Net koud een weekje terug van drie weken trippen door Vietnam, op naar het volgende hoogtepunt: mijn zusje, die inderdaad terug is uit Afrika, heeft mij als verrassing kaartjes cadeau gedaan voor de zaterdag inclusief kwalificatie van de Formule 1 in Spa-Franchorchamps.
I KNOWWWWW!!! FUCKING VET!!!
Luik
En dus reizen we vrijdagavond al af naar Luik, op zo’n 45 minuten rijden van Spa, omdat we verwachten dat het daar zaterdag met auto’s een grote tyfusbende gaat worden. En laten we er dan maar beter zo vroeg mogelijk zijn, zodat we de hele bende meemaken 😁😜
Afijn, na een zoektocht naar twee driepootkrukjes, een schepje, nachtspullen en voedsel voor 1,5 dag (als de heenweg drama wordt, dan de terugweg vast niet beter; en laten we dan maar beter niet hangry worden voor ons aller bestwil 🤪) , komen we om 20:00 aan bij Sarah en Allejandro in hun AirBnB (kort gezegd: hun huis waar we een nachtje in een kamer mogen slapen in een bedje van 1.20m). Ze zijn echt super lief en we proosten met een wijntje op het weekend. We besluiten onze avond niet in de bank te spenderen en gaan na wat tips van Allejandro op pad.
Het begint al te schemeren en redelijk dichtbij schijnt een citadel met mooi uitzicht te zijn en dat ‘gaan wij wel eens even mee pikken’. 2 kilometer en 680.000 treden omhoog verder komen we zwetend bovenaan de trap. Het uitzicht is wel prachtig en om de hoek staat een mooi uitgelicht standbeeld van een regiment uit de oorlog uit te kijken over de stad. We genieten van het uitzichtpunt en zoeken een andere weg naar beneden (in het kader: dezelfde weg SAAAI!), die we vinden via een haarspeldpadje volledig in het donker, door het bos onder het uitzichtpunt. Ik kan me zeg maar leukere plekjes bedenken om om half 10 ‘s avonds in het donker te lopen. Echt weer zo’n lekker voorbereide actie van ons. Iets met kat en spek zeg maar… Met een wat hogere hartslag en snelle tred lopen we het haarspeldpad af en gelukkig gaat alles goed: dit korte verhaaltje doet eigenlijk geen recht aan het kwartier spanning, maar goed haha. Na vervolgens het minder prettige deel van de stad, waar we bewust de lantaarnpalen opzoeken, doen we nog een wandelingetje door het aardige deel en hebben we er toch ruim 6km op zitten als we terug komen bij de B&B. In de bank chillen we nog wat, realiseert Carmen zich dat ze geen parkeerticket heeft aangeschaft, schaffen we die nog snel online aan en duiken dan in het smalle bedje voor een nachtje met heeeel weinig slaap. Iets met: luxe bed van 2.00m gewend waar je elkaar niet eens tegen komt ;-)
D-Day!
Om 05:50 gaat de pijnlijke wekker en na 10 minuutjes negeren dat er een wekker bestaat, wrijf ik toch maar de slaap uit mijn vermoeide oogjes. Dat was écht niet veel slaap zeg maar. Het is nog donker en na aankleden en opfrissen gaan we gelijk op pad. We hebben namelijk wat tips van een vriendinnetje van Carm gehad en één daarvan is: kom op tijd!!! Zo kun je een goede plek bemachtigen en is het nog geen heel grote teringzooi bij de parkeerplaats. We vertrekken dus om 06:20 voor een autoritje van 45 minuten, om netjes om 07:00 te arriveren bij wat ze de parking noemen (Lees: een veredeld grasveld wat geleend is van een lokale boer). Maar het maakt allemaal geen reet uit, want het regent niet en we kunnen gelijk aansluiten bij de vorige auto zonder enige file; dus je hoort mij niet klagen. We gooien onze ontbijtshake achterover, pleuren de ontbijt- en slaapspullen achterin de auto uit de tas en gaan gewapend met onze driepootkrukjes en schepje op pad. En we zitten met onze parking echt suuuper gunstig. Twee campings verder staan we al bij de ingang en na een korte check op glaswerk, parfum en deo (blijkbaar mag je niet lekker ruiken daar binnen ;-)) hopsen wij, na een bezoekje aan het toilet en langs 80 merchandise-kramen (60 EURO VOOR EEN PET! Dussss niet! :-S) het circuit op.
