Goodmorning y’all. Happy derde Kerstdag iedereen! Wij zijn weer onderweg, dit keer voor een stedentripje naar Lissaaaaabon! En inderdaad, u ziet het goed: met z’n tweetjes. Even papa- en mamatijd. Mede mogelijk gemaakt door opa’s en oma’s. En dus: standje NACHTDIEREN AAN voor dit vroege ochtend-tochtje om de tijd op de plaats van bestemming goed te benutten.
Na een prima heerlijke kerst, is het dinsdagavond tijd om Sam bij opa Ruud en oma Simone in bed te gooien voor zijn logeerpartijtje. Heeelemaal bekaf van de intensieve gourmetactiviteit (elke drie seconden in z’n pannetje met pannenkoekenmix kijken) en het live entertainment (lees: opa, oma en oom Peter) stoppen we hem lekker in zijn bedje daar. Hij heeft in zijn logeerpartijtje zo mogelijk net zoveel zin als wij hebben om er even tussenuit te kruipen, dus, dat gaat goed komen.
Het paspoortverhaal
Maar eerst vind ik in de ochtend van Tweede Kerstdag mijn paspoort terug. Lees: twee weken geleden realiseerde ik me dat het echt tijd was om op zoek te gaan naar mijn paspoort (die al een tijdje niet op de beoogde plek lag na de laatste keer plasma doneren) en dan denk je nog: als ik even op een paar vertrouwde plekjes zoek, vind ik hem vast, want waar kan dat ding nou eenmaal zijn... Het is een paspoort, ik heb hem vast ergens netjes weggestopt… En na 2,5 uur zoeken, complete frustratie over mijn eigen ongestructureerdheid soms, berusting in het feit dat de tijd begint te dringen en ik er echt een nodig heb voor de reis en irritatie dat ik ECHT soms beter op m’n spullen moet letten, NOG een zelfde rondje door het huis, voor de derde keer zoeken op dezelfde plek, besluit ik dat het toch misschien verstandig is om met het vooruitzicht op deze trip, maar een afspraak bij de gemeente te maken om de vermissing te melden en een nieuw paspoort aan te vragen. Zo gezegd, zo gedaan: 75 euro voor het paspoort, 50 euro voor de spoedaanvraag en 10 euro voor een lelijke foto later, ontvang ik vorige week donderdag mijn nieuwe paspoort. Enfin, lang verhaal kort: dinsdagochtend na mijn hardlooprondje doen we even een raus door het huis voor het bezoek komt. En jahoor, ik til serieus 1 boekje op om op te ruimen. En daar ligt ie hoor… precies op tijd; een dag voor onze trip: mijn PASPOORT. Heb ik dus geen reet meer aan, want ik heb al een nieuwe…. Noooooooo maar ECHT 😕 Serieus, net niet in het zicht, maar zoooo dichtbij. Alsof je een briefje van 100 en 50 door de plee spoelt. Leer mij kennen haha. Maar goed, wel een paspoort zonder gaten er in als het later niet meer geldig is… woohooo. Een schrale troost.
TLDR (Too Long Didn’t Read: Paspoort was kwijt - nieuwe besteld - Oude teruggevonden).
Let’s go met hobbels!
Terug naar het echt belangrijke onderwerp van dit verhaal: op vakaaaans! Na een laatste pakrondje, waarin ik meer shirtjes inpak dan we dagen op reis zijn (je weet nooit hoeveel bakken koffie ik omgooi immers), kruipen we veel te laat om 23:00 onder de wol voor een nachtje van…. 3 uur. Om 02:00 gaat de wekker en au au au, doet toch een beetje pijn. Na de kerstborrel vorige week lag ik nog niet eens in bed op dit tijdstip, maar drie uurtjes slaap nu; daar ben ik toch ECHT niet voor gemaakt. En na een aanfikactie op de kookplaat voor het ontbijt, een flinke mok koffie die ik met m’n onhandigheid over de tafel flikker, en inladen van de koffertjes zijn we op weg.
Althans, bijna dan. Want we zijn nog wat zooi voor Sam vergeten die nog als een kerstcadeautje bij mn vader en Simone voor de deur komt te liggen om 03:15 en de bandenspanning rechtsachter is 1,4 weetikveeltjes (is dat bar? Pascal? Dunno something…), dus er moet ook nog even gepompt worden.
Onderweg! Finally! Bas tuft met 140 over de snelweg en wordt gelanceerd op de hobbelige stukjes, maar het maakt allemaal niet uit, want we zijn onderweg. Woop woop. Hoewel, sommige dingen maken wel uit, want om 03:30 tegen me praten is gewoon geen goed idee haha.
Aangekomen op Schiphol, waar heel de wereld op dit tijdstip Nederland uit vlucht, zijn we zo de departures door (lees: alleen handbagage, al ingecheckt en op sokken door de controle). De aardige meneer lukt het in 1 seconde om het handvat van m’n koffertje in te schuiven waar ik al een uur over doe (lekker beeezig meneer!) en dus zijn we erdoor en is het tijd voor….
….. een overrated bak koffie van de STARBUCKS!
Een traditie waar ik zodra ik de rij zie alweer spijt van heb. 05:00, maar heel de wereld heeft Starbucks alweer gevonden… en wij dus ook. Aangezien ik me zo goed als slaapdronken voel, besluit ik heel saai voor de Filter koffie te gaan. Een beetje teleurgesteld ben ik wel als we EUR 5,00 afrekenen, terwijl de (zowaar Nederlands sprekende) mevrouw met m’n papieren beker naar een tapje loopt… een TAPJE….. nee maar echt: ik ga naar Starbucks en krijg koffie uit…. Een tap? Een warmhoudkan?? Alsof ik op de camping zit…. Ok ok expectations…
En omdat ik gelijk m’n koffie krijg, wordt het naamvakje niet ingevuld. Gewoon leeg. Hee maar serieus?! Als een beteuterde panda sta ik een beetje te dralen voor de kassa… maar hee ik heb een naam! Please? Uhhh, iemand? :( Misschien korting omdat ik zelf m’n naam op moet schrijven? Daarvoor ga ik naar de Starbucks toch of niet dan?! ;-) Niet voor koffie ofzo, maar voor het fotootje dat je met je naam kunt maken…. Hahaha. It’s funny, ‘cause it’s true 😬😬😬. * lacht als een boer met kiespijn en zet met tegenzin haar eigen naam op de betreffende beker *,
Tot zover m’n insta-famous gedrag, want de koffie is serieus echt goed te nassen. Aanrader! Vijf euro, maar gewoon een fatsoenlijke bak caffeine in tegenstelling tot de 10 euro die je voor een pompje hazelnoot-havermelk-latte betaalt. Bas vermaakt zich met een ‘te-waterige’ chai-latte, maakt een fotootje van een vliegtuig, we lachen nog wat over de Tiktok-meisjes met zilverkleurige leggingbroeken, beenies en te wijde shirtjes en we scoren nog even een veel te schattig knuffeltje wat we ECHT NODIG HEBBEN (lees: ECHT NIET), maar hij voelt zo zacht en Sam heeft hem echt (niet) nodig want hij heeft al 200 knuffels, maar toch…)
Op naar de gate! Waar we nog 1,5 uur mogen wachten op onze vlucht van Cor en Don (want Transavia had geen tijd voor ons… ;-) ). Off to Lissabon! Zin in!!
