En weg zijn we! Off voor 4 daagjes Londen; met z'n tweeen, want af en toe moeten papa en mama ook even bij laden van 108 waarom-vragen per uur! En gelukkig hebben we de mogelijkheid om daar even gebruik van te maken. Uiteraard niet zonder slag of stoot, zoals u van ons gewend bent hahaha
In september dit jaar maakten we de balans op met zijn tweetjes: allebei keidruk op het werk, weinig tijd voor elkaar, en een kleine meneer van 4 die al onze overige aandacht heerlijk opslurpt. Hartstikke leuk natuurlijk, maar wat zou het toch fijn zijn om even tijd aan elkaar te kunnen besteden. Even niet papa en mama te zijn, maar gewoon weer heel eventjes Bas en Ine. Reizen zoals wij dat samen doen. Lekker op pad, ontdekken op snelheid met alleen elkaar om rekening mee te houden. Lekker samen drankjes doen, kerstsfeer proeven, dingen bekijken, doen, zien, lachen. Heerlijk. Dat deden we al eerder: in 2022 reisden we 5 dagen af naar Rome, in 2023 deden we in 3 dagen Lissabon aan met zijn tweetjes. Met zijn tweetjes inderdaad, even zonder de input van een soms betweterige 4 jarige kleuter, die ontzettend lief, maar ook soms ontzettend vermoeiend kan zijn. Vorig jaar kwam het er niet van, maar hoe leuk als het dit jaar weer zou lukken om een paar daagjes weg te gaan.
Niet zomaar mogelijk natuurlijk, want die kleine kleuter van ons moet natuurlijk ook uit logeren dan. En moeite heb ik daar absoluut niet mee, maar het betekent wel dat we anderen met onze lieverd moeten belasten. En dus reikten wij uit naar het bereidheidsfonds om ons heen met het verzoek wie er op Sam zou willen passen tussen oud en nieuw. Dat ging verrassend goed, en ontzettend dankbaar zijn we dat onze nichtjes Eline en Julika allebei bereid waren Sam op te vangen en ook mijn beide ouders wilden wel een dagje oppassen. Langer kon ook wel, maar uit ervaring weten we hoe intensief die kleine rakker kan zijn en dus leek het ons goed als hij overal lekker een nachtje zou slapen.
En zo werd een mogelijkheid ineens een kans en was het vervolgens niet meer nadenken 'of', maar 'waarheen' we zouden willen. We twijfelen tussen Praag, waar we nog niet eerder geweest zijn en Londen, waar ik altijd nog een keer zó graag heen zou willen met de kerst. Uiteindelijk valt de keuze de kant van Londen op. Echt niet omdat er een LEGO skyline is die we nog steeds willen en van onszelf pas mogen kopen als we er geweest zijn haha.
Beiden zijn we los van elkaar al een paar keer in Londen geweest, maar nog niet samen en potverdikkie; vanaf het moment dat het zaadje geplant is heb ik er al zooooveeel zin in.
Zoals veel dingen bij ons worden dingen snel geregeld zodra we de knoop (ook al zo snel) hebben doorgehakt. De Eurostar wordt dezelfde dag nog geboekt en na even zoeken vinden we ook een hotel met raam. Zonder gekheid, als je niet uitkijkt heb je een daglichtloze kamer, waar je geen idee meer hebt of je opstaat met het geluid van de eerste metro die begint of de klok die al 12:00 slaat. Hotel California moeten we ook niet hebben, want die ervaring uit 2011 leverde ook een bloglading aan horrorverhalen op.
Uiteindelijk vinden we bij een Engelse hotelketen een hotel in Blackfriars, centraal en op een half uurtje lopen van Londen St. Pancras waar onze trein aankomt.
De voorpret wordt lang uitgesteld door alle drukte in onzer beide levens en dat van Sam, maar uiteindelijk kort na de start van de kerstvakantie boeken we naast de musical 'Moulin Rouge' die we op maandag in West End al hebben staan, ook nog tickets voor de Tower of Londen, British museum en daarnaast een heuse Harry Potter wandeling van 2,5 uur langs alle filmlocaties in Londen (vet!). De Warner Brothers studio ging helaas aan ons voorbij omdat veel te snel uitverkocht.