Het circuit
We lopen via een brugje onder het circuit door en kijken via de heuvel waar we op staan serieus over een heel deel van het circuit. Suuuupervet om te zien. Machtig om zoiets wat je eigenlijk altijd alleen op tv ziet ineens in het echt te zien; onwerkelijk! Natuurlijk zien we niet het volledige circuit, want als je Spa een beetje kent is het heuvelachtig en bosrijk en daarnaast maar liefst 7,0 km lang en dus is het best een uitgestrekt gebied. We hebben de pas er goed in zitten, twijfelen wel even om bovenaan te blijven staan vanwege het overzicht, maar zwichten dan toch voor de gekregen tip dat we in Pouhon moeten gaan zitten (ook wel 'gaucheagauche', de grote linksomdraaiende bocht midden in het circuit). Daarvoor moeten we een stukje van de heuvel af en na een stukkie wandelen komen we aan bij een rotsachtige bruingekleurde heuvel, waar serieus nog plek zat is! LEKKKKURRRR! En hier komt het missende technisch inzicht naar boven. Wij gaan eerst even een beetje over die steile helling heen hobbelen om te kijken wat nu eigenlijk het beste uitzicht geeft, maar pas als we eenmaal een plekje als 'ideaal' bevonden hebben, realiseren we ons dat dat stuk helling eigenlijk te steil is om onze krukjes neer te kwakken. Ik ga in de aanslag met mijn Gardena schepje, maar dat helpt natuurlijk geen zier met die rotsige bodem. Sta ik daar als een debiel in te hakken op die rotsen. We worden van 10 meter verder uitgelachen door een stel al comfortabel klaarzittende Nederlanders en 5 minuten later besluiten we onze ideale plek op te geven voor een comfortabel plekje bovenaan de heuvel wat horizontaal is, gelijk vrienden gemaakt met de ons uitlachende mensen hahahaha, die om 04:00 al uit Nederland vertrokken waren.
Het is 07:30 en dan... tja.... nog 8,5 uur tot de kwalificatie. Das nog best lang zeg maar hahahha.
Maar ja als je nu van je plekkie gaat is het niet zeker of je hem nog terug krijgt, dus we weten al dat het een lange zit gaat worden. Langzaam maar zeker komen er steeds wat meer mensen aangewandeld (die wel besloten uit te slapen of misschien meer moeite hadden het parkeerterrein op te komen....). We vermaken ons vooral met het uitlachen van de domme acties van andere mensen die voor ons hun stoeltjes proberen te positioneren (in het kader van: is ons ook overkomen), half uitglijden op de helling of vrouwen die klagen op hun vriendjes omdat die 'zo'n steil plekje uitgekozen hebben'. En waar het om 07:30 nog redelijk leeg was begint het toch echt wel voller te worden richting de middag.
We happen wat muesli en zoute stengels weg en krijgen na krap 2 uurtjes op het krukkie al een houten reet, maar ja je moet er wat voor over hebben he ;-).
De eerste échte actie op de baan komt om 10:35 als de Formule 3 van start gaat en dat is toch GAAF joh! Ineens racen die auto's je voorbij en SERIEUS: in het echt maken die dingen veel meer lawaai. Toch even bijna spijt van de vergeten oordopjes, maar ach: je kunt ook niet naar Formule 1 gaan zonder een beetje gehoorbeschadiging toch?! ;-)
Het wachten tussendoor duurt best lang, maar het gezelschap is goed en Carm en ik vermaken ons wel. Ik besluit ons een challenge te geven om te proberen van elke coureur merchandise te herkennen op de plek waar wij zitten. Dus kijken of we van iedere coureur een fan kunnen vinden. Dat is van Red Bull erg gemakkelijk en McLaren lukt ons ook, maar verder vinden we van de meeste teams slechts merch van één van de twee coureurs. Het wordt wel een beetje koud en dus gaat de softshell aan en af en toe worden de beentjes even gestrekt. De slappe humor van de buurtjes uit Oirschot is ook wel te waarderen en langzaam kruipt de tijd vooruit. Om 13:00 is de eerste keer actie van de Formule 1, met de derde vrije training en dat is toch ook wel VET hoor! Komt daar ineens Max Verstappen (althans, z'n auto; want het is niet echt alsof je hem herkent aan z'n gezicht) voorbij gesjeesd. Heel dat publiek gelijk uit z'n dak natuurlijk. Het wordt nog steeds drukker op het circuit en kennelijk vinden mensen die om 15:00 aankomen dat zij er ook nog wel bijpassen op de nu al superdrukke helling waar we vanmorgen om 07:30 al zaten en ik merk dat me dat wel een beetje irriteert. Vooral omdat je zo lekker ongegeneerd overal tussendoor, langs, overheen, tussendoor stappen, in je beeld gaan staan, je beet pakken om grip te houden op de grond en echt steeds dichter in je aura komen. Ik merk dat ik daar wel een beetje kriegel van wordt. Als iedereen nou gewoon blijft waar ie blijft, is echt een veel beter idee. Na de training volgt nog de Porsche supercup en ook een man op een soort vliegend apparaat sjeest door de lucht over het circuit heen (keivet om te zien!!) als om 16:25 (iets uitgesteld wegens een crash in de supercup) de kwalificatie start. Tegen die tijd lijkt onze helling net een ware tribune, echt niet te zien dat het gewoon een steil stuk grond is, waar achter ons (echt aan de rand van het pad op dezelfde hoogte), zelfs nog drie rijen stoeltjes bij gekomen zijn en je van achteren echt niets meer kunt zien door de opeengepropte mensen. Zelfs de geheuvelde bossen achter het pad zitten helemaal vol met mensen die zich opmaken voor het belangrijkste moment van de dag: de Kwalificatie.
