Onze eerste India-ontgroening zit er op! :) Na onze aankomst om 04:00 doen we een slaapprobeersel rond 04:30, wat eigenlijk totaal mislukt omdat het een hot item is om hier de gehele dag (en nacht!) door de straten te toeteren met auto's, tuktuks en andere rijdende zaken. En daar waren we nog even niet aan gewend. Er arriveren rond 06:00 ook nog wat mensen met gratis geluid en uiteindelijk gaat rond 08:30 de wekker voor het ontbijt. Simpel, voor omgerekend ongeveer EUR 7,00 hebben we wat eitjes, crepes, havermout en jus. Niet luxe, wel doeltreffend en vullend! Ze blijken hier ook enorm lekkere banaantjes te hebben (lekkerder dan in Thailand!) en dus verorber ik er, hoewel ik al best vol zit, ook een.
Onze 3 medereizigers gaan zelfstandig op pad, maar wij besluiten nog even een uurtje of 2 te gaan slapen om onze jetlag (en gemiste nachtrust) bij te tanken. Daar blijkt hoe snel je went aan het verkeer. Als een blok vallen we in slaap en van het enorme geluid en getoeter buiten krijgen we niet eens iets mee. Opstaan valt zwaar rond 12:30, maar na een douche is het leven altijd mooier. Prima douche, niks mis mee. We willen toch even lekker naar buiten en dus gaan we de drukke muffe buitenlucht in en worden al bijna gelijk staande gehouden door een man met een riksha.
Misschien heeft dat iets te maken met mijn (misschien erg) korte broekje, hemdje en het feit dat je er in deze straat met Indiase mensen absoluut niet omheen kunt dat wij toeristen zijn. Na wat twijfelen wel-niet-wel-niet-wel-niet stappen we, impulsief als we zijn, toch in voor 40 roepies (heen&terug voor ongeveer EUR 0,50). De man vertelt wat en brengt ons langs een paar mooie monumenten, vertelt dat wij nu we hier rijden door letterlijk iedereen in de gaten gehouden worden als toerist (dat is te merken ook) en we vrij toeristische gekleed gaan.
We rijden naar een winkel: 'ga maar even shoppen'. We worden een mooie winkel in geleid met airco en alle alarmbellen in mij gaan af en ik denk gelijk terug aan die keer dat ik in Tunesie gewaarschuwd werd voor winkels waar je naar binnen gelokt wordt en niet naar buiten komt voor je iets (veel te duurs) gekocht hebt.
DINGDINGDINGDINGDING.
En het is verdorie pas dag 1! Maar we hebben onze instructies van onze tour guide nog niet gehad (15:30 vanmiddag) en dus weten we eigenlijk nog niet of dit veilig is of niet. We kijken elkaar aan en nemen het onzekere voor het zekere. Het is een winkel met meerdere verdiepingen en we gaan dan maar naar de verdieping (of meer kamer eigenlijk) met goedkoopste items: de shawls. Moet er toch nog een hebben voor in de tempels, dus dan maar goed. Voor 900 roepies (ruim tientje) heb ik een mooie roze; valt wel mee qua prijs, dan toch ook maar voor kleding kijken?! We zijn er nu toch. Even later sta ik met een mooie Indiase jurk aan, ik pas er een paar en kies een mooie jurk met glittertjes en een broek die erbij hoort. 1500 roepie. We zijn maar 1x in India dus laten we eens gek doen. Impulsaankopen zijn soms mijn ding en vandaag wel dus: doen dan maar?!
Bas wil ook wel een eigen kleedje en past een prachtige mannelijke variant: 3000 roepie. Hoppa! Het wordt steeds duurder per item, maar dat feit negeren we maar even (later van de gids gehoord dat dat altijd zo gaat). 5400 roepie armer gaan we de straat weer op. Vergeet er niet bij te zeggen dat de man waar we waren absoluuut niet pusherig was of ons dwong iets te kopen. Zeker nu ik het zelf terug lees, denk ik dat we er wel een beetje ingetuind zijn. Het heeft ons niet echt heel veel geld gekost, maar wel meer dan we er eigenlijk voor hadden moeten betalen.
Even later buiten wil onze rikshaman(die op ons gewacht heeft) ons nog een paar winkels in hebben, maar ik ben daar inmiddels een beetje klaar mee. We moeten ruim 7x zeggen dat we geen winkel meer in willen ('but only look then, you can watch'). Maar pas als ik vraag of we gewoon terug naar het hotel kunnen luistert hij echt. Ik voel me er behoorlijk vervelend over. Ik ben niet heel grens aanduidend in dat opzicht, maar hier hebben we even geen keuze.
