Vandaag, woensdag, zijn we even buiten de Europese Unie geweest en we hebben zelfs op een startbaan van een vliegveld gelopen, vlak voor er een vliegtuig over kwam! We zijn namelijk onderweg naar onze volgende bestemming even naar Gibraltar geweest! En dat was... bijzonder tof!
Tja, als je dan zo dicht in de buurt bent, kun je een stukje Brits grondgebied met uitzicht naar Marokko natuurlijk niet laten liggen. En dus vertrekken we vanmorgen rond 09:00 met de auto richting onze volgende bestemming met tussenstop in Gibraltar. Onderweg hebben we vandaag dierenkoekjes, maar die wil Sam niet eten, want 'de dieren lachen en dan kun je ze toch niet opeten?!'. Haha dit ventje 😍
Naar de grens
We rijden eerst twee uurtjes richting 'La Linea', een stadje aan de grens met Gibraltar. We hebben namelijk gelezen dat met de auto naar Gibraltar gaan serieus een drama is. Gibraltar heeft namelijk maar 49,9 km aan geasfalteerde weg en heeft met 30.000 inwoners het hoogste percentage inwoners in het bezit van een gemotoriseerd voertuig. Als eigenaar van een voertuig met geen GBZ kom je er dus moeilijk in en we hebben gelezen dat we beter aan de grens kunnen parkeren, en dan te voet de grens kunnen oversteken.
En dus cirkelen we een tijdje rond op zoek naar een parkeergarage voor we uitpakken en serieus even genieten van de bijna 15 graden lagere temperatuur (28-30graden) hier aan de Middellandse zee dan in het binnenland (40-45). Vooral verkoelend is de frisse wind die je tussen het bakken door een beetje afkoelt in plaats van föhnwind. Sevilla is dan natuurlijk ook het interieur van Spanje. Dit is meer het terras. 😁😮💨
Leuke feitjes over Gibraltar
Eerlijk gezegd weet ik helemaal niet zoveel over Gibraltar, maar na even lezen ontdek ik dat dit land slechts 6,8 km2 groot is. Dat is serieus echt klein! En dan is 40% ook nog rots en natuurgebied! Het draait voor het grootste deel op toerisme dat afkomt op de reusachtige 'rots'. We lezen ook dat het in handen van de Britten is die nog steeds een grensconflict met Spanje hebben en dat er een legende bestaat dat zolang er apen op 'De rots' leven Gibraltar Brits grondgebied blijft. Aangezien Churchill ze nog extra in heeft laten voeren in de oorlog, benadrukt dat nog wel extra het belang van de Britten om de hand te houden in dit super strategische plekje aan de Middellandse zee.
We wandelen door de laatste toeristenkraampjes uit Spanje en passeren dan de Spaanse en vervolgens Britse grenscontrole. En ja hoor, daar wordt dus ook serieus even je paspoort gecontroleerd, voor we kzonder problemen met buggy en al over de startbaan mogen.
Want jup, unieke ervaring hier, want om in Gibraltar-stad te komen loop je serieus over de startbaan van het vliegveld. Er vliegt maar enkele keren per dag een vliegtuig en dan wordt ook alles hermetisch afgesloten, maar verder wandel je haaks over de startbaan heen. Vet!
Daarna maken we een wandeling van een krap half uurtje naar de 'Cable Car', een kabelbaan die je in 6 minuten naar de bovenzijde van 'The Rock' brengt.
We proberen een stadskaart te bemachtigen bij elke automaat die aan een levensgrote plattegrond vast zit, maar zonder Britse ponden kom je niet ver (of misschien omdat de automaten uit 1950 lijken te komen). Britse toeristenattracties zoals telefooncellen, Britse straatnaambordjes en alles in ponden. We zijn hier echt duidelijk in een ander land!
De kabelbaan
Aangekomen bij de Cable Car, of zeg maar gerust: de wachtrij bij de Cable Car (en dan hebben wij serieus nog kaartjes) worden we door elke willekeurige buschauffeur nauwelijks overtuigd om voor bijna het driedubbele van wat we al vooraf voor de kabelbaan hebben betaald alsnog een ritje met de bus naar boven te maken. De mannen halen echt alles uit de kast, bijna komisch om te zien hoe ze eenieder bespelen met een 'airconditioned busje', 'dat deze wachtrij ZEKER nog een uur duurt', 'dat je zodra je met de kabelbaan bovenop de berg bent hélemaal aan je lot overgelaten wordt en niet alles ziet', dat 'wij het zeker niet vol gaan houden in deze hitte, want op de top is het ZEKER 35 graden' (we komen net uit 45 graden, dude😏), 'dat een buggy absoluut onhandig is met zo'n kleintje' en dat 'we ZEKER NOG 1,5 uur in de rij moeten wachten'... wordt steeds langer die rij joh. We lachen ze eigenlijk een beetje uit met de mensen achter ons uit de rij, waarna we 'wacht maar...' te horen krijgen.
Intussen zijn er genoeg mensen die wel voor het aanbod zwichten. Wij blijven echter nog wel even zonnebaden in de hitte. Echt efficiënt is het niet, dat moet ik wel zeggen en ik ben ook een beetje bang dat Sam in deze onmogelijk lange rij moet plassen en we niet kunnen. En dus drinken we ook niet teveel. En ja, het is inderdaad puffen en waaarm in die rij, maar klagen doen we niet: want wij zijn wel hogere temperaturen gewend na de afgelopen dagen...
