Het is weer een paar daagjes geleden dat ik geblogd heb, mede door alle heerlijke gezelligheid, die vóór het uitgebreid schrijven van een blog ging! Hier dus een resumé van vier heerlijke dagen met lieve vriendjes! Veel gedaan, veel gezien, veel gezelligheid!
Dag 12 van deze vakantie (vrijdag 26/7) begint met een ritje naar de stuwdam van Malaga, die momenteel niet veel stuwt, gezien het gebrek aan water in de zomermaanden. Nog geen regen te zien hier! Het is echter een toffe wandeling met uitzicht op een klein meertje en Bas geeft een korte uitleg over het feit dat palmbomen ook een soort gras blijken te zijn. Dat kun je zelfs erg goed zien aan de vezels van de palm; de basis van de bladeren. Ook het verhouten ziet er van dichtbij erg tof uit. Van onder zie op het verhoutte deel ook de vezels nog. Vet interessant!
Daarna besluiten we nog even een terrasje in Malaga te pakken met een snelle lunch; zijn nu toch in de buurt (zeeeker niet zo goed als gisteren, wel 10x sneller haha) en daarna weer snel terug richting ons huisje in Álora. Nou ja, zo snel mogelijk, want met de ingewikkelde rotondes in Malaga (voor linksaf moet je haaks midden over de rotonde en niet er omheen (het is net zo ingewikkeld als het klinkt!)). Het voelt als een moeilijk extra regel in het spel van rotondes) en daarnaast vallen we midden in de middagspits, want zo te merken hebben ze hier geen avondspits- maar een middagspits wegens de siësta.
Bezoek
Gelukkig zijn we rond half 3 terug, want íets nadat we daar aankomen, komen onze vriendjes Fedde, Froukje, Melle en Yfke aangereden vanuit Portugal. En na een lange rit navigeren we ze de smalle straatjes van het sub-dorp van Álora door naar de krochten van ons appartementencomplex (lees: de centimeter-precieze garage, waar je elke bocht met een passer precies moet nagaan om geen beton te raken en dan nog een verdieping omlaag ook.
En wat heel erg leuk dat ze er zijn!! Na de enthousiaste begroetingen, de rondleiding door het uitgebreide appartement en het uitpakken van de eerste spulletjes nemen we gezamenlijk lekker een duik in het zwembad om even lekker af te koelen. We vermaken ons met simpele spelletjes als onderwaterlopen en naar de overkant zwemmen, voordat Fedde en ik even een half uurtje richting de airport van Malaga rijden om ons vriendje Tim op te halen, die om 19:00 met het vliegtuig aan zal komen, ook voor een weekendje.
Het volgende bezoek ophalen
Eerste keer zelf rijden voor mij in deze parkeergarage, dus dat is natuurlijk even een uitdaging, aangezien hier, zoals ik al zei, alles op de centimeter nauwkeurig is gebetonnificeerd, maar alles gaat gelukkig goed en drie kwartier later parkeren we de auto in de parkeergarage van het vliegveld en belanden we in departures. En tegen de tijd dat we eindelijk de aankomsthal gevonden hebben (serieus de avondvierdaagse gelopen om eerst arrivals te vinden en daarna er nog heen te lopen), staan wij op een brug en bellen we met Tim, die een verdieping lager blijkt te staan- met niet meer dan een kleine rugzak als bagage. Yes! Telefoon ophangen dan maar?
We vinden goed en wel met veel moeite onze auto terug, waarna ons parkeerticket niet meer blijkt te werken om af te rekenen. En dus banjeren we de halve parkeergarage door op zoek naar een kotje met werkende mensen. Eenmaal gevonden, met twee wachtenden voor ons, komen we uiteindelijk vooraan te staan bij de nog half siësta-ende man die ons op z'n dooie gemak een nieuw kaartje geeft om te kunnen betalen.
Op de terugweg langs een supermarkt, waar we als drie kippen zonder kop (nadat we serieus de snelweg weer opgereden zijn omdat Tim niet door had dat we op weg waren naar een supermarkt) kriskras door die winkel heen denderen op zoek naar allerlei mogelijk lekker dingen die we wel of niet nodig hebben. Het assortiment van de Aldi blijkt niet toereikend en dus bezoeken we alsnog de Lidl om nog meer lekkers mee te nemen. Hongerrrr.
