En de rust is weer even wedergekeerd. Na de sneltreinvaart waarin de dagen voorbij vlogen tijdens de vorige blog en de evenzo grote afstand die werd afgelegd gaan we weer terug naar een iets rustiger tempo, voor onze begrippen dan natuurlijk. :-)
Maandagmiddag arriveren we na een ruim uurtje rijden op onze laatste bestemming op Sicilie: Cefalù. En laat dat nou precies zijn wat we nodig hebben na al die drukte van de afgelopen dagen. Zelfs ik had een soort onrust waar ik met al dat doorrijden maar niet vanaf kwam.
We komen aan bij een schattige B&B aan de plezierjachthaven van Cefalù, precies aan de rustige kant van het stranddorpje zelf.
Het appartement bevat eindelijk voor het eerst deze vakantie een eigen kamer voor Sam (heerlijk even rust!), een goede airco, goede douche en een eigen terras met uitzicht over de baai en zee. Man, hier was ik wel even aan toe.
Omdat we wel op een berg aan de kust zitten rijden we wel even naar de gratis parking aan het praktisch privé strandje dat hier is. Slechts weinig mensen die ervan weten, want het grote toerisme zit om het bergje heen, maar Sam en ik kunnen lekker even het water in, heerlijk! We spetteren en spatteren heerlijk in het ondiepe water. Door de baai wordt het warme water afgewisseld met ijskoud water wat uit de zee meegenomen wordt door de bootjes, maar al met al is het heerlijk afkoelen van de gemiddelde 38 graden die het hier is.
Na verloop van de tijd wordt het als echte Nederlanders wel eens tijd om dijken te gaan bouwen en dus gaan we aan de slag met het maken van een kasteel, een dijk en een gracht er omheen. Daar moet natuurlijk een tunnel onderdoor, maar met het opkomende water stort ook die na verloop van tijd in. Maar dan beginnen we gewoon even opnieuw, tijd zat hier. Het is niet echt alsof we op een tijdsplanning zitten, hahaha. Het enige nadeel is de grote hoeveelheid zand die overal op, in, tussen, naast komt te zitten, maar je moet er iets voor over hebben.
Net als Bas zich afvraagt of we misschien op het strand blijven wonen houden we het voor gezien en eten bij La Tavernetta, vlak naast dit lokale strandje, waar je pizza kunt bestellen voor slechts 5 euro. De gemiddelde pizza is hier goedkoper dan een Ristorante pizza uit de diepvries in Nederland joh. Het stadje zoeken we morgen wel op.
We liggen er dus aardig op tijd in en maken al met al weer eens een keer een prima nachtje. Sam slaapt ook uit tot 8:15, dus we zijn zeker niet ontevreden. Het doet ons allemaal erg goed om even niets te hoeven. Dinsdagochtend spenderen we dus ook met lekker door een beetje rommelen rond het huisje. Bas doet een wasje, Sam luistert een luisterboek je, we douchen lekker op het gemakje en tegen de middag gaan we eens langzaam richting stadje wandelen. Daarvoor moeten we een stukje om de berg heen, maar slechts een kwartiertje lopen van ons appartementje en dus prima om lekker hier, afgelegen van de drukte te zitten.
Wel grappig, Bas heeft de auto even opgeruimd en herschikt, dat doet hij zo weleens tijdens zo’n auto-reis en daar, op mijn bed ligt mijn pasjeshouder. En dat is best knap, want eerlijk gezegd ben ik het ding met Credit card, rijbewijs, en pinpasje al een weekje kwijt. Ik heb zeg maar overal al een beetje stiekem zitten kijken; in mijn koffer, in het dashboardkastje, in mijn rugzak, nergens te vinden dat ding. En omdat ik toch al niet zo handig en voorzichtig omga met mijn spullen had ik eerlijk gezegd nog niet helemaal tegen Bas durven zeggen dat ik het ding kwijt was. Even geen zin in de rollende ogen en teleurgestelde blik van ‘Ieeeen’ of de verplichting om dingen te gaan blokkeren, omdat de credit card misschien nog nodig zou zijn gedurende de vakantie. Natuurlijk wel in de gaten gehouden of er niet ineens dingen afgeschreven werden, maar verder even mijn hoofd in het zand gestoken met de gedachte van: hij ligt vast nog ergens, want ik heb nog niet overal gekeken. Zo lang ik nog niet elke hoek van de auto heb gehad, is hij niet kwijt.
En nu ligt hij hier ineens op mijn bed, zonder eigen bijdrage aan het gehele zoekproces. Ik vertel Bas dit hele bovenstaande verhaal dat ik dit ding al een week kwijt was, maar het niet wilde zeggen. Ergens zijn die pasjes dus beland in het LEGO-tasje, aan het eind van Florence, en even terugdenken komt dat doordat ik toen een strapless topje aan had en dus geen rugzak op mijn rug. haha fijn dat het soms ook wel eens goed afloopt 😅
Dat het in Cefalù een stuk drukker is, is vrij duidelijk. Een stuk toeristischer ook. We genieten van het uitzicht op zee, banjeren een beetje langs lokale souvenirsshopjes en ik scoor een rok-top combinatie die zeker niet is waar ik precies naar op zoek was, maar wel in de buurt komt van het soort waarna ik op zoek was. Het is een soort mooie lange taillerok en een topje wat net tot mn taille rijkt. Het passen was een crime met al dat gezweet gedurende de dag, maar toch meegenomen. We scoren ook twee keramieken zelfgeschilderde bakjes. Ze hebben hier namelijk van die huge ass cactussen met van die grote ovale bladeren en het lijkt Bas wel een leuk projectje om eens te kijken of we die thuis op kunnen kweken (nu nog een moment vinden om zo’n blad af te knippen) en lopen met de voetjes door het zeewater langs de opgestapelde hoeveelheid mensen die hier liggen te garen in de zon. Weinig plek om hier een zandkasteel te bouwen helaas.
