Wat een heerlijke dag hebben we gehad in Biarritz. Echt werkelijk genoten, en dat ondanks de plensbui van vanmorgen! Het lijkt wel Nederland!! Een duik in de Atlantische Oceaan genomen, echt héél toeristisch Biarritz bewandeld en ookkk nog lekker genoten van een hapje en een drankje. Zeker geen saai dagje!
De eerste nacht ergens anders is minstens zo onrustig als de laatste thuis. Ondanks de vermoeidheid van de lange rit en de Pluggerz oordopjes houden een lokale mug en een hoestende Sam me steeds nèt uit m’n slaap. Helemaal gefrustreerd ben ik tegen 01:00 als ik voor de zoveelste keer gezoem naast me hoor. Niet verkeerd dus dat we lekker uitslapen vanmorgen. Sam wekt ons met een vrolijk “MAMA PAPA, ik heb een poepje gedaan” en onze ogen moeten even wennen aan het beetje licht wat ons vanaf de binnenplaats van ons hotel om 8:30 toekomt. We hebben niet echt uitzicht hier en ook niet echt veel buiten te zien, maar dat mag de pret niet drukken. Prima bed, prima douche. Meer niet nodig!
Bikini aan en een leuke korte jumpsuit om bij het verlaten van het hotel op zoek naar ontbijt een donkere lucht en een plensbui te treffen. Oh shit. Even geen rekening mee gehouden. Het is echter wel 20+ graden dus boeiend! Op naar La Noissette, waar ik gescout heb dat ze ontbijt verkopen met het idee dat dat vast goedkoper is dan in het hotel. Niets is minder waar, want €30 verder zijn onze buikjes gevuld met croissants en cappuccino. Wel serieus lekker!
Ik wilde naar het strand met Sam deze ochtend (dat ligt immers praktisch aan onze voordeur- zie onderstaand bijgevoegd gemaakt kaartje haha), maar het weer is dus niet echt aanlokkelijk.
En dus bivakkeren we even kort in het hotel voor ik om 11:45 na de regen toch met hem die kant op hobbel. Emmertje mee, schepje mee en gaan. Scheppen en graven in steentjeszand levert geen mooie bouwwerken op, maar hij vermaakt zich prima. Bas komt ook aan en ik besluit met Sam de zee eens te gaan verkennen.
Die vindt hij eerst nog wat ‘spannend’ maar hij is ook wel erg nieuwsgierig als de golven zijn benen raken ‘nog een keer mama, nog een keer’. En dan wil hij in het water. Bewolkt en koud en zee, maar wat doe je als je kind in de zee wil?
Natuurlijk! Dan ga je de zee in!
En dus trotseer ik de steentjes en de golven met de kleine vent op m’n armen en springen we omhoog voor de golven. En hij vindt het: FANTASTISCH!!
En mama? Ook! Nadat m’n buik door de kou heen is dan haha. Sam drinkt ook z’n eerste slok zeewater (ieww mama dat is niet zo lekker van de zee) en krijgt een klets in z’n gezicht. Maar hij klaagt niet en geniet.
Na twee aardige ‘zwem’-sessies speelt hij met papa in het zand en net als hij afgespoeld en afgedroogd is, valt hij face forward in het zand, om weer volledig onder te zitten.
Handig… Zoon van z’n moeder…
We spoelen ons even af in de kamer en gaan op pad voor een heerlijke middagwandeling door de stad. En wat is het toch een heerlijke plek. Wat ik ook zo tof vind is dat er overal van die rotsformaties zijn waar ze dan boompjes en geasfalteerde paden op hebben gezet, met allemaal van die kleine hoekjes. Het zorgt ervoor dat er zoveel verborgen plekjes te ontdekken zijn! Het weer klaart ook langzaam een beetje op, maar zo mooi als gisteren wordt het nog niet. Dus gelukkig dat we die zonsondergang gisteren al meegepakt hebben.
We scoren een souvenir, ik scoor zalf voor voetschimmel bij de ‘beste Fransoos van Frankrijk’ zeg ik Bas. ‘sprak hij Engels dan?’, zegt Bas hahaha. Maar nee, ik heb me volledig in Frans gered, maar hij legde het in ieder geval rustig in het Frans uit, waardoor ik het begreep (6 jaar Frans toch niet voor niets…)
De wandeling wordt zo’n 10 kilometer langs veel mooie plekjes, waaronder een fresco dat er in mijn jeugd ook al was en de boulevard van Biarritz, waarna we dineren bij Chez BB en Sam vervolgens, bij gebrek aan speelgoed, een uitdaging vindt in het beklimmen van kleine rotsjes vlakbij het uitzichtpunt. Wie zei dat je speelgoed nodig had? We scoren nog een ijsje en gooien Sam op bed, drinken zelf wederom een cocktailtje aan zee, steken twee kaarsjes aan in de gerenoveerde kerk en bewandelen de laatste uitxichtpuntjes (inclusief debiele insta-famous foto voor alle mensen die dachten dat het cool is om zo’n geposeerde foto te maken: zie onder!), voor we zelf ook op tijd het bedje in kruipen.
Morgen een kleine 2,5 uur naar Bardenas Realis (woestijn) in Noord-Spanje, dus tijd voor een verdiend slaapje!
