Ik kijk op de klok van mijn iPad en het is….. 04:27! En niet te geloven, maar we zijn zitten zowaar te genieten van een lekkere fruitsmoothie en een broodje op Schiphol dichtbij de gate waar we serieus pas over 3uur!! vertrekken naar Rome. Nee, maar we hebben het dus over Schiphol he. We staan NIET in een wachtrij, NIET voor de check-in, NIET bij een paspoortcontrole. We zitten SERIEUS gewoon te chillen in een wachtruimte. Van SchipHEL naar SchipLOL. Het is fucking vroeg en we hebben nauwelijks geslapen, maar we hebben er ZIN ANNNN!!😁😁😁
Het idee ontstond begin september, het nieuwe schooljaar was net gestart. We wilden altijd al een keertje naar Rome, Bas is er al een aantal keer geweest; het is zelfs zijn favoriete stad, maar ik nog nooit en hij wilde het me altijd graag nog een keer laten zien. Met Sam is het echter niet praktisch en vaak te warm, dus het stond een tijd in de ijskast. Maar als een idee ontstaat, duurt het bij mij meestal niet lang tot ik het ook werkelijkheid wil laten worden. We moesten alleen wel even aan de juiste kettingen rammelen. En aangezien Bas in 2022 zichzelf zo ongeveer de boom in gewerkt heeft (haha ik vind hem zelf toch best grappig😜) en ik mezelf op mijn werk mijn contract wel 6x waard gemaakt heb, waren we wel even toe aan wat rust. En zoals iedereen met jonge kinderen misschien wel weet (of zich in een ver verleden herinnert), kom je nou eenmaal niet echt heel veel aan elkaar toe als je een kleine makker hebt rondhuppelen die je aandacht vraagt; wat heerlijk is. Want je krijgt er HEEL VEEL voor terug, maar slaap en tijd voor elkaar hoort daar niet bij hahaha.
Maar dat is wel heel belangrijk, om te zorgen dat we de komende jaren goed voor ons werkelijk fantastische kleine vriendje kunnen zorgen. En dus ontstond het plan om met zijn tweetjes naar Rome te gaan. Het plan was snel gesmeed: 2 nachtjes logeren bij opa Ruud en oma Simone, 2 nachtjes bij oma Claudia en opa Arie en 2 nachtjes logeren bij tante Debbie, ome Leon, Julika en Eline. Als we het doen, doen we het gelijk maar goed ook.
En dus, na een paar paar intensieve heerlijke dagen met kerstvieringen op het werk (haha ok vooruit, intensief is misschien niet het goede woord als je 12 uur lang gaat stappen met je collega’s 😌😉), gezellig kerst gevierd te hebben bij de familie staat de zondagochtend in het teken van het inpakken van zooi. Niet alleen voor ons, maar ook voor Sams logeerpartijtje van 6 nachtjes. Gelukkig is ie bijna 2, maar de hoeveelheid zooi die we meeslepen naar het eerste logeeradres bij pap & Simone is groter dan voor drie weken Vietnam joh 😅😂😇 Ach, beter mee verlegen dan om verlegen he 😉
Rond half 9 leggen we hem daar zonder al te veel sentimenteel gedoe in bedje om lekker te gaan slapen; benieuwd hoe hij zijn logeerpartijtje gaat vinden. Hopelijk gaat hij heerlijke dagen tegemoet, waarschijnlijk wel met zoveel liefde en aandacht om zich heen.
Wij terug naar huis en om 09:00 ons bedje in, want ons vliegtuig vertrekt morgenochtend om 06:55 (Allejezus wie heeft dat bedacht…. O ja wij zelf; want ‘dan heb je zoveel aan je dag’; Note to self: schiet de persoon die dat bedacht heeft even af 😉), maar ja van slapen komt bij mij niet veel. VER voor mijn bedtijd en te EXCITING om aan slapen te denken en dus word ik met een licht getril op mijn horlogewekker toch wakker uit een snoozeslaapje van 30 minuten om 01:00. We MOETEN namelijk RUIM op tijd op Schiphol zijn. Immers: we gaan naar Schiphol en misschien herinneren jullie onze laatste HEL die we hier beleefden van de zomer op weg naar Vietnam (Lees: “Schiphel-blog”); TLDR: 5 uur tevoren aanwezig, na een paniekaanval als een randdebiel met Sam achterop in draagzak 20 minuten mensen omver rennen in de plaza op weg naar de verste gate van de luchthaven vanaf departures 1, omdat we 10 minuten na officiële vertrektijd van het vliegtuig pas door de paspoortcontrole waren door personeelstekort.
