Wat vliegt de tijd toch als je het leuk hebt. We zijn alweer aangekomen in onze volgende accommodatie, maar het tempo gaat nu een beetje omlaag, want hier logeren we 3 nachtjes. En dus tijd om zoveel mogelijk teringzooi mee te slepen en de beentjes even te strekken. Op naar Toledo, maar via Segovia. We hebben genoeg stenen en keien gezien de laatste dagen in ieder geval! En al aardig wat geleerd over Spanje!
Nadat we in stilte ‘het verlaten hotel’ hebben verlaten (pasjes mochten op de balie) ontbijten we aan de overkant van de straat in het lokale sportparkje en speeltuin met kwarkjes, een krentenbol en een appel. Immers: ontbijt in dezelfde pub wordt een beetje lastig en dit alternatief is best prima. Sam (die overigens helemaal onder de vreemde muggenbulten zit) speelt heel de speeltuin uit, inclusief bouldermuur en gaat zelfs nog van de kabelbaan voor we richting Toledo (ons volgende appartement) rijden.
Ibu
Inmiddels is het ibuprofennetjesritueel voor m’n rug ook een traditie aan het worden, want het is echt niet te doen met m’n rug. Lopen gaat langzamer dan Sam en in welke positie ik ook zit. En zo’n pillie werkt pas na een uur of 3, dus het is soms even afzien- waarna er na die drie uur een lichte pijn overblijft. Er zit dus iets echt niet lekker als het alleen met pijnstillers onder controle t houden is.
Maar goed, we waren dus onderweg en net voordat ik in slaap sukkel (en Sam ook) gooien we het plan nog even om, omdat op ons lijstje Segovia drie keer vermeld staat en dat op de route ligt (en absoluut niet op de route als we al in Toledo zijn). En dus pakken we deze stad mee. Althans, na een krappe 3 uur rijden dan.
Segovia
Om al na 5 minuten blij te zijn met die keuze als we de parkeergarage uit lopen en gelijk op het Aquaducto de Segovia te stuiten. Wauw! Wat een mooi, nog intact aquaduct van serieus 2 verdiepingen! We leren van Google dat dit aquaduct al gebouwd is 50 na Christus, maar liefst 28 meter hoog en 700 meter lang. Wat een bijzonder aangezicht.
Waaaarm
Intussen is het al wel temperatuurtje sauna geworden hier rond 13:30 en er staat ook een heerlijk fohntje aan en dus beklimmen wij nog even lekker een bergje op weg naar een supermarkt voor lunch. Heel de vakantie ongezond en duur doen is immers ook niet noodzakelijk en dus slaan we een bak kwark, een wrap met bacon en boterhammen met ham en sla in. Die eten we lekker op in het parkje in de schaduw (wat een verschil!), waar Sam besluit de kwark eerlijk te verdelen door ons te voeren.. dus. Deze lunch werd mede mogelijk gemaakt door Sam Vermeer. We leren hem ook een kommetje maken van zijn handen om uit het waterkraantje te drinken voor we verder het stadje door lopen.
Wat een heeerlijk plekje is dit, echt super gezellig knus stadje met leuke straatjes, karakteristieke Spaanse huisjes met (Franse?) balkonnetjes, mooie pleintjes en terrasjes en een indrukwekkende immens hoge kathedraal met wel 18 kapellen die we van binnen bekijken in stilte. Sam doet heel goed mee met stil zijn en sleept z’n eigen buggy mee. We lopen nog even verder naar Disney-paleis ‘Alcázar de Segovia’ voor we terug richting de auto hobbelen. Stiekem best vermoeiend die warmte. Bovendien houdt iedereen siësta van 14:00 tot 16:30, dus het is inmiddels aardig rustig op straat.
Ons kennende is het natuurlijk weer veel te laat geworden en moeten we nog veel te lang rijden en dus stoppen we ook nog maar even om Sam die een plasje moet doen en om even te tanken, om hem lekker met een luisterboek zich de twee uur er op te laten vermaken richting Toledo. Terwijl hij Woezel en Pip luistert kunnen wij mooi even kletsen.