Tapas in Álora
Eenmaal terug bij het huisje rond 20:45 gaan we met de auto richting dorpje Álora (te voet is echt niet te doen met de buggy en bergklim die we niet voorzien hadden). Daar zoeken we een heerlijk terrasje op waar Bas de honneurs waarneemt door allerlei lekkere tapasjes te bestellen voor op tafel. En dat is smikkelen jongens! En gezellig! Heeeerlijk genieten we van de redelijk gewone dingen zoals tonijnsalade en patatas bravas, maar ook van een paar wat meer exclusievere gerechten zoals hagedis (Bas, Fedde en Melle zijn gelijk enthousiast over deze delicatesse), octopus en ansjovis. Heerlijk zeg. Werkelijk fantastisch! En het is ook heel gezellig, had ik dat al gezegd?. De fijne speeltuin wordt uitgespeeld door Sam, Yfke en Melle, terwijl wij genieten van een kletsje en een drankje en... een heeeeel vreemd drankje voor Fedde en mij. We willen graag een portje, maar in dit lokale dorpje is Engels spreken een uitzondering en ondanks dat port hier dichter vandaan komt dan vanuit Nederland weten we niet helemaal of ze ons begrijpen. En dus krijgen we 10 minuten later een roze gin-tonic achtig mengsel gepresenteerd dat echt fuuuucking pittig is qua alcohol. Smaakt echt bijna naar pure alcohol, Larios ginegra blijkt het te heten. Totaal geen viño porto waar we het over hadden, maar ach, weer een nieuwe ervaring. Altijd leuk! Eind van de avond rijden we naar huis, doen een lekker spelletje en kletsen en drinken wat. Fijn!
Zaterdag
De volgende ochtend moeten de van Gilsjes vroeg op, want zij gaan Caminito del Rey lopen, een bekend klimparcours langs de bergen hier in de buurt.
El Chorro
Aangezien je dat met kleine Sam niet kunt doen en je het maanden tevoren moet reserveren, gaan Tim, Bas, Sam en ik op pad naar El Chorro, het plaatsje daar vlakbij waar je een mooie wandeling langs de mooie wateren en bergen kunt maken over een pad waar de buggy ook over kan! Een groot succes, want behalve Sam- die liever geen meter te ver wil lopen- is het een heerlijke wandeling in een prachtig gebied. Af en toe is het even wild rauzen met de buggy over de keitjes en steile paadjes, maar over het algemeen is het redelijk recht en de twee uur wandelen is heerlijk genieten. Onder de bomen is de schaduw lekker verkoelend en het uitzicht is fenomenaal. Top activiteit!
Aan het eind treffen we Fedde, Froukje en de kinderen weer, die de klimroute die iets minder spannend was dan ze hadden verwacht, verrassend snel gedaan hebben. We drinken gezamenlijk nog wat en hobbelen even terug richting ons appartement.
Haarspeldbochtspugen
De weg gaat echter over slingerpaadjes en omhoog en omlaag en nu klaagt Sam wel vaker over wat buikpijn, maar ook vaak in zijn eigen belang: als hij geen zin heeft om te lopen of iets anders wil eten, maar nu wordt hij toch wel erg stil. En dan ineens, uit het niets, zegt hij: "mama ik voel me ECHT niet lekker" en met twee kokhalsbewegingen als voorbereiding kan Tim (die naast hem zit) nog nèt op tijd het strandemmertje onder zijn mond houden en spuugt hij serieus het hele bakje vol. Ach arme. Het ventje spuugt z'n hele lichaampje leeg, terwijl Bas snel aan de kant probeert te parkeren, waarna ik Sam kan troosten, en natuurlijk even het emmertje leeggooien en alles poetsen. Gelukkig waren we dit keer beter voorbereid dan de laatste keer in Noorwegen op een berg midden in de stromende regen zonder emmer waar ik met mijn handen de trechtervormige kotskolom opving! (Lees: Van regenachtige hoogtepunten naar ranzige dieptepunten [Kristiansand – Noorwegen])
Na deze uitlating is hij echter weer compleet opgeknapt en roept vrolijk "Nou voel ik me weer helemaal goed, mama. Ik hoef nu niet meer te spugen". "Ik kan niet zo goed tegen bochtjes hè mama, maar nu gaat het weer goed hoor." Thanks voor de verduidelijking, ventje!
Terug in het appartement wordt de eettafel even een massagetafel, want naast collega en vriend is Fedde ook sportmasseur en daar maak ik dankbaar gebruik van, gezien mijn inmiddels alweer ruim twee weken ondoenlijke onderrugpijn. Geloof me, het is zeker geen feestje op die tafel, want het is behoorlijk fucked up in m'n rug op allerlei plekken en het doet echt pijn, maar mijn onderrug is daarna serieus wel meer ontspannen. Langs de lijntjes van de oppervlakte voel ik wel dat ik moet uitkijken wat ik doe, maar dat het een verlichting is, is zeker. Zo fucking dankbaar!
Vervolgens zwemmen we lekker even rond in het ruime zwembad, doet Sam een erg nodig slaapje, lunchen we met een heerlijke lunch kleine tapas door Fedde gemaakt, met uitzondering van de ingeblikte octopus die een beetje naar kattenvoer smaakt (geen idee hoe kattenvoer smaakt, maar ik denk dat het zo zou moeten smaken...) en doen we allemaal lekker even een beetje ons ding, zodat we eind van de middag allemaal weer energie hebben om richting Setenil de las Bodegas en Ronda te gaan.
