Vanmiddag is het al zover en begint onze 3-weekse trip naar Thailand! Drie weken ons weer heerlijk onderdompelen in de fijne Thaise mentaliteit, het 100% nom-nom-nom-gehalte van het Thaise eten en het avontuur van zelf met de auto met de kleine meneer en de grote meneer lekker rondcruizen door de Thaise natuur. En buiten het feit dat mijn hoofd totaal nog niet het gevoel heeft dat we 11 uur lang in een hogedrukcabine gaan zitten (Sam wel overigens, want die raakt er niet over uitgepraat), zijn we wel heel druk met alle laatste vakantievoorbereidingen. En dat, precies 10 jaar nadat ik voor het eerst naar dit heerlijke land ging voor mijn eerste eigen verre reis ooit.
Eigenlijk is deze Thailand-bestemming bijna een jubileum te noemen: precies 10 jaar geleden, in 2015, ging ik voor het eerst alleen op reis en reisde ik in twee weken tijd bijna soortgelijk door Thailand heen. Lieve mensen ontmoet, fantastische dingen gedaan en vooral me echt óntzettend gelukkig gevoeld. Zelden had ik dat gevoel op die manier ervaren, dat je gewoon temidden van de rust, natuur, maar ook de drukte van een enorme stad als Bangkok je zo vrij kon voelen. Dingen gezien die ik vanuit geen enkel geschiedenis- of aardrijkskundeboek had kunnen bevatten. Dingen gedaan die ik niet eerder zo in mijn eentje dacht te kunnen doen. Het was een ervaring voor het leven en tot op de dag van vandaag kijk ik er met enorm warme gevoelens op terug.
En dáár begon ook 10 jaar geleden mijn blog, Inetjuhhh.nl, waar ik begon met schrijven omdat ik in mijn eentje op reis ging en na een dag vol ervaringen aan iemand mijn verhalen kwijt wilde kunnen. Stiekem bleven heel veel mensen plakken en met mijn verhalen mee reizen. Wil je een ideetje van hoe ik toen schreef; want dat vond op hetzelfde platform plaats (Blogs: Thailand 2015). Hieronder een kleine impressie van die reis in 2015 in foto's:
Terug naar 2025
De keuze voor Thailand was dit jaar snel gemaakt. Vorig jaar deden we het verzengend hete Spanje aan en uiteraard kwamen ook daar weer een aantal leerpuntjes uit (want we doen altijd een heerlijk grondige evaluatie van onze reizen) die we ter harte hebben genomen:
- Je zou het niet zeggen, maar ik heb meer rust (lees: zwembad, boekje, drankje, terrasje) nodig op vakantie dan Bas, die is liever de hele dag aan het ontdekken.
- Warmte is lekker, maar het is ook wel eens fijn om iets te kunnen doen zonder dat het voelt of je een halve marathon aan het rennen bent.
- Drie weken is de max! Als je zelfs het vakantiegevoel beu begint te raken, moet je een kortere vakantie plannen (En heb je een ontzettend luxeprobleem)
- Het moet een reis zijn waar we met Sam, die inmiddels 4 is, ook terecht kunnen. Het moet veilig genoeg zijn voor hem om daar rond te lopen en de activiteiten moeten ook passen bij wat hij kan.
- Als je elke dag uit eten wilt, is Europa niet de beste uitvalsbasis qua financien.
Tja, en toen kwam daar dus Thailand op het vizier. Doordat ik me er dus 10 jaar geleden zo fijn voelde, maar daarna, in 2017 zijn we ook met zijn tweeën naar Thailand en Cambodja geweest. Toen hebben we eigenlijk alleen Bangkok en Pattaya gezien en vervolgens vooral Cambodja (wat nog veel authentieker was). Maar wat me van vooral die eerste keer bijgebleven is, is het ontzettend fijne relaxte gevoel dat ik van Thailand kreeg. De mensen zijn super vriendelijk, nederig door het boedhisme en het is op veel plekken nog authentiek genoeg om de eigen cultuur terug te zien, maar tegelijkertijd toeristisch genoeg om niet net als in India overal op te moeten letten waar je kunt eten en op je hoede te zijn. Daarnaast heb ik een deel van de reis al gemaakt, waardoor het voor mij meer bekend is (en dus relaxt) en voor Bas meer nieuws te ontdekken.
