De afgelopen daagjes heb ik maar weinig tussendoor geblogd, met alle gezelligheid om me heen, en dus komt het aan op de autorit van Olden naar Lærdal om alle leuke avonturen van de afgelopen dagen te beschrijven. De locatie in Olden was afgestemd met Froukje. Aangezien zij naar Scandinavië op vakantie gingen en wij naar Noorwegen planden te gaan, overlegden we hóe tof het zou zijn als we elkaar op vakantie zouden ontmoeten. En zo geschiedde! En wat een heerlijk gezellige dagen waren het…. :D
Nadat we op zondagochtend heel de teringzooi weer terug in de auto gegooid hebben en nog een lekker cappuccino’tje (Ine) en warme chocolademelk (Bas en Sam) wegwerken bij de plaatselijke beroemde (en blijkbaar bekroonde) chocoladeproducent ‘Fjordnaer’, rijden we rustig aan de berg op richting onze volgende bestemming: Olden.
We maken wat tussenstops met prachtig uitzicht op het Geirangerfjord. Zo kan ik er ook nog een beetje van genieten, na het fantastische avontuur van gisteren, waarbij ik me moest concentreren op de haarspeldjes naar beneden. Nadat een heerlijk selfies-makend instafamous meisje voor mijn beeld is verdwenen, maak ik zelf ook een paar mooie foto’s (maar dan zonder mezelf er op ;) ), waarna we weer instappen, Sam in de ligstand zetten (hij wilde graag slapen) en steeds hoger de berg op tuffen.
Uitzichten?
Hoe hoger we komen, hoe mistiger het wordt, want gisteren waren de bergtoppen niet zichtbaar en ook vandaag lijkt dat vooralsnog niet beter. Voor ons rijden een paar mensen die nog nooit mist hebben gezien, op een slakkentempootje zonder licht, remmend bij iedere haarspeld, maar goed: dan kun je in ieder geval wel genieten van het mistige uitzicht van 50 meter haha. We denken dat het een hele mooie route is, als er geen mist is, hoewel het natuurlijk ook wel wat heeft, de mistige auto’s in de verte.
Op het hoogste punt zien we…. Precies niks! 360 graden mistview! Alsof we in een soort van magische wolkwereld zijn, plus natuurlijk de 15 auto’s voor ons die we steeds vager in de mist voor ons zien. En dan ineens, net voor we af gaan dalen, trekt het ineens een beetje open. En waaaauw!
Daar komt me een uitzicht tevoorschijn joh! Sneeuw, bergen, ruw, ruig - een bizar landschap popt soms ineens tussen de wolkjes door en we maken wat fotootjes, waarna we weer afdalen om met een hoop tunnels (achter een inspirerende camperNederlander die met 40 door een tunnel rijdt…) met wat mooie meren verder te rijden.
Loen skylift
We hebben met Fedde, Froukje, Melle en Yfke afgesproken bij de Loen skylift: een kabelbaanlift naar Hoven op 1011 meter die met een hellingshoek tot 60 graden behoort tot een van de steilste kabelbanen ter wereld. Je betaalt er een fortuin voor, maar goed: dan heb je wel een magnifiek uitzicht over twee fjorden in de diepte. Net als we met onze auto aan komen rijden richting parkeerplaats zien we een bekende goudkleurige Lancia van de andere kant toevallig precies op hetzelfde moment aan komen! Daar zijn ze hoor, onze vriendjes. Zo leuk om elkaar even gezellig te zien tijdens deze heerlijke reis. Na een warme verwelkoming en het bij elkaar zoeken van alle zooi die we mogelijk nodig hebben op de berg (lees: kent u hem nog?! De rugzak waar Sam vorig jaar in Vietnam praktisch heel de vakantie in gebivakkeerd heeft…) lopen we richting skylift. Eens testen of die rugzak het nog redt met het gewicht en het karakter van Sam, zodat we die later deze vakantie richting Preikestolen ook kunnen gebruiken.
