Ine's dierenliefde?!

Hotel Rainbow Safari Resort is de komende twee nachten ons verblijf en, het moet gezegd worden, is echt een superschattige locatie. Mooie regenwoudbomen, kleine patio's, met plaatsjes en een simpel huisje met een rieten dak voor de douche en een golfplaten dak voor de rest. We komen in de stromende regen aan, maar worden zeer hartelijk verwelkomd door de eigenaar met een apart staartje op zijn verder kort geknipte haar. Hij blijkt in de hoogste kaste (brahmanen) te staan (1 niveau hoger reincarnatie dan RV, die in de 'Warriorsclan' (schouders) zit). Deze man beoefent actief het hindoeistisch geloof.
We spreken af na de regen (ook een mooie tijdsindicatie :) ) om te gaan kijken bij de riverside. We zijn nabij Chitwan National Park, een jungle regenwoud van ruim 900 km2, waarin enorm veel dieren vrij leven, zoals olifanten, Bengaalse tijgers, beren, neushoorns en nog veel meer. Morgen bezoeken we het park zelf, maar vanavond nemen we eerst en kijkje in het olifantenverblijf. Daar staan we oog in oog met een reuzenolifantenpiemel, die maar liefst 1 meter lang is. Niet voor niets dat onze junglegids het een 5e been noemt, want hij rijkt vrijwel tot de grond. Echt ENORM. Erg intrigerend is het wel. :) Deze olifanten dienen als bescherming van het reservaat en gaan overdag samen met hun bereiders de jungle in om hout te zoeken. Olifanten krijgen vanaf hun 5e jaar bijna 15 jaar training voordat ze met een bakje op hun rug kunnen dragen. Toen de man het dus had over de 'baby-olifant' naast de moeder had hij het eigenlijk over een 13 jarige olifant. Haha de verhoudingen tussen mens en olifant liggen niet helemaal hetzelfde geloof ik ;)
Na dit bezoek lopen we naar de riverside, waar we de zon nog net onder kunnen zien gaan. Onder dat prachtige laatste zonlicht zien we een aantal hertjes de rivier oversteken met hun moeder: een prachtig zicht. We genieten met volle teugen van de rust bij de rivier en de vele natuur en maken een aantal mooie foto's samen. Ineens voel ik dat ik moet rennen en in een mum van tijd vind ik de groene blouse van RV met de vraag: WC WAAR?! Gelukkig is die niet al te ver weg en kan ik op de Indiasche manier vandaag mijn chocolademelk kwijt. Mijn darmen zijn nog steeds niet hersteld en niets is fijner dan een gewone WC, maar als je aan de racekak zit (inmiddels al ruim een week) is een gat in de grond, een emmertje en een kraantje al voldoende. Zo lang er buiten het hokje zeep en een kraan is, klaag ik vandaag even niet. Who needs toiletpaper?! Voordeel is in ieder geval dat het niet schraal wordt, zoals als je steeds afveegt met diarree in Nederland. Fijn is anders en dus gaan er weer een paar Norit'jes en een Nurofen in en weer doorrrr.
Het is hier in de jungle overigens behoorlijk warm en vochtig, maar airco kun je in dit hotel alleen maar kopen voor 500 roepie en dan nog geldt: als 's nachts de stroom uit valt, werkt de airco niet op de generator. We besluiten dus om het te doen met de ventilator en nemen een koude douche. Warm water is er niet in dit hotel (als je de warmwaterkraan open draait komt er gewoon niets uit.. ;) ), maar vanavond moeten we toch vooral afkoelen om te voorkomen dat we plakkerig het bed in gaan, dus dat is niet zo erg. We kruipen er vroeg in, want we moeten er vroeg uit morgen.
Na een nachtje van 5 stroomstoringen (dat hoor je aan de ventilator ;) ), 4 klamboeherstelsessies (want hier komt malaria voor) en een heel kort nachtje worden we rond 6 uur wakker. Vandaag gaan we naar Chitwan National Park.
We beginnen met een tocht in een lange smalle kano, waar we met 10 mensen achter elkaar in zitten. Reddingsvesten aan, knieen omhoog en gaan! Het is heerlijk rustig op de rivier op dit tijdstip, terwijl wij met het geluid dat zachter is dan een fluisterboot rustig over de rivier worden geroeid. We worden gewezen op een paar ijsvogels en even verderop ligt aan de rechterkant een alligator op zijn gemak te slapen. Toch wel heel vet dat we gewoon in een smalle kano zo vroeg in de ochtend geruisloos door dit water heen varen!
Even later stappen we uit de kano voor een ware jungle-safari. We lopen als een stel wilde ganzen door het bos heen, maar een paar minuutjes later krijgen we een serieuze instructie over het dierenspotten? (Oh... had ik me echt voor deze excursie opgegeven?!) Dierenliefde gaat niet zo diep bij mij... ongeveer tot de goudvis... "Deze jungle is eigendom van de wilde dieren en dus zijn zij ook de baas over deze jungle. Er zijn 4 gevaarlijke dieren, waar je de volgende acties voor moet doen als je ze tegenkomt. Zie je een Bengaalse tijger: vorm een groep (niet in een rijtje maar dicht bij elkaar), de tijger in de ogen aankijken en verder lopen. Komen we de wilde olifant tegen, zo ver mogelijk in noordelijke richting rennen, en zoveel mogelijk in verschillende richtingen rennen. Is er een beer op ons pad, vorm een groep; maak zoveel mogelijk herrie; de twee gidsen gaan vechten met de beer. Bij een neushoorn in het open veld, zigzaggend het veld door rennen, maar nog beter; een boom in klimmen tot een meter of 3, zodat hij met zijn hoorn er niet bij kan. Gaat dat niet, schuil dan achter een boom...." OK... we zijn dus gelukkig helemaal niet in gevaar nu... Blij dat we zo goed voorbereid deze trip gaan doen.... Ik probeer het verhaal van de slecht Engels-sprekende gids te onthouden, en hoop dat ik in een noodsituatie deze dingen niet door elkaar haal. Ik kijk Bas even twijfelachtig aan, en zeker als de gids een verhaal vertelt dat ze gisteren nog moesten rennen omdat ze een neushoorn met 2 kindertjes tegenkwamen, die haar kroost wilde beschermen. OK, this is for real?! Eerder op de dag hoorden we een verhaal dat ze met twee gidsen lopen sinds ze een neushoorn troffen; de gids zich ervoor worp om de wandelaars te beschermen, waarna ze uren bezig waren om de mensen terug te vinden. Stiekem vind ik dit als niet-dierenvriend best een beetje spannend. Het zou maar...?! We sluipen door de jungle als ervaren sluipers en proberen zo stil mogelijk te doen. 1 gids voor, 1 gids achter en door de vochtige jungle die uit zoveel verschillende aspecten bestaat. We zien een gevarieerd landschap en zweten langs vele porieen. Even verderop zegt onze gids 'i smell a dead deer', 'there is a tiger nearby' en al onze zintuigen staan op scherp. Hij vraagt ons extra stil te zijn, en we horen de herten een vreemd geluid maken, waardoor onze gids nog alerter is. Ondanks onze jungle-skills komen we de tijger niet tegen. Ook niet als we even later verse tijgerpoten in het zand zien staan en we alsnog rond kijken. Ik vind het eigenlijk niet zo erg dat we ze niet getroffen hebben, je weet het maar nooit met tijgers.
Bij terugkomst besluiten we vanmiddag een ritje te maken op een olifant. We hebben gezien dat de olifanten goed verzorgd worden hier en we gaan dan nogmaals de jungle in om te kijken of we wilde dieren kunnen zien. Samen met Winnie stappen we dus eind van de middag in een bakje op de rug van een olifant. Hij begint te lopen en dat voelt best een beetje vreemd. Eigenlijk een beetje als een busje op weg van de ene plaats naar de andere in het hobbelige India hahaha. Onze olifantbestuurder is oprecht heel lief voor de olifant en we gaan op junglesafari. Heel grappig, want de olifant kan best grote stappen maken en als de heuvel ineens afloopt en de volgende stap een stuk lager gedaan moet worden, gaan wij op zijn rug helemaal mee met hem. Ook door het water is een ware ervaring en we hebben geluk dat hij zijn slurf niet vol zuigt met water om hem boven ons te legen. We lopen door diepe olifantensporen van de vele andere olifanten die hier inmiddels geweest zijn en kijken goed rond naar wilde dieren. Tot nu toe zien we vooral veel takken en bomen waar onze olifant zonder moeite doorheen banjert, maar wij toch even iets meer moeite mee hebben om op tijd onze benen in te trekken. Her en der wordt een nieuw pad gebaand en is het goed opletten voor ons, maar dat heeft ook wel wat. Dan zien we een hele groep met herten die echt suuuuupercute zijn. En dan komen we aan de andere kant door de rivier, twee olifanten achter ons zijn nogal boos op elkaar en gaan bijna met elkaar op de slurf ;) . Ze grijpen elkaar beet, maar laten elkaar even later weer los en gaan een eind uit elkaar tegenover elkaar staan blazen. Effectieve ruzie zo ;) . Net als we denken dat de wilde dieren ook niet weggelegd zijn voor ons, zien we vele olifanten een bepaalde richting op gaan. En daar... krap 5 meter voor ons, staat gewoon een neushoorn. Lekker op zijn gemak gras te grazen. Een echte, zo een die je niet ziet in de dierentuin, maar je gewoon alleen kunt treffen in het wild. Wauw! Supervet! 40 foto's verder gaan we nog wat dichterbij en de neushoorn lijkt het geen zak te interesseren dat wij met onze olifant zo dichtbij staan. We vragen ons even af hoe het zit met de verhoudingen in het dierenrijk: staat de olifant boven de neushoorn? Of is het gewoon omdat de olifanten met zovelen zijn, dat hij ons gewoon laat voor wat we zijn? Er is totaal geen gehaast bij en we kunnen weer voldaan terug keren naar basecamp. Toch wel heel tof zo'n ritje.... blij dat we het gedaan hebben... en wat tof dat we gewoon serieus een neushoorn gezien hebben joh :) . Als aandenken kopen we in het locale dorpje houtsnijwerkjes. We zien een man uit een groot blok hout neushoorns bijtelen en hij heeft een hoop mooie zelfgemaakte beeldjes staan. We kopen een olifant en een neushoorn, ook een beetje omdat we hier in Chitwan National Park onze rust na India weer een beetje teruggevonden hebben. Dat moment willen we graag vastleggen in een souvenir. Bij de riverside genieten we nog even samen van ons uitzicht en laatste avondje hier voordat we alweer moeten vertrekken na nog een nachtje. In ons 'hotel' genieten we van ons laatste avondmaal hier, slapen nog een nachtje in ons warme vochtige kamertje en douchen nog een keertje koud om het af te leren. Warm water is een luxe die ons nog niet veel gegund is, maar ach; wellicht in de volgende. Bas verheugt zich al op scheren met warm water. De volgende ochtend laat ik het toilet nog even in quarantaine-staat achter en worden we nog gezegend met een rode stip op ons voorhoofd voor we weer ons busje in stappen om vaarwel te zeggen tegen onze local guide en hotelhouder van Rainbow Safari Resort. Wat een heerlijke plaats die we niet snel zullen vergeten!  Waar we weer een beetje terug kwamen bij onszelf na het indrukwekkende India. Bedankt!