Heb je trouwens ooit een rotonde met zóveel afslagen gezien? 🫨 wij kunnen ons over dat soort dingen echt verbazen 😌
Rond 18:30 arriveren we in Toledo, waarna we met 35 graden onze spullen toch nog een behoorlijk eind over een plein moeten slepen. Niet per se heel goed voor de gemoedstoestand kan ik je vertellen en zeeeeker niet aangezien we allemaal honger hebben. Even later staan we echter in het nette appartement. En Sam is helemaal fan, want hij heeft een lamp op z’n kamer en die deed het niet- en toen ontdekte hij zelf dat hij de stekker in kon doen en ging de lamp wel aan. En dat dan 20x op repeat. Heerlijk hoe trots hij is dat hij dat uitgevonden heeft.
Het is een net ruim appartement en gezien de tijd haal ik met Sam even boodschappen-sleept Bas nog wat extra spullen heen en weer en kook ik snel even Spaghetteria. Sam is heerlijk blij met deze gewone maaltijd en eet gelijk een stuk beter dan met alle friet de laatste dagen en daarna klimt ie lekker in zijn tweepersoonsbed op zijn eigen kamertje. 5 minuten en hij is in dromeland.
Genoeg tijd voor mij om terug naar de auto te lopen en er achter te komen dat bij het schrijven van het afscheidsbriefje voor de eigenaar van het eenzame hotel van vannacht, ik daar waarschijnlijk mn toilettas op de balie heb laten staan…. Ik blijf Ine hè…. 😏
Donderdag
Make-up
Na een aardig nachtje waarbij we de airco halverwege de nacht zelfs uit zetten omdat we het serieus koud hebben (luxepoezen…) ga ik vanmorgen vroeg even op pad voor brood, waarna we lekkere kwarkjes en stokbrood met ei verorberen.
Na het ontbijt zoek ik op Maps even naar een locatie waar ze make up verkopen (immers: toilettas kwijt…), maar dat lijkt moeilijker dan gedacht. Sam wil mee op pad en het kleine steegje waar een winkel lijkt te zitten is er niet (of niet meer). Dan maar naar de supermarkt voor een redelijk alternatief. Om vervolgens bij het teruglopen serieus een make up winkel náást ons appartement te vinden… zucht… gelukkig ben ik ook alle overige zooi kwijt, dus vanmiddag nog maar even terug voor de shampoo, conditioner, deo en stuff.
Intussen ook contact opgenomen met de locatie in Cervera al rio Alhambre (je weet wel, van m’n toilettas), waar de tas inderdaad gevonden is. Hij geeft aan dat ik hem kan komen ophalen, maar ja dat gaat een beetje lastig op 5 uur afstand. En dus vraag ik hem op mijn kosten hem naar ons thuis te laten sturen. Hier in Spanje wordt lastig, maar is toch fijn als je je eigen spulletjes straks thuis terug hebt. Maar daar houdt de bereidheid op, want dat is hij niet van plan. Beetje jammer. Tot zover mijn hoop op een goede afloop en hereniging met mijn toilettas... Jammer dat ik het hotel nèt met 5 sterren had gereviewd! 😏😉
Wandeling in de hitte
We besluiten een stadswandeling door Toledo te maken en scoren gelijk even drie nieuwe bandjes (voor bij de collectie aan m’n rechterarm) en natuurlijk een voor Bas en Sam. Die dingen zijn nog verdomd duur: €2,50 per stuk, maar misschien had ik eerst even research moeten doen en niet op de eerste de beste plek midden op het drukste plein van Toledo, Zocodover square, ze moeten kopen.