We stappen de gondel in, die er bijna als de Baron 1898 in de Efteling uit ziet, kijkend naar het draaiende wiel (“moooooleen, mama”) en de steile kabels. We kijken deels naar buiten (iedereen) en deels liever niet (Fedde) en voor we het weten hebben we geen uitzicht meer, vanwege de mist die op die hoogte vandaag helaas onvermijdelijk is. Dat betekent concreet dat we geen hand voor ogen zien als we boven in Hoven op 1011 meter komen. Das toch ff jammer voor die volle mep die je betaalt om boven te komen en dus besluiten we eerst even het plaatselijke restaurant op hoogte op te zoeken in de hoop dat het wat opklaart. Best een chique tent, maar gelukkig mogen we op een bankje plaatsnemen voor een lekker warm drankje. De aanlokkelijke burgers die voorbij geserveerd worden kosten 28 euro en dus laten we die maar even voor wat het zijn.
Bergtochtje
We kletsen lekker wat weg en nadat we geconcludeerd hebben dat het voorlopig niet op gaat klaren, besluiten we toch gewoon lekker op de berg te gaan wandelen met een korte klim. Met Sam op de rug en een paar trapjes omhoog stijgt m’n hartslag al snel naar hardloophoogtes, maar heb verder totaal geen last van de rugzak en ook Sam vindt het nog steeds leuk om er in te zitten. Veel verder dan 3 personen voor je kun je niet kijken, maar na een kilometertje zien we ineens wat wolken verplaatsen en de zon een klein beetje doorbreken. Oh yeah!! En jahoor, daar is ie gewoon: een berg doemt op en er ligt zelfs een klein beetje sneeuw op: waaauw! We genieten even van het uitzicht en de echo die volledig rondzingt tussen de bergen als we roepen. Zelfs Sam doet mee en roept enthousiast ‘Hallooooo’. Uiteindelijk hebben we zelfs een Nederlandse echo die terugroept van de andere kant van de berg hahaha, waarna we verder klimmen en iets verder zelfs gewoon een kleine gletsjer met ijs zien waar we op kunnen. Het vergt een geklim en geklauter over natte bemoste stenen, en zeker met Sam op m’n rug is dat wel even een uitdaging, maar goed: daar laten we ons niet door tegenhouden natuurlijk. We klauteren met z’n allen lekker die kant op en maken een serie super schattige foto’s met bewijs van onze ge-own-de gletsjer.
Fedde doet een plasje op de berg en Sam heeft het ineens ook in z’n bol gekregen dat hij ook een plasje wil doen en tja, nu we zo lekker bezig zijn met plassen op de wc en aangeven wanneer je dat moet doen, kunnen we dat nu natuurlijk niet laten gaan. En dus Bas samen met Sammetje over de stenen naar een stabiel puntje en daar gaat ie hoor. Broek uit, benen wijd en meneer doet een plasje. Hahahaha zie je het voor je? Staat ie te plassen en intussen achter zich te kijken naar ons en te roepen ‘Ik doet een plasje!!’ ‘Kijk, mama. Ik doet een plasje!’ En hoppa, daar komt gewoon nog een plasje. Vol trots schalt hij vervolgens als hij terug is naar iedereen individueel dat hij een plasje gedaan heeft. “Melle, ik hebt een plasje gedaan. Yfke, ik heb plasje gedaan”. Heerlijk! Helemaal trots gaat hij weer terug in de rugzak, kletst iedereen de oren van zijn hoofd (hij lijkt eeecht niet op mij ;) ) en lopen de wandeling verder. Eenmaal terug bij het startpunt hebben we er toch bijna 3 kilometer op zitten en we drinken nog wat lekkers als het helemaal open trekt. We hebben zelfs uitzicht over de fjorden helemaal beneden in het dal, waauw, wat een bijzonder natuurverschijnsel is het toch, zeker van boven! En dus genieten we volop!