Een week voor vertrek komt het verdrietige nieuws dat mijn oma te overlijden komt en het zet de plannen wel een beetje in perspectief. Gaan we wel of niet? Eigenlijk hebben we deze trip met z'n tweetjes wel heel hard nodig. Op mijn eigen manier heb ik waardig afscheid genomen van oma en gelukkig is de mogelijkheid er om een livestream te volgen. Niet hetzelfde als er zijn, maar het beste alternatief voor ons op dit moment. En onze gedachten zijn uiteraard vaak bij oma, die nu zeker weten opa gevonden moet hebben op háár reis. ❤️❤️❤️
Enkele dagen voor vertrek zie ik niet in de Eurostar-mails die ik ontvang, maar bij het bekijken van mijn boeking na toevallig inloggen een oranje melding. Niets specifieks, maar wel iets met dat er mogelijk oponthoud is. Echter, bij de vertrektijden van onze trein staat niets vermeld, dus het lijkt niets te zijn. Het veroorzaakt echter wel wat onrust in mijn hoofd omdat ergens in die notitie tot het mogelijk omboeken van de trein genoemd wordt. Ik besluit contact op te nemen met Eurostar om te checken of er iets vreemds aan de hand is op onze reis en of we actie moeten ondernemen, maar zoals zoveel klantenservices tegenwoordig krijg ik een AI-generated mail terug waarmee ze denken dat ik antwoord op mijn vraag heb. Echt mensen, sommige dingen wil je gewoon even aan een echt mens voorleggen en beantwoordt hebben. En niet een "we denken dat u dit bedoelt, we sluiten hiermee uw ticket".
Als ik een dag voor vertrek de mail met belangrijke informatie ontvang staat ook daar niets vermeld. Er staan netjes de vertrektijden bij en de half uur tevoren melding als we ons moeten melden voor check-in. Ergens in de mail staat nog een notificatie over 'check de actuele vertrektijden 24 uur tevoren' en mijn onderbuik zegt dat ik die toch nog even moet checken.
En na een heerlijk verzadigend kerstmaal inclusief de after-diner-dip, lees ik dat onze treinhalte voor morgen geannuleerd is als ik specifiek zoek op onze reis van Rotterdam naar Londen.
Geannuleerd.
Maar hee wacht even, what?!
Ok, even rustig blijven nadenken nu, wat zijn de opties voordat ik Bas, die auto aan het rijden is, ook van z'n á propos heb. Even verder lezen geeft mij 4 opties:
- annuleer je ticket en krijg je geld terug
ok das dus 3 opties, geen optie deze, want we willen gewoon naar Londen.
- Omboeken naar een andere datum/ tijd
ook geen optie, want alle tickets voor de komende dag zijn volledig uitverkocht. Noem die optie dan gewoon niet, als je geen alternatief kunt noemen.
- Neem een Eurocity Direct trein van Rotterdam naar Brussel Zuid en stap daar over op de Eurostar
Serieus wel een optie, maar betekent wel 3 uur eerder vertrekken en afhankelijk zijn van 2 treinen ipv 1. Ik weet niet hoeveel geluk jullie hebben met treinen, maar wij meestal niet zoveel.
- Stap in op dezelfde trein, maar nu vanuit Brussel Zuid. De halte in Amsterdam en Rotterdam is namelijk geannuleerd, maar die in Brussel niet.
De laatste optie wordt het uiteindelijk, mede dankzij meedenkendheid van Arie en mijn moeder die aanbieden ons naar Brussel te brengen, om zo geen gedoe met parkeren van de auto te hebben 🙏
Enfin, de stress die zo'n 'annulering' 24 uur tevoren met zich meebrengt hoef ik jou niet uit te leggen. Zeker niet, omdat we hier bij toeval na 6x doorklikken achter gekomen zijn. Wat een geluk bij een ongeluk. Echter, ik ben er pas gerust op als we straks daadwerkelijk ook in Brussel in die trein kunnen stappen.
Mede daarom besluiten we 2e kerstdag ons geplande uitje naar de Intratuin te skippen, want de stress en drukte van 300.000 mensen die als kippen zonder kop door de met korting bedekte artikelen heen rausen kunnen we er niet per se bij gebruiken. Dan nog maar een jaartje extra een echte kerstboom van veel te veel geld, die tegen oud en nieuw geen naald meer over heeft.
Tweede kerstdag besteden we dus door dik verdiend lekker uit te slapen (Bas) en een afstreepkalender voor Sams logeerpartijtje te maken. Zijn kalender bestaat uit een start bij Julika, daarna naar opa Ruud en oma Simone, vervolgens een nachtje bij Eline en Mark en afsluitend het toetje bij oma Claudia en opa Arie, waarna we hem dinsdagavond 30 december weer ophalen. Hij heeft er helemaal zin in en dat mag ook wel, want ook voor hem is het een mini-vakantie! Hij kleurt de kalender lekker in (tot hij na pagina 3 geen zin meer heeft; concentratieboog🙇♂️) en daarna pakken we de laatste spulletjes in, alvorens richting Zevenbergen te gaan voor het eerste logeeradres.
Uiteraard duurt het weer even tot hij op zijn gemak is en hoewel de heerlijke koekjes/snoepjesplank op de salontafel er heerlijk uit ziet, zorgt de vermoeidheid van de afgelopen dagen en de verlegenheid er toch voor dat het een half uurtje duurt voor het eerste snoepje na een nette vraag 'mag ik iets eten?' in zijn mond verdwijnt. Ach, ik heb alle geduld van de wereld, want het zal mij niet verrekken of ie ook maar iets van die plank eet haha.