Kwalificatie
GAAAAAAAFFF! Het was eigenlijk al heel tof tijdens de vrije training om die auto's voorbij te zien stuiven met een snelheid waar je akelig van wordt (jezus, wat gaat dat snel). Maar om die auto's dan op de limiet te zien rijden tijdens een kwalificatie waar we de regels van buiten van kennen is ook wel echt heeeeel gaaf. Ineens hoor je knallende uitlaten en zie je dat ze echt niet allemaal dezelfde lijn van de bocht pakken. Enig nadeel is wel dat we eigenlijk niet echt iets mee krijgen van hoe het nu eigenlijk gaat. We hebben wel een scherm verderop, maar daar zien we niet veel van de tijdenlijst en de boxen die boven het toiletgebouw naast ons hangen, doen het niet. En dus heb ik dankzij Bas toch via de app alle actuele updates van hoe het ervoor staat en hoor ik dat Max het erg goed doet.
Vanaf onze plek kunnen we de Verstappen tribune, iets verderop, niet zien, maar desondanks kunnen we hem overduidelijk horen en de oranje flares zijn ook niet te ontkennen. Wat een gezelligheid hahaha. Mooi is wel dat als een coureur crasht en safe uitstapt, het hele publiek begint te klappen. Dat zie je niet op tv, maar is wel bijzonder om mee te maken. De wave wordt ingezet en de volledige linker doordraaier doet natuurlijk enthousiast mee. Het verschil in snelheid tussen een outlap en een kwalificatierondje zie je wel duidelijk, maar hoe of wie er het snelst is, is met mijn lekenoog wel moeilijk te zien. Maar super tof om dit gewoon eens te beleven!!! Hierbij te zijn :-D Het leuke is ook dat de helling waar wij op zitten eigenlijk een beetje verdeeld is qua fans. Natuurlijk zit er overwegend Red Bull, maar het is echt niet zo dat er alleen maar Max-fans zijn. Sterker nog, we zien ook veel Ferrari-fans en Mercedes-fans. Achter ons zit een stel Britse nerds die vinden dat Max de titel 'gestolen' heeft van Hamilton, maar tegelijkertijd ook petjes van Schumacher en Leclerc dragen. Ook van Albon zit een fan linksvoor. Van Latifi en Stroll geen fan kunnen vinden helaas. Maar om even aan te geven dat het wel gewoon erg gaaf is dat al die fans gewoon lekker door elkaar zitten en dat, ondanks dat we iemand anders 'aanmoedigen', dat ook gewoon prima is. Hoewel de Britten achter ons niet zo blij zijn met de oranje flares tijdens Max kwali: 'kunnen ze dat niet gewoon na de kwali doen, want nu hebben we geen goed zicht'. We zien de coureurs lekker rondjes rijden en horen naderhand dat Max Pole heeft gepakt, ondanks zijn gridpenalty voor de race. Toch tof dat hij wel zijn best heeft gedaan voor de kwalificatie :-D.