Setenil de las Bodegas en Ronda
Om bij die eerste de auto op een berg te parkeren en het hele stuk naar beneden te struinen en even kort wat fotootjes te schieten en in Ronda lekker uitgebreid rond te struinen. We genieten van het prachtige uitzicht over het Spaanse landschap, Sam geniet met Yfke en Melle volop van de vele fonteinen in het bijbehorende park, waarna we het centrum in schieten en Yfke wat mooie sieraadjes scoort en wij een ijsje. Bas gaat nog even zelf op pad voor wat fotootjes, waarna wij het pad onderlangs pakken richting de bekende brug over de kloof, waar iedereen een foto van schiet. Het voordeel daarvan is dat we een speeltuintje voor Sam tegenkomen (goed voor zijn moraal om daarna weer door te kunnen), het nadeel is dat we daarna weer een pokke-eind omhoog moeten klimmen om bij het juiste punt te komen en met Sam die al een beetje moe is en trappetjes omhoog is de buggy geen optie. En dus maar even optillen dat ventje en ontdek ik op dat moment toch serieus even waar ik mijn onderrugblessure door heb opgelopen, want de 16kg van Sam tillen op m'n rechterheup geeft serieus precíés dat gevoel waar het al de hele tijd pijn doet. Voordat het dus echt al te veel pijn gaat doen, geef ik Sammetje even over en lopen we naar een uitzichtpunt waar we genieten van de ondergaande zon en een gitarist die echt prachtig aan het spelen is op de achtergrond.
Het is een mooie avond en die sluiten we af met een werkelijk verrukkelijke pan paella met seafood voor 6 personen die we eten bij La Giralda in het centrum. We kletsen en lachen wat af. Wat prijs ik me gezegend met zo'n stel leukerds als vrienden ❤️
Zondag
Zondagochtend starten we rustig op met een gezamenlijk ontbijtje met allerlei lekkers: croissantjes, Griekse yoghurt, cruesli, eitjes en brood. Wat een feestje!
Stretchen
En dan is het tijd voor een lesje Pilates-stretchen om even de spiertjes die behoorlijk vast zitten los te maken. Als een volleerd instructrice leidt Froukje ons in een half uurtje aan de rand van het zwembad door een hele hoop fijne rek- en strekoefeningen die gemakkelijk, moeilijker of soms helemaal niet gaan. Desondanks is het heel erg prettig en voelen we ons een poosje later helemaal uitgerekt en ontspannen. Weer een poosje geleden voor mij, yoga-achtige dingen.
En hoewel iedereen behoorlijk aan is, is Bas even een beetje uit, z'n sociale batterijtje is even op, maar ja die van mij is dan ook oneindig groot 😉 Hij trekt zich even terug om met z'n fotootjes aan de slag te gaan. Tim, Melle, Fedde en ik spelen lekker een spelletje Carcassonne. We maken allemaal onze eigen stadjes, Fedde maakt met Sam z'n eigen straten en Melle probeert z'n stadjes gezellig met mijn stad te verbinden, terwijl ik ze elke keer weer loskoppel met mijn kaartjes.
Málaga
Een paar uurtjes verder vertrekken we naar Malaga, wordt er een shirtje geshopt door Yfke, drinken we een drankje en nemen we een heeeerlijke duik in de Middellandse zee, die echt prima te doen is qua temperatuur. Sam gaat ook mee, inclusief bandjes en vindt het reuze spannend weer, die golven-maar tegelijk ook leuk. We springen en koelen intussen lekker af, waarna hij lekker met emmertje en schep over het strand speelt. Bas doet nog even een rondje door de stad voor wat historische dingetjes, terwijl wij wat door het park en de winkelstraat heen slenteren op zoek naar een NY-Yankees pet voor Yfke, die we helaas niet vinden. Wat we wel vinden is een terrasje! En dat is altijd goed 😁 Naast het verfrissende drankje is de wc ruim genoeg om de natte zwemkleren om te wisselen voor droge, waarna we een tourtje doen richting kathedraal, om dat andere restaurantje aan te doen wat we getipt hebben gekregen (weet u het nog? In de vorige blog over die Engelsen?) - El Pimpi.
El Pimpi
En dat blijkt een groter restaurantje dan verwacht! Binnen is het iets sfeervoller dan buiten, maar wij zijn blij met een heerlijk plekje op het terras van dit restaurant.