We eten dus een lekker ijsje naast de, net iets te harde, muziekbox en gaan daarna langzaam terug richting ons eigen rustige plekje. Maar niet voordat Bas eerst nog een echte authentieke Coppola gekocht heeft, een soort hoed-achtige (oudemannen ;-)) pet die luchtdoorlatend is. Blijkbaar is dit HET plekje om die te kopen, made in Italy, en hoewel ik even moet wennen aan de stijl van de pet bij Bas, went dat vrij snel. Het staat hem eigenlijk best goed en bovendien zit hij heerlijk om zijn bolletje zegt hij zelf. Tel dat op bij het authentieke zaakje, leuk!
We rusten even in de accommodatie tot een uurtje of 19:00. Of eigenlijk nog iets langer, want het regent nauwelijks in Sicilie in juli en gisteren was er al 35mm 2 uur lang voorspeld, maar ondanks dat ‘Buienradar Europa’ 2 uur aan rode vlekken aangaf, viel er niets. Nu komt het echter met bakken uit de lucht. Heel de regenquota voor juli valt in een uurtje tijd naar beneden, met onweer en wel. Wel lekker, want het koelt goed af.
Ik vergeet elke keer hoe warm het overdag is (en hoe uitputtend dat is) en hoe lekker het dan juist weer is om begin avond door diezelfde straten te lopen, een verademing. Ik trek mijn nieuwe rok-top aan en voel me helemaal de mooiste vrouw van de stad er in, goede aanschaf dan toch?
De tip van de mevrouw van de B&B resulteert in een heerlijk restaurantje met uitzicht op de zonsondergang van Cefalù. Prachtig. Echt genieten! Met zijn drietjes genieten we van een heerlijk diner en lopen daarna nog een klein rondje door de stad. Ook de lokale amandelkwekerijen worden nog gestimuleerd door Bas en Sam met een klein stukje amandelspijs, voor we om de berg heen ons eigen bedje weer opzoeken.
Het wordt een onrustig nachtje, want Bas is vriendjes met de pot, na een verkeerd gevallen iets in de avond. Gelukkig voor hem trekt het een beetje weg en kunnen we in de ochtend op tijd vertrekken terug richting het vasteland van Italië.
Over de snelwegen rijden we richting haven Messina. Leuk overigens hoe alle wegen hier ongeveer op gelijke hoogte lijken te liggen, zoals in heel Italië. Tunnels wisselen hoge stukken snelweg op pilaren af en het rijdt lekker door. Is weer eens wat anders dan de smalle bergpassen op oen neer. We evalueren samen Sicilië. We vonden het een fijn eiland, maar hadden toch liever op 2 of 3 plekjes willen zitten ipv. 5. Sicilie is klein genoeg om excursies op verschillende plaatsen te doen vanaf een paar overnachtingsplaatsen. Dan hadden we misschien ook iets meer rust gehad, omdat we steeds naar hetzelfde ‘thuis’ waren teruggenavigeerd. Daarnaast waren veel van de plekjes waar we overnachtten ook niet heel fijn of comfortabel en als je voor het plekje er niet hoeft te blijven, zoals een kamer zonder raam, zonder airco, zonder relaxt speelplekje of zwembad of zonder buitenplaats, kun je net zo goed op pad gaan om dan in ieder geval iets te ondernemen wat leuk is. Immers: op een donkere kamer allemaal op bed liggen worden we allemaal niet echt blijer. Hebben we daardoor te weinig rust genomen? Zeker weten! Allebei vinden we dit echt teveel onrust. We houden van dingen ondernemen en dingen zien en sommigen verklaren ons voor gek wat we allemaal doen op een dag, maar ook wij hebben op zijn tijd behoefte aan een plekje om ‘even thuis te komen’; al is het maar een tijdelijk thuis. En als je weet dat je aan het eind van de dag een zwembad hebt, weet je dat je ook voor Sam in ieder geval een leuk moment in de dag en moment van rust hebt, behalve de spulletjes die hij meegenomen heeft.
En een blije Sam, is ook een blije papa en mama. En zo leren we elke keer weer een beetje beter wat we belangrijk vinden op onze reizen.
Rond 10:15 arriveren we bij de bootterminal, en waar we vorige week nog 9 levensjaren verloren aan stress in een uurtje tijd, is het aanschaffen van een kaartje nu in no-time gefixt. We werken perfect samen, op zoek naar de juiste afslag, ik stap even uit om een kaartje aan te schaffen en vijf minuten laten rijden we zonder problemen de Caronte & Tourist boot op. Van Sicilië af komen is blijkbaar gemakkelijker dan er op ;-). We zwaaien nog een keertje goed naar het eiland na een weekje hier vertoeven, voor we verder richting het noorden rijden naar onze volgende bestemming: Sorrento!