Verder met de wandeling, maar het is toch al best warm. De momenten dat je onder een boom doorloopt zijn een verademing. Bas telefoon elimineert zichzelf tijdelijk tegen de warmte en dus blijven we goed drinken en smeren en doen we rustig aan. De paden in de ‘Old Town’, waar we zitten, zijn van die heerlijke keitjes. Echt KEI-handig met een buggy, maar een beetje zweten en afzien hoort erbij. Zeker als de route inspirerend is, maar eerlijk gezegd is dat niet echt het geval. Het gaat door kleine steegjes, maar niet echt door sfeervolle gezellige steegjes. Dat concluderen we natuurlijk samen nadat we al 4,5km in de godsgruwelijke hitte lopen te chagrijnen bergop-bergaf omdat we natuurlijk inmiddels ook honger hebben. Leer ons kennen haha. Gelukkig is Sam nog verrassend blij, nadat we met hem afgesproken hebben dat hij bergaf in de buggy mag en bergop ‘klimgeit’ mag spelen (ja dat laatste is een ding haha). Allejezus wat is het warm 🥵 , had ik dat al gezegd? 😜
Na bezoek aan stadspoort, Alcázar en kathedraal vinden we het mooi geweest. We scoren een paar toffe pasteibroodjes bij ‘Boluditos’ en gaan richting appartement voor een broodnodig slaapje voor kleine meneer!
Drie uur later is z’n batterijtje weer opgeladen en introduceren we Mini Loco, waar hij helemaal wild enthousiast van wordt en bijna gelijk het halve boekje doorwerkt. Schot in de roos! 🎯
Bas wil eigenlijk nog graag met zonsondergang naar een bepaald uitzichtpunt voor een mooie foto, maar dat is een uur heen en een uur terug en qua tijd nogal onpraktisch en dus bedenkt hij een alternatief plan: er rijdt een suuuuperfout toeristisch treintje hier in Toledo wat blijkbaar ook op dat punt stopt. Twee vliegen in 1 klap, want Sam gaat dat treintje natuurlijk GEWELDIG vinden. De tijd is wat minder ideaal, want 20:30 is wel behoorlijk bedtijd. Maar ach, het is vakantie denken we maar.
Spaanse eettijden
Echter, een grotere uitdaging vinden we wel in het vinden van eten. Het is namelijk 18:45 en met die kleine man zouden we graag ergens een hapje willen eten. Maar dat blijkt een grotere uitdaging dan gedacht, want de keuken van de meeste restaurants opent pas om 20:00 of later. Even research levert op dat de Spanjaarden vaak pas dineren rond 21:30/22:00 en dat wordt een beetje laat voor onze meneer. Het wordt dus een heuse zoektocht door het centrum om een plekje met maaltijd te vinden, wat gelukkig uiteindelijk lukt. Wel een aanpassing van de planning voor de verdere vakantie om wellicht met de lunch wat uitgebreider te eten.
Sam heeft behoorlijk wat aandacht van de Spanjaarden. Hij charmeert een oudere meneer die verstoppertje achter de stoel met hem speelt en hem wat chipjes toe stopt. Een geanimeerd gesprek tussen de twee volgt; Sam in het Nederlands, de man in het Spaans, maar ze begrijpen elkaar prima met handen en voeten en voeren een gesprekje over de vogeltjes die kruimeltjes op het terras eten. Heerlijk! ❤️
Treintje
Dan gaan we op weg naar het treintje. Sam echt heeeleemaal blij. Echt heerlijk om te zien. De temperatuur is goed en het is een beetje bewolkt. Enige vorm van zorg zijn de scheetjes die Sam de hele tijd laat en meestal een voorteken van poep zijn. En laten we daar nou net geen mogelijkheden voor hebben. En ik ben er al helemaal niet gerust op gezien het poep-ongelukje van deze week en de doekjes die we niet bij hebben. Maar gelukkig valt het allemaal mee en ontspan ik wat.
En ondanks het hoge toeristische gehalte genieten we er allemaal erg van. Door de raamloze wagentjes waait er een lekker fohnwindje langs ons heen. Het uitzicht is prachtig (deze stad is van buiten nóg mooier dan van binnen).
Daarna is het vlot naar bed, want het is al laat.