Daarna is het ijs gebroken en vertrekken Bas en ik met een gerust hart naar mama en Arie. De reis naar Brussel verloopt verrassend goed en ik jinx het niet door in ieder geval mijn mond er over te houden tijdens de rit er naartoe.
Rond 17:15 arriveren we op Brussel-Zuid volgens plan en ontdekken dat het vooraf kopen van diner totaal onnodig was geweest, aangezien ze hier VIETNAMEES hebben. Balen voor de poke bowl in m'n tas, want dit gaat toch echt gewoon Vietnamees worden hahah.
Gelukkig kunnen we zonder problemen met onze Rotterdamse kaartjes de terminal in Brussel in, wanen ons zowaar op een vliegveld met alle miljoen controles die we door moeten en verorberen daarna als twee hongerige beestjes onze maaltijd. En hoewel er na check in weinig te beleven is, is er uiteraard wel een Starbucks waar we voor veel te veel geld onze jaarlijkse traditie in ere houden. Potverdorie gewoon €7,00 voor een schuursponsjesgekleurde Matcha tea is echt overrated, maar ja dan toch gewoon doen he hahaha. Ach, we gaan maar 1x met zijn twee naar Londen en zo kun je overal wel een excuus voor bedenken haha.
Iets later mogen we al lekker instappen in comfortabele, maar ABSOLUUT niet uitverkochte Eurostar trein. Sterker nog: als er 4 gezinnen zitten in het treinstel 12 dat wij bezetten, is het veel. Het doet ons denken of er misschien veel mensen nu nog op Rotterdam staan, omdat ze de melding dat de trein van daaruit niet rijdt gemist hebben. Immers, uit geen enkel bericht; ook niet die met "Belangrijke informatie voor uw vertrek", hadden we kunnen halen dat de trein niet vanaf Rotterdam vertrok. We zullen het nooit weten.
Bloggend en lezend ( ja zeker, mijn mond viel ook open toen Bas een leesboek uit zijn tas trok) vermaken we ons de nog 2 uur durende comfortabele treinrit. Intussen krijgen we ook een heerlijke dagboeknotitie van Sams eerste dagje, wat in ieder geval deze mama erg gerust stelt. Fijn dat ons ventje het ook zo leuk heeft 🥰
Tussendoor ontvangen we een mailtje van Eurostar dat "mensen die de trein gemist hebben gewoon de volgende kunnen pakken in overleg met een medewerker"; zie je nou wel dat die informatievoorziening beter had gemoeten?
We tuffen lekker verder tot we uiteindelijk om 20:00 Engelse tijd arriveren midden in hartje Londen. Yesssss we zijn errrrrr!!! Drie stappen naar buiten en ja hoor, de lucht van een grote stad is daar (inclusief ietswat groentesigaret er tussendoor) en het uitzicht op St. Pancras! We zijn gewoon in London, baby!!!
We wandelen 38 minuten naar ons hotel aan Blackfriars, terwijl ik onderweg nog bijna stik, omdat ik --ik weet het, gek verhaal weer-- een stofje van mijn handschoen per ongeluk door mijn neus opsnuif (vraag me niet hoe ik die shit voor elkaar krijg, maar het gebeurt...). Dat stofje komt echter voor mijn luchtpijp terecht en zorgt daar voor een ware stikpartij, omdat mijn lichaam dat ding er uit wil hebben, maar het er niet uitgehoest krijgt. Voor drinken zit het ook teveel dwars en dus hangt mn mascara tot op mn lippen van de tranen die in mn ogen schieten. Bijna 2026 niet gehaald!
Enfin, we komen aan in ons hotel, waar de lobby vol zit met luidruchtige Engelsen. Even ben ik ongerust "toch niet zó'n hotel?" En als de meneer achter de bar vervolgens ook geïrriteerd kijkt als ik graag wil inchecken, omdat in de mail staat dat ik me bij een medewerker moet melden en hij me vervolgens ietswat zuchtend naar een paal helpt waar ik mijn boekingscode in moet vullen en m'n eigen pasje kan maken. "Ja sorry hoor dat ik gewoon de instructies in de mail volg..."🤷🏻♀️
De kamer is desondanks helemaal prima en na het volledig inladen van de kledingkast besluiten we nog lekker een rondje te gaan lopen. Dat rondje wordt er een van 13 kilometer in de winterse kou, langs St. Pauls, de Theems, Big Ben, London eye en langs een graffiti-plekje waar een dikke rave georganiseerd is, maar we genieten heerlijk om voldaan om 0:00 in ons bedje te kruipen! Zoveel gezien al op 1 avond! En dan is deze trip nog maar net begonnen! ❤️