En dus starten de voorbereidingen begin januari. Via een vriend van mijn collega Tim, toevallig ook een Sam, komen we bij een reisbureau in Thailand terecht, Greenwood Travel, en zetten met hem samen een toffe reis van drie weken uit, waarbij we voor mij bekende dingen aandoen (Bangkok-Kanchanaburi-Ayutthaya-Chiang Mai), maar ook zeker meer dan voldoende onbekends (Sukothai-Lampang-Phrae-Chiang Rai-Golden Triangle-Khao Sok en Koh Samui). We gaan met de auto van Bangkok rijden via Chiang Rai naar Chiang Mai en dat maakt het ook wel extra relax, een beetje op ons eigen tempo Thailand ontdekken, her er der wat leuke fietstochtjes en natuurlijk wat lekkere zwembaden bij de hotels die we aandoen. En super leuk dat Sam het voor het eerst ook echt bewust gaat meemaken. Pas gingen we vliegtuigjes kijken en hij vond het echt bere-interessant hoe al die bagage het vliegtuig in ging en wilde álles weten. Het zorgt ook voor wat extra spanning de laatste dagen bij hem, maar goed: ook dat gaat vast en zeker goed komen, zoals het ook in Vietnam drie jaar geleden goed kwam.
Laatste voorbereidingen
De laatste weken staan buiten het afronden van ons drukke werkschema een beetje in het teken van de laatste voorbereidingen: shit kopen waar we al veel te veel van hebben, omdat ze natuurlijk helemaal geen winkels hebben in Thailand waar je iets kunt kopen 😵😉
Ine: "Jaaa die jumpsuit, dat korte broekje en die losse broek had ik écht heeel hard nodig, want ik heb natuurlijk ook bijna geen kleren en ook nog geen groene jumpsuit".
Ook Ine: Zet vorige week al haar 87 jurkjes op de foto als bewijs voor een collega... en dan hebben we het nog niet over rokjes, broeken en jumpsuits....
Enfin, we lullen snel over dit onderwerp heen:
....een dogtag voor Sam met naam en telefoonnummers er op, 150 euro aftikken om zeker te weten dat we in het vliegtuig naast elkaar zitten (WTF, dat dit geen standaard service meer is vind ik echt bizar!), een airtag (GPS-tracker) voor Sam in een horloge, zodat we hem altijd kunnen vinden, een Thaise e-sim om in nood op internet te kunnen, een douaneslot reserveren, zodat we hopelijk rustig onze spullen kunnen laten controleren. De laatste keer dat we vlogen was naar Vietnam (Sam 1,5 jaar) net na corona toen de douane zwaar onderbezet was, we huilend na 2,5 uur met Sam op de rug in de wachtrij niet gehoord werden toen we iemand vroegen of ze ons konden helpen omdat ons vliegtuig NU zou vertrekken, we na verschillende omzwervingen 20 minuten lang sprintten met koffers en Sam op mijn rug om op Gate 9 (de verste gate vanaf departures 1 waar we naartoe gestuurd waren) hysterisch en hyperventilerend aankwamen om ons vliegtuig naar Vietnam alsnog te halen (Blog: Schiphel). Als ik deze blog teruglees voel ik gewoon weer de pijn van toen....
En natuurlijk alle andere dingen die horen bij het voorbereiden van zo'n reis: de koffers inpakken, lijstjes nalopen, het huis helemaal aan kant maken, zodat we in een schoon huis thuis komen. Maar ook een afstreepkalender voor Sam maken omdat we de vraag 'wanneer gaan we nou op vakantieeee?!' een beetje beu zijn en het begrip 'twee weken' voor hem ongeveer hetzelfde betekent als 'vandaag'.
Uiteraard is mijn bedoeling om ook dit jaar weer lekker te gaan bloggen vanuit Thailand, wat toch voor mij altijd dé manier bij uitstek blijft om onze ongebreidelde bende aan avonturen en levenservaringen te delen. In tien jaar tijd zijn we 221 gepubliceerde blogs verder uit 15 verschillende landen. Wat een heerlijke archief! Leuk als je weer meeleest. Oh en laat af en toe iets van je horen als je mee leest, ik vraag me altijd af wie die 150 mensen zijn hahaha 😊
En wil je ons vliegtuig volgen, omdat je een FlightRadar-gekkie bent (vlucht BR-76 - 21:40 vanaf Schiphol)
Hieronder een kaartje van onze reis:
Tot horens!