Na nog een laatste tempelbezichtiging gaan we terug richting hotel en evalueren de middag: genoeg blogmateriaal, cultuurshock. De straat op gaan is dus blijkbaar echt een item, druk, en we worden overal herkend als toerist. Hmmm, how to do? Bas doet een mooie uitspraak: "We hebben ons zo goed voorbereid op deze reis, maar eigenlijk weten we nog niets over dit land in de praktijk". Alles is boekenwijsheid. We ontdekken dat we toch al, ondanks dat we dat moeilijk vinden, geleerd hebben onze grens aan te geven aan een aantal mensen. En hoewel dat niet lekker voelt, is dat wel iets leren over jezelf en jezelf iets leren.
We besluiten onze vragen aan de gids te stellen die we even later treffen in het hotel. Die legt ons wat zaken uit over de reis, initieert een tipbox, en vertelt ons van alles. Bas en ik worden steeds enthousiaster en de man gaat daardoor ook steeds enthousiaster vertellen :) . Hij komt zelf al met extra excursies op de proppen, die wij natuurlijk allemaal willen doen :D . Ik vraag of ik nog ergens yoga kan doen (Ja! Op 2 plaatsen!), tips voor eten, waar we op moeten letten, hoe we van lastige mensen af moeten komen, wat voor kleren we als vrouw beter niet kunnen dragen (korte broekjes: OOPS!) hoe lang we hier blijven, wat een normale prijs is voor fooien, waar winkels zijn en wat we gezamenlijk doen. Gelukkig overwhelmen we de man totaal niet met onze vragen haha.
Ook Winnie, Jos en Annet (onze medereizigers) stellen nog wat vragen en we besluiten water te gaan halen samen met Winnie. Negeren heeft Arvi ons geadviseerd, alles waar je niet mee wilt praten negeren; dan hebben ze namelijk geen aanknopingspunt: ahaaaaaa. Geen idee of ik dat kan, maar we proberen het. En dus gaan we met 3 op pad en negeren iedere ons aansprekende persoon. EN HET WERKT!!! JOEHOE!
Er is veel te zien hier op straat. Het leven vindt ook voornamelijk plaats op straat. Het is er druk, overal winkeltjes en stalletjes met nuttige en minder nuttige dingen. Met vliegende vliegen en stilzittende vliegen (die slaan we even over ;) ) . Ook telefoonschermen vervangen blijkt een gouden business, want je ziet overal kapotte schermen liggen en mensen bezig ze te vervangen (iets met verzekering/vertrouwen dat ik mijn kapotte scherm nog niet heel erg vervangen heb... :| ) Waarschijnlijk is het met een halve euro gepiept, maar ach. Mensen slapen ook op straat, in hun riskha, kar of op de grond. Stroomdraden lopen overal; airco's hangen over gehele muren verspreid. Gebouwen staan op instorten of zijn gewoon niet afgebouwd: de dingen van alledag in een stad die enorm overbevolkt is: een enorm gave cultuurshock, waar we ons maar wat graag aan over geven.
Het voelt gelijk zoveel beter om je niet constant behoudend en vooral terughoudend op te hoeven stellen. Ze stoppen vanzelf met praten. Het voelt heel onnatuurlijk om iemand te negeren, maar assertiviteit heb je wel nodig als je niet wilt dat ze je elke euro afhandig willen maken. We zijn immers toch die rijke toeristen. Weer wat geleerd!
We lopen een ruim blokkie om, leren Winnie wat beter kennen en eten vertrouwd bij de KFC (to be shore; ze hebben een naam hoog te houden) wat kipjes omdat we om 17:00 nog niet geluncht hebben. We nemen wat flessen water mee en keren met een goed gevoel terug naar het hotel. Zo willen we India wel leren kennen, op ons eigen tempo, op onze eigen manier. Fijn dit!
We voelen ons lekker en ontspannen als we rond 19:00 richting diner gaan samen met onze gids en een aantal Nederlanders in een andere groep, die de reis bijna afgerond hebben. We moeten echter even wachten in de lobby; er is namelijk even een wolkbreuk (tja, regenseizoen) gaande en ze willen ons niet door de regen laten lopen. Plots blijkt het dak van het hotel ook lek (vandaar die natte kont gisteren toen ik in de bank zat!) en overal staan emmers in de lobby. Supergrappig, in Nederland zouden er al 3 wetgevingen zijn die het gebouw afkeuren, maar uiteraard kan dit in India gewoon opgelost worden met 3 emmers en een dweil. En natuurlijk even de bank verplaatsen naar een droog stukje, niet gaan staan waar het regent en gewoon verder chillen tot het droog is. Heerlijk, die mentaliteit die ik nog herken uit Thailand.
Op naar het eten, gezelligheid en elkaar beter leren kennen. :D. Lekker eten en dan richting bed. Morgen hebben we een rondtour door Delhi en daarna gaan we dus een bijzondere tempel bezoeken; een druk dagje dus! We hebben er in ieder geval keiveel zin in en hebben het superleuk samen. Genoeg tijd en zin tot dusver om te bloggen, dus dat houd ik nog even vol! :D Hoop dat jullie weer genoten hebben van de blog en tot de volgende. :D :D :D
Foto's volgen later, want de WiFi is daar nog even niet sterk genoeg voor!