Rondje over het circuit
Omdat we de hele dag op onze houten reet hebben gezeten, besluiten we de Formule 2 (die een uur na de kwalificatie van F1 volgt) lopend te volgen. We hebben nu namelijk een heel klein stukje van het circuit gezien en het zou toch jammer zijn als we na vandaag nog steeds niet een beeld hebben van de overview van het circuit (tja dat is weer zo'n wazige afwijking van mij: ik wil dan ook precies weten hoe alles loopt en zit, zodat ik tijdens de race morgen kan bedenken: 'oh ja dat is die bocht en dat is die achterste bocht' enzo). Na het plassen in de bosjes (lees: de rij voor de wc is lang; als ik het in de bosjes doe heb ik in ieder geval nog even gewandeld), waar ik een eind voor moest lopen omdat er onderweg 100 mannen tegen bomen stonden te pissen. Daar moest ik voorbij naar de bosjes en ik klim even naar de bovenkant van het circuit, word weggestuurd omdat ik daar niet mag staan en vervolgens pakken Carm en ik onze spulletjes in om een wandeling richting Eau Rouge-Raidillon (voor de leken: das een bekende bocht) te maken, midden door het circuit. Het klaart op, de zon begint zelfs te schijnen, terwijl de F2-auto's om ons heen razen. Tof. Mooie natuur hier ook. Verderop kunnen we net start-finish zien, maar dat is alleen toegankelijk voor de rijke fans die daar tickets voor hadden en we lopen even terug langs allerlei kraampjes met echt heerlijk ruikende pizza's, Brusselse wafels, frietjes, burgers en zo meer. Omdat we echter onze eigen zooi bij hadden willen we niet nu ook nog 50 euro voor muntjes neer gaan tellen voor een kwart pizza waar we nog meer honger van krijgen en dus gaan we hongerig nog even langs de Verstappen-tribune, doen een Dixy-bezoekje, zien een F2-RedBull auto van heeeel dichtbij en besluiten dan richting de auto te gaan. Wát een toffe dag!!!! :-D
Over all
Een hoop mensen vertrokken gelijk na de kwalificatie richting auto en dus hopen wij met onze wandeling wat grote drukte te hebben laten voorgaan. De F2 is net afgelopen als we de merchandise weer links laten liggen en langs een hoop mensen in een met water gevulde lege giertank op de camping lopen, die verhit wordt door houtvuur, en niet veel later in de auto aansluiten in de file richting de weg. Dat is nog best een stressvolle aangelegenheid, want behalve voorkruipende mensen (die hun auto er gewoon voorgooien), moet je ook een heuveltje op (van het kaliber zoals de helling van vanmorgen), waar je wielen van gaan spinnen als je er te schuin voorstaat (waarop vervolgens 6 langslopende mensen gelijk super lief beginnen die auto te duwen: mijn vertrouwen in de mensheid is weer hersteld!).
Na een ruim uur, waarbij het meest opvallend de tokkies in de Fiat 500 zijn die echt serieus de auto er tussen schuiven, geen centimeter mee geven en zonder enig mededogen 50 meter winst pakken (woooehooe) in een stilstaande file, zijn we de grootste drukte voorbij en kunnen we dankzij verkeersregelaars en politie aansluiten in de file terug naar huis. Maar ach, wat maakt het uit; we zijn onderweg en we hebben het heerlijk gehad. Na een laat bezoekje aan de Burger King ben ik om 23:00 weer lekker thuis, om na echt werkelijk een HEERLIJKE nacht met slaap zondag samen met de familie hier op de bank de race thuis te kijken; waar je inderdaad thuis op tv het meest van ziet.
Maar goed, daar ga je ook niet voor natuurlijk. Je gaat voor de beleving. En dat was wel echt super gaaf hoor!! Heel erg tof en super lief dat mijn zusje me mee heeft genomen naar zo'n belevenis. Thanks daarvoor, zussie :). Echt fantastisch om een keer te zien wat er allemaal gebeurt op zo'n circuit en erbij te zijn. Zo'n plaats gaat gewoon helemaal leven door de mensen die er zijn, de adrenaline die daar vanaf komt is gewoon gaaf!! En ja, je kunt het zeker veel beter kijken op tv. Daar heb je echt veel meer overzicht, maar om vandaag de race te kijken en gewoon te zien van 'oh, in die bocht stonden wij!'. 'Oohh en dat is die bocht daarboven', 'ooh en daar was die crash', 'Ah daar waar Hamilton loopt stond ik toen ik even naar boven klom na het plassen'. Hahaha ineens krijgt zo'n baan een ander plekje in je hoofd. Maar ook een safetycar en de procedure met de marshalls en hoe dat er dan uitziet op zo'n circuit. Het hele spelletje wordt nog een stuk duidelijker en daar zie je hoe geolied de machine die 'Formule 1' heet, opereert.
Zou ik er nog een keer naartoe willen na gisteren? Ja! Misschien wel! Ik vond het echt gaaf om mee te maken en de sfeer in te ademen van allemaal mensen die Formule 1 ook gaaf vinden. Wel zou ik de volgende keer voor een plekje op een tribune kiezen, want het is gewoon lastig dat je zo vroeg moet zijn om een beetje een goed plekje te hebben en ook dat je gedurende de dag niet even op je gemak kunt lopen om je benen te strekken of het circuit te bekijken. Terwijl, als je op zo'n tribune zit, kun je gewoon aan komen kakken wanneer je wilt en ook gewoon even lopen als je wilt + je krijgt misschien geen houten kont van een driepootkrukje ;-)
Maar al met al was het een gave ervaring. Het was super tof om erbij geweest te zijn. Thanks nogmaals zussie!
Hieronder nog wat filmpjes die we gemaakt hebben tijdens de kwalificatie :)