Terwijl wij genieten van eerst een lekker drankje en daarna van sardientjes, varkenswang, kip, een burger en rundvlees, moet Melle iets langer wachten omdat ze zijn gerecht helaas vergeten zijn. Daardoor heeft hij vervolgens wel een proeverij van al onze gerechten, omdat we allemaal even iets lekkers delen met hem. Heerlijk hoe we zo gezellig met zijn allen aan tafel zijn en met elkaar delen. Want ik krijg ook een stukje kip van Sam. En Sam een stukje burger van Yfke en allemaal een stukje rode poon van Froukje, omdat die iets te zout is voor haar. Zelfs de staartjes van Bas' ansjovis worden hergebruikt door Fedde, die ze dankbaar opeet.
En terwijl we om en om de wc bezoeken ontdekken we dat er inmiddels een wachtrij is ontstaan voor zowel het terras buiten als het restaurant binnen. Maar zeg maar: niet 2 mensen ofzo hè, maar gewoon 20 man in een rij. Tja kan dan misschien een tof plekje zijn hè, maar daar zou ik dus echt niet aan beginnen hè. Een uur gaan wachten om misschien een plekje te bemachtigen, dan zou ik toch al snel denken: we vinden wel iets anders wat ook lekker is! Het geeft echter wel aan hoe populair het tentje, dat overigens al bestaat sinds 1971, is. Voor de derde avond op rij dat Bas een voltreffer heeft als het gaat om goede restaurantjes uitzoeken.
Maar wij laten ons niet opjagen en dus bestellen we nog een hele ronde met toetjes (en extra chocoladedelicatesses omdat Tims toetje verlaat is). En daar verlekkeren we ons ook met zijn allen aan, voordat het tijd is om richting appartement terug te gaan (het regent serieus!!), want de kleine man is wel behoorlijk klaar voor vandaag. Hij heeft vanmiddag ook geen slaapje gedaan en dan merk je toch dat het op een gegeven moment baldadiger en uitdagender wordt. Maar ja, wat wil je ook met zoveel indrukken de hele dag. En natuurlijk niet te vergeten de oneindige energie van Yfke en Melle die zijn favoriete speelkameraadjes zijn deze dagen. Wat hebben jullie heerlijk veel gespeeld met onze kleine man! (niet voor niks dat hij maandagmiddag nog de hele middag "waar zijn Melle en Yfke???!" op repeat vraagt).
"Wil je een handje Sam?". "Nee, ik wil alleen van Yfke". En dan lekker springen. Die twee kleine helden krijgen alles voor elkaar bij die kleine meneer, maar ook zij hebben logischerwijs wel eens genoeg van dat energiekanon van ons. En dus is het even rust voor iedereen zodra hij eenmaal terug in het appartement lekker op bedje ligt en wij wederom even heerlijk nakletsen en het spelletje "The Game" spelen, alvorens ook ons bedje op te zoeken.
Maandag
07:40 gaat voor mij de wekker, want ons avontuur met de vriendjes zit er weer bijna op. Met als eerste afzwaaier Tim. Zijn vliegtuig vertrekt om 11:05 en dus halen we hem op bij zijn hotel, waarna we nog gezellig even napraten over deze heerlijke drie dagen. Wat was het leuk!
Na een stukkie rijden geven we Tim nog een dikke knuffel voor hij de security ingaat, waarna we terug rijden, boodschappen doen en de van Gilsjes ook hun koffertjes inpakken terwijl ik met Sam nog even lekker het zwembadje in duik.
En ik merk zoals altijd, als het leuk is geweest en je samen nieuwe herinneringen hebt gemaakt, dat ik een beetje moeite heb met het voor ons liggende afscheid van vandaag. De energie die ik krijg van zo'n gezelschap over de vloer dat zoveel extra meeneemt vind ik inspirerend. Ik hou dat graag extra lang vast. En dus ben ik wat stil, in gedachten verzonken, terwijl ik tegelijk ook lekker rond dobber op een band met Sam.
We drinken nog even wat gezamenlijk, waarna zij in hun auto stappen op weg naar de volgende gave bestemming op Ibiza en wij in de middag nog even lekker met zijn drietjes op pad gaan richting El Torcal de Antequara, een super gaaf gebergte, met bijzonder bijna hindoeïstisch achtig gevormde bergen, gevormd vanuit de zeebodem miljoenen jaren geleden. Gezien het hobbelige klimpad doen we deze excursie even om de beurt, om vervolgens te genieten van een fenomenaal uitzicht. Ook wel weer prima om eventjes met zijn drietjes te zijn!
Zonder rugpijn, met mooie herinneringen in het rugzakje erbij!
Heel veel dank naar Fedde, Froukje, Melle, Yfke en Tim voor alle gezelligheid van de afgelopen dagen. Heel fijn hoe we in elkaars gezelschap allemaal onszelf kunnen zijn, ons thuis voelen en op onze eigen manier kunnen genieten van dit gezamenlijke tripje!
Thanks vriendjes ❤️