Enfin, opstarten; handbagage in de auto en gaaaaan! Knooppunt Klaverpolder is nog nooit zo rustig geweest en we cruisen lekker 130 door. Als er immers niet geflitst wordt, mag je overal 130 toch? 🙄😲 Om 03:15 arriveren we op de Lang-parkeren 3, waar de kaartjesautomaat ons kenteken niet herkent, maar we gelukkig snel met reserveringsnummer toch binnenmogen. Het is nog best even zoeken naar een plekje en dus genieten we nog even wat langer van Bastille op de radio.
Hop hop, naar de shuttlebus die ons naar de plaza brengt.
START DE TIJD. Het is nu 03:22 (onthoud dit even he). Krap 5minuutjes later rijdt ie weg, 7 minuutjes later komen we aan op de plaza. Praktisch uitgestorven. De mammoet is er niks bij 🦣 😱We zoeken even naar de juiste check-in en realiseren ons UITERAARD pas in de wachtrij dat wij helemaal niet in die rij hoeven, omdat we thuis al ingecheckt hebben en alleen handbagage bij ons hebben. Woop wooop! Uit het rijtje dus richting handbagagecheck, waar Bas de opmerking van de eeuw maakt als zijn Kryolan oude make-up-handbagagekoffertje er uit gehaald wordt, moet worden opengemaakt en hij de magische woorden tegen de beveiliger spreekt “ooooh ja, misschien zit er nog wel wat poeder in…” Zeg maar zo ongeveer ALLES kun je zeggen op een beveiliging bij de check-in, maar dat?! Tja, als je weet dat hij jaren make-up-artist is geweest, weet je wat voor poeder hij zou kunnen bedoelen, maar ja 99% van de wereld is geen make-up-artist en de beveiligers ook niet haha. Hij redt het weer met zijn ‘jaaa fixeerpoeder’ en zijn schattige glimlach en gelukkig ook door de relaxheid die we verder gelukkig wel uitstralen en ook de beveiliging kan er wel mee lachen: “ja ja,, fixeerpoeder he, gheghe”. Pfoeh, opgelucht kunnen we weer door.😅
We lopen verder naar departures in en STOP DE TIJD: het is serieus 03:54…..
Neem even een momentje om dit in je op te nemen……
0
3
:
5
4
Het heeft ons serieus van instappen op bus bij lang-parkeren tot de Starbucks (die we bij onze reis Vietnam alleen in het voorbij rennen naar de gate gezien hebben), 32 MINUTEN gekost om daar te komen waar we moeten zijn….. dat is zo ongeveer 4 uur en 30 minuten minder dan de vorige keer dat we hier waren en hier onszelf vervloekten dat we op het stomme idee waren gekomen om te gaan vliegen met een kind van 1,5 jaar…. ok vooruit, behalve dat we nu 3 uur te vroeg zijn, hebben we in ieder geval geen stress en is de kans dat we het vliegtuig halen best wel groot nu!! en dus hebben we nu:
Een shitload aan tijd over op een departures-plaza waar geen winkel open is, want het is geen Dubai en alles is hier in de nacht gewoon dicht. Zelfs onze traditionele Starbucks-foto moet nog even op zich laten wachten, want ook die is nog niet open. Rondje lopen dan maar? Even bij de gate kijken? Vliegtuigje fotograferen? Even een grote boodschap doen? En vervolgens vliegt iedereen in no-time naar de La Place die om 04:00 open gaat, inclusief wijzelf, om te genieten van een fruitsmoothie en een broodje en dan maar wat chillen en bloggen. Op naar een lekkere vakantie, we hebben er zin in!😁😁😁