Drie kwartier later zitten we in de kabelbaan.... wat nou 1,5 uur!
Machtig uitzicht op The Rock
En dan naar boven! Super vet uitzicht. Bijna 360 graden kun je om je heen kijken. Het is wel een beetje uitkijken met de brutale apen, waar we overal voor gewaarschuwd worden. En dus hebben we de buggy braaf ingeklapt en dragen we de tas op onze buik. Er staan guards die met de apen communiceren op een fijne manier en we vinden het er eigenlijk wel prima! En Wát een uitzicht zeg. Waauw! De 14,3 km tussen Europa en Afrika is echt met het oog te overbruggen. Super gaaf om hier te zijn!
We lopen heerlijk rond bovenop en genieten van het weer en het uitzicht, voordat we na een krap uurtje weer afdalen. We hadden er nog allerlei tickets voor van alles en nog wat bij kunnen kopen, maar aangezien we nog 2 uur naar onze volgende bestemming moeten laten we dat even voor wat het is. Terug in de wat kortere rij voor de kabelbaan naar beneden, waar serieus mensen een aap aan het uitdagen en voeren zijn. Daar kan ik echt zooo slecht tegen he. Op elk bordje staat wat je wel en niet met de apen moet doen, je leest hele verhalen op internet van mensen die zijn aangevallen gebeten en één van die dingen die vermeld staat is 'niet voeren!'. Serieus, welk deel van 'NIET VOEREN' snap je niet!!! De aap wordt brutaal en wil meer en intussen staan er 10 mensen te filmen en ik vraag me af: zijn dit nu mensen die aapjes kijken of aapjes die mensen kijken?
All Stars family
We pakken de kabelbaan terug naar beneden en lopen via het centrum weer een half uurtje terug, om onderweg te stuiten op een All Stars winkel. En laten we daar nou ook allemaal nog een paartje van nodig hebben. Mijn witte zijn zo goed als vergaan (en mn nieuwere hebben plastic zolen waardoor Bas elke keer bij het uitdoen vergast wordt; ander soort materiaal waar mijn zweetvoeten niet tegen kunnen namelijk), Bas ziet hele toffe die je in Nederland niet hebt en Sam, ohh Sam! Daarvoor vind ik maat 25 en hij vindt ze: GEWELDIG!!! One happy family op All Stars😍
Wachten op het vliegtuig dat oversteekt
Helemaal terug naar de grens vallen we echt met onze neus in de boter! Het wandelpad is hermetisch afgesloten! En dat betekent.... dat er een vliegtuig aankomt en gaat passeren! Gaaf! Er staan zo'n 200 mensen te wachten achter hoge hekken, als blijkt dat het vliegtuig toch niet komt door iets op de baan. We mogen dus even oversteken, maar zien in de verte op de baan serieus een toestel klaarstaan. Wauw, vet, en wij lopen gewoon op die startbaan hè!! Halverwege de baan worden we gesommeerd om door te lopen 'Keep walking, Hurry up' wordt er geroepen en er gaan allerlei belletjes rinkelen. Massaal beginnen mensen haast te maken (en mensen die dit dagelijks doen dan weer totaal niet), waarna we aan de andere kant dezelfde procedure meemaken: slagbomen dicht, hoge hekken dicht, politiebewaking ervoor, stoplicht op rood, een mannetje dat met een hark achter de wandelende mensen loopt te bezemen voor het geval iemand iets op de grond heeft gegooid. En jahoor: daar komt ie dan. Een toestel van British Airways komt serieus aan onze neuzen voorbij opgestegen! Fucking vet!! Echt een mooi einde van deze toffe dag in Gibraltar.
Samenvatting van Gibraltar
Wij hadden allebei een beetje zoiets van: Gibraltar: je moet er eens geweest zijn, maar meer dan dat ook niet. Echter, nu we er geweest zijn vonden we het allebei toch wel erg bijzonder om meegemaakt te hebben. Het uitzicht boven 360 graden, waarvan grootste deel zee is echt fenomenaal mooi en tof. De wachtrij en kabelbaan is wel wat minder (je zou zeggen met de hoeveelheid mensen die het bezoeken dat ze wel in wat nieuwere en vooral met grotere capaciteit gondels zouden kunnen investeren). De kabelbaan was echter maar €18 p.p. in tegenstelling tot de €45 p.p. als we met een busje mee waren gegaan (waarschijnlijk hadden we dan wel meer gezien en minder lang gewacht; dus het is maar wat het je waard is). Verder vonden wij ook het stadje zelf erg sfeervol. Leuk pleintje bij de cazematten, toffe shopmogelijkheden en een gezellig terrasje als je wilt. Wij hadden ook daar niets van verwacht omdat we dachten dat alles zou draaien om de kabelbaan en de rots. En dan die startbaan: dat maakt het wel helemaal af. Hoe vaak kun je nou zeggen dat je over een actieve startbaan van een vliegveld heen loopt! Gaaf!
Door naar onze volgende bestemming!