Oldevatn camping
We pakken de lift terug naar beneden en zoeken de super gezellige camping op, waar we een prachtige 6-persoons bungalow treffen; van alle gemakken voorzien, wel op een klein afstandje van de rest van de camping. We laden even lekker uit, waarna we via de weg de van Gilsjes weer even op gaan zoeken bij hun eigen stekkie. Zij willen ook graag ons huisje zien en dus gaan Melle en ik alvast vooruit om te kijken of er misschien een alternatieve route terug is naar ons huisje (hemelsbreed is het namelijk veeeeeul korter dan de weg). En dat wordt een leuk avontuur, want eigenlijk is er niet echt een pad haha, maar goed: daar laten we ons niet door tegenhouden. Het leven is zo saai als je alleen de gebaande paden loopt haha. Achter een villabungalow door (bijna op onze tenen, zodat we niet opgemerkt worden) komen we vlakbij een waterval-riviertje uit dat precies langs ons huisje loopt. Maar ja: je raadt het al: ons huisje ligt PRECIES aan de andere kant van het watervalletje. Dan kun je natuurlijk besluiten om terug te gaan (verstandige mensen zouden dat misschien doen), maar goed: we hebben allebei slippers aan en je kunt er ook gewoon DOORheen. En dus lopen we door het watervalletje en vervolgens door het struikgewas (inclusief 1 brandnetel die we allebei natuurlijk precies te pakken hebben) en komen we bijna tegelijk met Bas en Fedde aan, die het gewone pad gepakt hebben en helemaal verbijsterd kijken van hoe wij hier nou uitgekomen zijn… haha tja, uhhh. Dussss, niet per se korter, zeker niet gemakkelijker, absoluut avontuurlijker. Nodig… hmmm misschien niet per se… maar leuk was het wel :D
In de avond eten we lekker gezamenlijk spaghetti en terwijl Melle en Yfke lekker het water op gaan en Sam zijn bedje in duikt, maken Fedde, Froukje, Bas en ik er een heerlijk avondje van met een flesje port en wijn. Gezellige kletsjes, fijne gesprekken, en een prachtige omgeving. Wat tof om elkaar hier in deze relaxte sfeer te ontmoeten! En dan is dit pas avond 1 :D Ontzettend leuk!
Regenachtige maandag
De maandagochtend begint een beetje treurig: het regent namelijk nogal. De toppen van de bergen in de omgeving zijn niet te zien en hoewel we vandaag de wateractiviteiten bij de camping (die serieus gratis zijn: hoe tof!) wilden testen, vindt geen enkele vezel in mij dat een goed idee. In de ochtend zitten we dus in het huisje en op zich is dat prima, want Bas moet wat werkdingen oppakken (tot zijn grote frustratie) en ik speel wat met Sam, probeer te zoeken naar overdekte dingen en schrijf wat dingetjes. Maar ja, erg inspirerend is het voorlopig nog niet en mijn zoektocht naar overdekt levert niet echt iets op. En dan komt Froukje met een goed idee, want de kids gaan met hun vriendjes naar een gletsjer. Kunnen wij ook niet gewoon die gletsjer op gaan zoeken? Blij dat er een idee is en dus zijn we daar natuurlijk instant voor in.
Briksdal glacier
We rijden een half uurtje naar de Briksdalgletsjer, betalen in het restaurant (credit card vergeten) 75 kronen voor een parkeerplek die niet op onze auto geregistreerd is (“Yeah, you can pay here, but we do not check…” Ok, das ook voor het eerst hier in Noorwegen haha; we betalen het toch maar voor onze eigen gemoedsrust) en pakken de rugzak voor Sam weer lekker uit. De wandeling naar de gletsjer is ongeveer 2,5 kilometer, voornamelijk stijgen en ik voel toch wel dat ik die rugzak gisteren ook al op gehad heb. Gelukkig regent het nauwelijks en behalve de waterval die een heerlijke natte spray op ons achterlaat, is het eigenlijk goed te doen. En na een lekkere klim zien we INEENS de gletsjer opdoemen achter de bossen. Super mooi! De uitloper van de gletsjer loopt tussen twee bergen door het dal in, met een waterval onderaan de gletsjer dat in een watertje uitmondt. Het blauwe ijs (weet u het nog uit de deze blog over IJsland: niet aan zuurstof blootgesteld) is prachtig te zien en nu ik even van de zware rugzak met Sam verlost ben (Fedde heeft hem even overgenomen), droogt ook mijn zweet weer even lekker op. Het miezert een beetje, maar niet genoeg om nat en koud te worden en dus prijs ik me gelukkig dat we lekker hier zijn om hiervan te genieten.
