësta trouwens begonnen, dus overal liggen mensen op willekeurige bankjes en de grond in het park gewoon lekker te slapen. Grappig aangezicht, alsof er hier ineens heel veel zwervers zijn. Het is ook niet gek trouwens, want het is hier serieus dus 45 graden (zie bewijs hieronder!). Echt nog nooooit gezien! Vet om mee te maken. Gelukkig is de luchtvochtigheid droog en dus zweet je niet de pan uit.
Afronding van de dag
Leuke sfeervolle stad trouwens, Madrid. Niet echt de allure van Londen of Parijs, ook niet de grootsheid in attracties, maar desalniettemin erg gezellig en er hangt een goede vibe.
We drinken nog een lekkere slush puppie ergens bij een leuk cafeetje en ik laat me nog 2 x natspuiten door de sprinklers voor we langzaam de stad terug in gaan om in 1 van de 58 Starbucks’ van Madrid een ijskoffie Matcha green tea te proberen (lekker!)
Niet veel later taaien we na ruim 11 km wandelen vandaag af terug naar Toledo, met een kleine tussenstop omdat Sam ineens moet plassen, terwijl we net de file inrijden, gehaast de afslag pakken en illegaal op een busstrook hem een plasje laten doen.
De avond beleven we rustig, althans: Sam en ik. De eerste ligt in bed, de tweede duikt de douche in en blogt wat in de bank. De derde, Bas, duikt nog even opnieuw het toeristische treintje van gisteravond in, maar dan een uur later, zodat hij de zonsondergang kan fotograferen! En of dat het waard is:
