Tijd voor de laatste daagjes van deze reis door Scandinavië. We zijn aangekomen in Denemarken om met een paar tussenstops terug naar huis te gaan. En na een racetocht van bezienswaardigheden door het noorden en een heerlijk bezoekje aan The LEGO house is het ook wel weer bijna goed geweest voor ons. We zijn wel ff klaar met bedjes in- en uitruimen, kleren bij elkaar zoeken afhankelijk van het weer en veeeel geld uitgeven aan hotels, parkeerkosten en eigenlijk voor alles wat we tegenkomen ;).
Na een paar uurtjes wachten woensdag omdat de boot verlaat is, mogen we uiteindelijk rond 14:00 aan boord van een grote catamaran. Die zal ons in 2,5 uur naar Hirthals, Denemarken brengen. Na de uitvaart uit de haven van Kristiansand is het al snel deinend. Maar niet zomaar deinend; de horizon verplaatst zeg maar met de grote wijzer van een klok ongeveer een kwartier. En nou kan ik daar wel goed tegen, maar Bas had er al last van tijdens onze overtocht op de heenreis en die boot was veeeele malen rustiger dan deze catamaran, die serieus over het water heen zoeft. Bas heeft net nog een fortuin uitgegeven bij Starbucks (toen we nog niet op volle zee waren), maar het koekje blijft onaangeraakt liggen, terwijl het zweet hem uitbreekt. Terwijl Sam en ik de dekken en de speelhoek opzoeken, probeert hij een beetje te slapen, in de hoop dat de reis zo snel mogelijk voorbij is. Gelukkig duurt deze catamaran maar 2,5 uur in plaats van de oorspronkelijke 4 uur. Die speelhoek is werkelijk een dierentuin met ‘het recht van de sterkste’, maar Sam vermaakt zichzelf prima bij een bord met draaischijven en knoppen, terwijl kindjes aan alle kanten hem voorbij sprinten, vechtend en stoeiend en wel. Daar besteedt hij maar weinig aandacht aan, helemaal in zijn eigen spel.
Vakantiepark Rabjerg Mile
Drie kwartier rijden na aankomst van de boot komen we aan bij onze overnachting voor vannacht: First Camp - Rabjerg Mile, wat werkelijk een heerlijk uitgebreid park is, parkeren we de auto, komen er achter dat we van de receptioniste een kaartje in plaats van een sleutel gehad hebben, maar even later kunnen we onze comfortabele hut in. Serieus een vide!!! Dat vind ik echt zo gaaf he! Kun je gewoon serieus de woonkamer in kijken vanaf boven. Ik ben gelijk helemaal fan van dit huisje hahaha. Het is wel even zoeken met Sam, want het campingbedje op de vide zetten gaat niet als wij vanavond ook nog even willen chillen en zijn bedje past niet in de kamertjes beneden. En dus slaapt Sam vanavond als een hele grote jongen op het tweepersoonsbed, terwijl wij op de vide slapen. En dat vindt ie fantastisch! Nadat ie zich helemaal suf geklommen heeft (en mama en papa ook) in het klimparadijs (lees: de uitdagende speeltuin) en we samen ook nog uitgebreid gesprongen hebben op de grote opblaastrampoline gooien we hem heerlijk in bedje. Helemaal trots ligt ie daar in zijn slaapzak en valt echt in no-time in slaap, terwijl wij nog even een rondje maken over het park. Stiekem een beetje balen dat we hier maar 1 nachtje hebben en niet even lekker relax aan kunnen doen. Dat nemen we mee voor de evaluatie van deze vakantie 😉
Souvenirs scoren
Voor vanavond hebben we nog één taak. Het is ons namelijk niet gelukt om in Bergen ons souvenir te scoren (weet u het nog? Het chagrijnige meisje wilde ons om 18:54 niet meer binnenlaten, terwijl er nog mensen binnen stonden). En dat resulteert nu in het feit dat we onze zinnen op dat souvenir hadden gezet en het dus NERGENS meer hebben kunnen vinden. Ook niet in Stavanger of Kristiansand. Even googlen heeft gezorgd dat ik een online shop van de betreffende winkel heb gevonden en de houten huisjes voor aan de muur wil bestellen. En dat kost een fortuin mensen, niet te geloven. Allereerst heb je al de prijs van de huisjes, das al niet mals. En dan willen wij er 3 voor aan de muur. Hop 50€ verder. Dan denk ik nog; nou ja vooruit, vorig jaar hebben we een schilderij van €150 in Vietnam gekocht. Enfin, beslissing genomen, in de winkelmand. En dan wil je gaan betalen. Maar dan komen er nog €35 verzendkosten bij. 35€ zeg je 😳; Jup. Maar ja nu zitten ze al in het mandje en hebben we al besloten. Dus ja doe maar dan. En dan is alles eenmaal besteld. Wat denk je, komen er nog invoerrechten en BTW bij van €29. Jaaaaaa zeg jeeetje pfff zo wordt het wel een heel duur grapje. Bedankt blond meisje in Bergen dat ons hoofdschuddend aankeek toen we smekend voor haar neus stonden of we alsjeblieft nog binnen mochten en al wisten wat we willen en dus zo weer weg waren geweest… enfin, we doen het er maar mee. Deze vakantie is toch al duur, dan maakt dit het verschil ook niet meer 😉
Skagen- Grenen
Nadat we de volgende ochtend ontbeten hebben (Sam pap, Bas cracker, ik de pasta pesto van gisteravond) gaan we na een korte stop bij de speeltuin op pad. Gisteravond hebben we met zijn tweeen gekeken wat we vandaag allemaal willen zien in Jutland en dat is een behoorlijk lijstje geworden. We zouden ook eens een keertje rustig aan doen… zucht. Je zou bijna zeggen dat we het zelf bedenken 😉😅 De enige afspraak die we hebben, is het hotel dat we geboekt hebben in Vejle, een uurtje of 3/3,5 verder. De rest van de dag is te vullen. De eerste stop van vandaag gaat naar het uiterste puntje van Denemarken; Grenen, verderop na het dorpje Skagen. Daar kruisen de Noordzee en de Oostzee elkaar en heb je bijna 320 graden zee om je heen. Heel erg bijzonder om een keer te zien en vooral hoe het water van de ene kant zich mengt met dat aan de andere kant. Helaas heb ik de parkeerautomaat een beetje verkeerd ingeschat, want het is verder lopen dan gedacht, en dus moeten we op het eind een beetje haasten om op tijd terug te zijn bij de auto. We hebben immers al genoeg boetes gescoord deze vakantie. Maar ach, was het momentje zeker waard. Het weer begon vanmorgen zonnig, maar helaas betrekt het een beetje, is met ons mee gereisd vanuit Noorwegen denken we ;-) .
Rabjerg Mile
Verderop bezoeken we de wandelende duin Råbjerg Mile; een serieus grote zandduin midden op het eiland die elk jaar zo’n 15 meter verplaatst. 300 jaar geleden werd de duin gevormd bij het Skagerrak en tussen 1887 en 1996 heeft hij meer dan een kilometer afgelegd en als deze duin op dit tempo doorgaat is over twee eeuwen het dorpje Skagen bedekt met zand. Ze hebben dus nog wat tijd om zich voor te bereiden 😉. Dat heeft te maken met de heftige winden aan de noordkust van Denemarken. Omdat Sam in slaap gevallen is, doen we los van elkaar even een retourtje over de zandduin midden in het groene landschap, die echt ENORM is, voor we verder rijden naar onze volgende bestemming.
Rubjerg Knude Fyr
Langzaam rijden we de goede kant op richting Vejle, waar de volgende stop de Rubjerg Knude Fyr is: een pittoreske vuurtoren in het plaatsje Rubjerg die 3 jaar geleden op wieltjes verplaatst is naar zijn nieuwe plek, omdat (ook hier) de winden zorgen voor een verplaatsing van het land. En dus stond de vuurtoren nagenoeg in het water. De komende 30 jaar zou hij weer ‘good to go’ moeten zijn en anders zitten de wieltjes er nog onder om hem opnieuw te verplaatsen :).
We nemen de Sam-rugzak mee en ik stop er nog snel een luier en doekjes in voor de zekerheid. Het is nog een pittige tocht door het mulle zand met Sam in de rugzak op mijn rug, maar gestaag lopen we die kant op en beklimmen de vuurtoren. Eenmaal boven aangekomen en genietend van het uitzicht zegt Sam ineens: ‘Mama, ik heb een plasje gedaan’. Nou doet hij dat natuurlijk wel vaker, dat is niets vreemds, maar hij zegt eigenlijk nooit dat hij een plasje gedaan heeft, dus dat is opvallend. En terwijl ik omkijk zegt hij ‘Kijk mamaaaa, hij ist bij mijn been’. Wait WHAT?! Ik kijk naar links en zie serieus een straaltje plas langs zijn been omlaag lopen naar zijn sok. 😳 HUH?! Hij heeft gewoon een luier aan he, mensen en die is net verschoond, dus ik ben verbijsterd dat dit gebeurt. En dus, bovenop die vuurtoren; met ALLE mensen die ook willen genieten van het uitzicht, Sam uit de draagtas (heeeeelemaal nat natuurlijk), want blijkbaar heeft z’n luier aan 1 kant iets te strak gezeten en heeft ie daardoor niet goed afgesloten…. Zucht… hebben wij weer… EN natuurlijk altijd de reservetas met rompertjes en kleertjes bij, maar of couuuuurse ligt die nu in de auto. Hoppa, broekje uit, romper uit. Schijt aan de mensen om ons heen hebben. Luier vervangen, shirtje aan. Met doekjes proberen de tas een beetje urine-vrij te maken en dan maar met alleen luier en t-shirt in de tas terug totdat we 2 kilometer later weer bij de auto terug zijn voor nieuwe kleertjes. Tja, wat zal ik er eens van zeggen ;-).
Løkken
Op naar het volgende hoogtepunt van vandaag, want we rijden door naar Løkken, een plaats waar ook een deel van de Atlantikwall heeft gestaan. Bas wilde hier graag naartoe, omdat de bunkers hier serieus op het strand liggen als zonnende burgers. Wederom door die verplaatsende duinen, zijn de duinen met de bunkers er op door de jaren heen verdwenen, maar de bunkers die er op stonden, natuurlijk niet. En dus zijn ze langzaam weggezakt en liggen ze nu op het strand. Om over een jaar of 10 nog verder in de zee te liggen dan ze nu al met vloed liggen. Het is een bijzonder zicht zo vanaf boven om ze als een soort rijtje domino-stenen te zien liggen op het strand.
De dag begint inmiddels al aardig te vorderen en dus moeten we wat dingetjes schrappen van onze lijst als we vandaag nog bij ons hotel aan willen komen. We hebben weer eens teveel gepland… We gaan dus gelijk door richting Lindholm høj en daarna Fyrkat, om de bekendste vikinggraven van Denemarken te bezoeken, waarna we (echt veel te laat) nog 1,5 uur moeten rijden richting ons hotel in Vejle.
We scoren snel even wat eten bij de 7-eleven onderweg (die moeten we in Nederland ook echt hebben: veel snelle, maar ook gezonde keuzes voor diner), behalve het ranzige chiazaad-pindakaastoetje van mij; zie foto hieronder :
…waarna we om 20:00 arriveren in ons Zleep hotel in Vejle. Daar treffen we een automatische check-in. Das ook wel een ervaring hoor, gewoon alle gegevens in een computer invullen, waarna je uit een gleuf je pasje met je kamersleutel ontvangt. Is natuurlijk een supergoed idee, totdat ik tijdens de check-in mijn credit-card moet invoeren en die ligt natuurlijk nog in de parkeergarage verderop. En dus een sprintje trekken naar de garage, zodat ik hopelijk straks niet alles opnieuw hoef te doen… om bij terugkomst te zien dat iemand anders ons plekje heeft ingepikt. Zucht… gelukkkig heeft ie alles onthouden en kunnen we snel naar de ruime industriële kamers, waar Sam heeeeel snel in bed gaat (die is doodop) en wij naar de 11e verdieping verkassen met uitzicht over de haven. WAT een lange dag was het vandaag… eigenlijk iets teveel gepland om te bezoeken, zowel voor onszelf als voor Sam. Morgen dan maar een rustig dagje naar het Lego House, even bij komen ;-) .
The LEGO House
Vrijdagochtend begint de dag op tijd, dus bed uit, lenzen in, jump in de douche, aankleden, Sam met Bas in de douche, zijn bedje voor de tachenenvijftigste keer uit elkaar halen, Sam aankleden, ontbijten, uitchecken en alle zooi weer naar de auto transporteren. Het is me een ritueel geworden deze vakantie hoor hhhaaha 😅 Op naar the LEGO house! Maar eerst nog even een stopje bij Jelling, waar UNESCO werelderfgoed ligt in de vorm van runenstenen uit de Vikingtijd.
Exact om 10:00 arriveren we in Billund (WAT een plantalenten zijn wij toch ;-)), parkeren de auto en lopen naar The LEGO house. Geen idee wat te verwachten en daarnaast ben ik een beetje moe vandaag, dus ik ben een beetje stil deze ochtend. Ochtenden zijn sowieso niet mijn beste moment van de dag natuurlijk, maar dat is snel over als we binnen komen in dit LEGO walhalla.
Nog vóór we de ingang gepasseerd zijn, heeft Sam al megagrote Duplo-blokken gespot en is al aan het bouwen geslagen. Wauw, nu al een succes dit. Fijn! Zodra we inchecken en het poortje door gaan, zien we een ENORME LEGO-boom van 6,5 miljoen LEGO-stenen met een trap er omheen die de volledige historie van LEGO uitbeeldt tot een meter of 12 hoogte. De buggy dumpen we snel, want die is niet zo handig op die vette trap die Sam natuurlijk op wil. Eenmaal boven op de 2e verdieping beginnen we bij de master Gallery, waar prachtige LEGO-kunstwerken staan die gebouwd zijn. De creativiteit van mensen is echt oneindig. Maar het leukste is eigenlijk de verdieping lager. We kijken serieus uit op een volledige bouwplaats waar mensen van alle leeftijden met elkaar prachtige kunstwerken aan het bouwen zijn. Ziet er alleen al vet uit, en dan weten we nog niet eens wat ze precies aan het doen zijn.
Eenmaal op de eerste verdieping zien we naast enorme LEGO-bouwunits ook een hugggge bak Duplo staan, waar je serieus kunt zwemmen in de Duplo. Die heeft Sam ook al ontdekt en dus zitten we niet veel later naast het Duplo-bad op ons gemakkie lekker te bouwen. Heeeerlijk! Sam stapelt bloemetjes in ons bouwwerk, en vist daarnaast Lego uit de enorme duplo-bak ‘Mamaaaa, die hoort niet hier’; waarna hij ze naar de lego-bakken transporteert. Prima hoor, ventje. Ruim maar lekker op.
Het lopen op de Duplo in het Duplo-bad vindt hij een wat minder groot succes, wat ik snap, maar al met al vermaken we ons prima. Bas zijn we intussen kwijt, want die is verderop even aan het rondkijken en nadat hij terug is, lopen we verder naar een racebaan waar je je eigengemaakte auto’s kunt laten racen tegen elkaar en door naar een soort projectiestad waar je zelf door middel van kleuren dingen toe kunt voegen. Het is lastig uitleggen, maar met behulp van een kleur onderplaatje (rood = huizen, geel = fabriek, blauw = winkel, groen = park) bouw je je eigen witte LEGO-bouwwerkje in het thema, waarna je hem in de projectiebasis plaatst waar de gekleurde poppetjes rondlopen. Daarna worden er automatisch wegen naar geprojecteerd. En zo zie je dus 200 mensen als kinderen zo fanatiek de creatiefste LEGO-bouwwerkjes bouwen en aan de gemeenschappelijke stad toevoegen. De schoenen gaan uit, papa en ik gaan bouwen en Sam vermaakt zich even verderop bijna een uur met de treinen die je kunt bouwen. Wat heeeeeerlijk! We graaien lekker in de bakken, zoeken steentjes bij elkaar, waarna we onze kunstwerken fotograferen in één van de speciale units, die gekoppeld zijn aan ons bandje en dus account.
Even verderop zien we enorme bakken waar je je eigen Lego-poppetje samen kan stellen en ook weer in zo’n unit om te fotograferen en dus maken we ons gezinnetje even na 😁. En nog verderop zijn enorme landschappen gebouwd, van een berglandschap met trein en bruggen tot een wereldstad met wolkenkrabbers en liften. Het is werkelijk magnifiek gemaakt en een genot om van te genieten. Sam kijkt ook zijn ogen uit en wil zelfs niet meer weg van de treintjes die voorbij rijden. Wat een fantastisch feest is deze plek om te zijn. Iedereen is vrolijk en blij aan het spelen. Echt, ik word gewoon helemaal enthousiast van alle creativiteit die hier plaatsvindt. Mensen zijn lekker aan het bouwen en aan het genieten. Een hoekje verder kun je je eigen Lego-film opnemen met een basisscenario waar je op aanvult en een stuk verder bouw je een schilderijtje met je eigen mood, die je aan het gemeenschappelijke (digitale) moodboard kunt toevoegen, doordat er een 3D-scan van gemaakt wordt. En daarnaast kun je aan een groot digitaal aquarium een vis met LEGO bouwen en ook die weer toevoegen aan het aquarium. Oneindig veel dingen te doen
En steeds als je denkt dat je alles gehad hebt, vind je om de hoek weer iets nieuws. En de mooiste bouwwerken worden uitgestald aan de randen, waardoor je ook kunt genieten van de creativiteit van anderen. Het is echt super leuk opgezet. Het doet me een beetje denken aan de Efteling, zeg maar ook echt ALLES is in het thema van LEGO hier. Zo heb je een restaurant, waar je eten in een LEGO-box van een LEGO-achtbaan naar beneden komt, waarna twee LEGO-poppetjes hem voor je open maken en serveren. En naast elke eettafel staat ook een bak met Lego, zodat als je ook maar even wilt bouwen, je die mogelijkheid hebt. Echt vet! We zouden ons hier echt de hele dag kunnen vermaken met bouwen en spelen, maar na de historische elementen in de kelder wordt Sam een beetje moe en dus is het rond 14:30 langzaam tijd om richting uitgang te gaan.
Nadat de LEGO-machine in het klein een zakje met 6 LEGO blokjes voor ons geproduceerd heeft waar we maar liefst 420.000 combinaties mee kunnen maken, ontvangen we onze unieke LEGO-pas, ontwerpen nog even ons eigen LEGO-poppetje (met eigen gedrukt shirtje) in de winkel, waarna we richting auto gaan - Sam is al in slaap gevallen in de buggy. Wat een fantastische dag!!
Hotel of naar huis?
We stappen de auto in en gaan aan de rij. Ons idee is eigenlijk om nu zeg maar een eind te rijden, dan te kijken hoe ver we komen; een hotelletje te pakken, morgen Munster nog even te bezoeken en dan naar huis te rijden. We hebben echter de navigatie ingesteld op thuis en dat is nog maar 7,5 uur rijden. Een behoorlijk eind, maar tegelijkertijd zijn we eigenlijk ook wel een beetje klaar met hotels, bedje uitladen, de hele zooi meenemen en daar dan 200 euro voor betalen. En dus stelt Bas voor om gewoon even te kijken of we niet gewoon thuis kunnen komen vanavond. Dat zou wel een lange zit betekenen, we zouden pas na middernacht vanavond aankomen, maar zijn dan wel gewoon thuis, in ons eigen bedje en morgen en zondag nog de hele dag thuis…. Weer in het ritme terug komen. Ik heb daar ook wel oren naar en dus gaan we dat maar eens gewoon proberen. We zien wel hoe ver we komen…. En dus zijn we lekker aan het cruisen, de vakantie aan het nabespreken, verkeerd aan het rijden omdat de navigatie niet duidelijk was en soms een keertje 150 aan het rijden als er een keer geen files of werkzaamheden zijn. Het was een heerlijke vakantie, maar ook wel heel veel zin om gewoon weer lekker naar huis terug te gaan. Ons eigen bedje, een klerenkast aan keuzes, je tas niet hoeven in- en uitpakken, eten koken en daar geen €100 voor een avond voor betalen en in de bank een suf programma zoals B&B vol liefde bingewatchen. Home sweet home. De Je hoort in de laatste blog van me of we ook daadwerkelijk thuis gekomen zijn en natuurlijk hoe we terugkijken op deze reis ;-)