Wellicht, bespreek ik met Froukje, is het zelfs beter te doen hier dan op een volledig zonnige dag, gezien de drukte van alle toeristenbussen die we hier ook af en aan zien rijden. Nadat Sam even lekker rondgehobbeld heeft, serieus van elke steen in de omgeving afgesprongen is en zelfs steentjes in het water aan het roeren is, lopen we weer lekker terug richting auto. We stoppen nog even bij het bezoekerscentrum waar we zien hoe in 100 jaar deze gletsjer teruggebracht is van een enorrrme gletsjer het dal in, tot dit kleine driehoekje wat over is. Klimaatverandering ontkennen kan echt niet meer als je de foto’s met steeds een jaar verschil ziet. Zelfs een foto van 10 jaar terug toont nog een gigantisch veel grotere gletsjer.
Noodweer?
Tijd om terug naar de camping te rijden. Terwijl we het heuveltje naar ons huisje op rijden, beginnen onze telefoons ineens te zoemen, zoals dat ook gaat bij een NL-alert. En het is ook een alert, maar dan een NO-alert. We hadden al ‘een klein beetje’ gemerkt dat het slecht weer is, maar schijnbaar is het in heel Noorwegen nogal noodweer. Storm Hans houdt hier huis en blijkbaar is er zoveel regen gevallen dat we goed op moeten passen. Hoewel de melding niet heel goed leesbaar is in het Noors, zeggen de vele appjes van familie en vrienden wel dat het nieuws over deze storm niet alleen in Noorwegen een ding is. Gelukkig valt het hier behalve de regen nog erg mee en in het huisje genieten we des te meer van een broodje knakworst en wat drinken. De kids entertainen Sam na zijn slaapje (die is helemaal in zijn sas van zoveel gezelligheid om zich heen) en we eten weer met z’n allen samen.
In de avond spelen we gezamenlijk een aantal leuke spelletjes: ‘The crew’ en ‘Keer op keer’; zelf ben ik een beetje moe. Ik slaap de laatste weken niet zo lekker in, wellicht door de vele indrukken die we hier in dit mooie Noorwegen opdoen. Dat je zeg maar in bed ligt, maar gewoon je hoofd nog bezig is met alles wat er nog te verwerken is en tja dat valt dan niet per se gemakkelijker in slaap. Desondanks is het een gezellige avond en ik val dan ook als een blok in slaap als ik eind van de avond lekker in het heeerlijke bedje (nog geen slecht bed getroffen hier) lig.
De laatste ochtend
En dan is het alweer de laatste ochtend op dit plekje. Ondanks het toch wat mindere weer hebben we erg genoten van de dingen die we gedaan hebben; echt alles er uit gehaald wat er in zit wat het weer betreft. Nadat het huisje opgeruimd en uitgecheckt is en alles weer in de auto gepast en gemeten zit, rijden we nog even met zijn allen naar een cafeetje op onze route om een bakje en een hapje te doen en nog even gezellig samen te zijn. Bij gebrek aan een panoramic view op het regenachtige terras bij het meer, zitten we lekker warm binnen te genieten van een warm drankje. En dan is het alweer tijd om afscheid te nemen. Altijd een beetje moeite mee, zeker omdat het echt super gezellig was de afgelopen dagen. We hebben met zijn drietjes natuurlijk ook een heerlijke vakantie-dynamiek ontwikkeld door de jaren heen, maar het is toch leuk om even wat andere gezelligheid en sfeer mee te nemen. Gelukkig is het een afscheid voor even en als zij de Lancia links langs de berg terug sturen, rijden wij rechts de berg op. Op naar het volgende avontuur!
Ontzettend bedankt voor de gezellige dagen, van Gilsjes. We vonden het super gezellig om deel te zijn van jullie vakantie en hebben enorm genoten van al het gezelligs. Heerlijk hoe jullie allemaal, zeker Yfke en Melle, ook met onze kleine Sam bezig zijn geweest. Hij viel net in de auto, na twee keer kort: ‘Yfke en Melle en Froukje en Fedde zijn nu weg’ gelijk in een diepe diepe slaap van alle heerlijke intense indrukken voor hem! Bedankt, echt! :D Oh en nog even een speciale vernoeming:
Melle
wilde heeeeeel graag even los in de blog genoemd worden, daar heeft ie maar twee dagen over gezeurd aan mijn hoofd ;-) Dus bij deze haha.
.
