Moe! Ik ben echt moe! Maar wat een supertoffe gave dag weer!!!! Vandaag typ ik mijn blog wat vroeger dan normaal (16:44), omdat ik denk dat ik na het avondprogramma echt geen fut meer heb om iets te zeggen, laat staan iets te typen. En daarbij heb ik nu toch even een 'uurtje over' (zelfs daar is ruimte voor in het programma!).
Vanmorgen was echt suuuuuuuupergaaf! 45 minuten na 8:00 (de tijd waarop we in de lobby moeten zijn) worden we opgehaald bij het hotel en in een busje met ALLEEN maar Chinezen gezet. Dat verschil kun je dus echt wel duidelijk zien. Thaise mensen lijken echt niet op Chinezen, hoewel ze beide Aziatisch zijn. We worden in de miezerregen naar een plaats diep in de bergen gebracht, waar we moeten tekenen voor het feit dat we hen niet aansprakelijk stellen voor het verliezen van benen, het pijn doen van je arm, het verliezen van je hersenen en al dat soort zaken. Kortom: wat er ook gebeurt, zij zijn niet verantwoordelijk ;) . Dat geeft een vertrouwd gevoel haha. We worden geplaatst onder een afdakje, terwijl de regen langs die tent naar beneden sijpelt. Het lijkt even alsof we vergeten worden, maar dan vergeet ik er natuurlijk bij te zeggen dat alles strak geregeld is. Zeer bijzonder wat iedereen aan trekt naar zo'n activiteit. Toen ik vanmorgen mijn kleding uit zocht voor vandaag dacht ik: hmm harnas aan, iets wat niet schuurt, sportiefs, goede schoenen, want waarschijnlijk is er wel modder of moet ik ergens klimmen. En dus kies ik voor deze outfit:
Chinezen hebben een andere manier van outfit kiezen denk ik, want nergens in mijn hersenpan zou opkomen om een jurk, sleehakken, ballerina's, een gele broek, een kanten witten hotpants of een rokje aan te doen. We kijken met verbazing aan hoe het ene busje na het andere volgeladen met Chinezen aankomt en wij maar wachten...
De telefoon is inmiddels veilig opgeborgen, want soms overheerst mijn ratio gewoon even. Ik wil het risico niet lopen dat ik mijn iPhone straks kwijt ben en Dennis heeft een GoPro, waarmee hij de gehele trip filmt! Vetjes!
Uiteindelijk mogen we in een laadbak plaatsnemen met zijn 10 om een heel stuk omhoog te cruisen. Boven aangekomen word ik gesommeerd voorop te gaan (is het aan mijn voorhoofd te zien dat ik dit gaaf vind ofzo?! ;) . We krijgen uitleg over remmen en op een volgend plateau aankomen en daar ga ik dan! Waaaaaa gaaaf! Natuurlijk rem ik precies op de verkeerde manier, maar verder gaat 't super. Jonie en Dennis zijn achter mij en we vliegen van plateau naar plateau. Supeeerrrr. Dit is echttttt heeeeeeel tof! Wauwie! De regen is gelukkig gestopt en het enige wat we al snel ruiken is Eau de Zweet. Van een 'ietswat gezette' Chinees uit ons groepje. We vliegen over de prachtige jungle, die nat is van de zojuist gevallen regen en genieten van de prachtige vergezichten en de rivier die je verder beneden hoort. We komen langs rijstvelden en langs prachtige bomen die alleen maar hier groeien. Wauw! Wat is dit mooi. Het is jammer dat je af en toe nog moet opletten dat je op tijd afremt anders zou ik alleen maar bezig zijn met rondkijken. Na een tijdje komen we bij een gewoon pad uit en ik ben lichtelijk teleurgesteld... was dit het al? Maar neehoor, dit was de helft! Joehoeeee, er is nog meer! En dan doen we het nog eens dunnetjes over. Daar komt de instructeur met de lange haren aan Dennis vragen welke van de 2 zijn vriendin is en hij zal dan wel eens met mij van de baan af gaan, want hij wil de andere instructeur jaloers maken.... whahaha tssss. Heb ik in dit geheel ook nog iets te zeggen? ;) Ik hoor mijn papa's woorden nog nagalmen in mijn achterhoofd 'als je maar niet met een Thai thuis komt of daar blijft' hahaha. Moet ik toch eventjes aan denken, maar maak je niet ongerust hoor pap, het is bij een afdaling van pak 'm beet 7 meter gebleven ;). De laatste afdaling is een vrije val van zo'n 15/20 meter. Suuuuuupervetjes en adrenaline kick! :D Wat was dit tof! We krijgen nog een lunch aangeboden (eten is hier best vaak 'included', wij hadden uiteraard weer geen idee), we krijgen een t-shirt van de Zipline en ik koop nog een foto van mijzelf tijdens het vliegen (ik kijk hemels en gelukkig). Het lijkt wel de Efteling met al die foto's van attracties, maar goed het scheelt ongeveer 4/5 van de prijs. Het begint te stortregenen, echt zo'n enoooorme regenwoud-regenbui, maar nu zitten wij al lekker droog.
Dan worden we weer netjes meegenomen naar Chiang Mai terug waar ik na aanraking van mijn kussen 2 uur in diepe slaap val om vervolgens verdwaasd wakker te worden. Misschien had ik rust nodig ;) . Vanavond op tijd naar bed denk ik zo maar even. De kleren die gewassen en gestreken zijn, worden vervolgens gebracht, gestreken, gesealed en wel! (waaaa relax!!!)
Zo even klaarmaken en een leuke jurk uitzoeken om te dragen tijdens het diner en de nachtmarkt. Daar gaan we namelijk vanavond naartoe. M'n bh is gelukkig gewassen, dus da's een hele opluchting :) ;)
Vanavond is zo mogelijk een van de weinige avonden dat we nog met zijn allen zullen eten. Dat soort uitspraken maken me altijd een beetje treurig... is het dan al zover dat we aan dat deel van de vakantie komen dat we al afscheid moeten gaan nemen?! Nou nee, niet per se, maar morgen is de groep opgesplitst. Een deel gaat een jungle-berg-trekking doen en slapen bij een lokale stam en een ander deel gaat een alternatief programma doen. Uiteraard doe ik optie 1! Had er iemand iets anders verwacht?! ;) En met mij Dennis, Jonie, Dimphy, Nick en in ieder geval familie de Snoo. Daarna is er vrijdag nog 1 dag terug in dit hotel, waarna we zaterdagochtend naar het strandhotel in Hua Hin vertrekken en daar is geen groepsprogramma meer en kun je dus je eigen plan trekken. We gaan dus zo lekker ergens eten en daarna naar de Night Bazar om lekker te shoppeeeeen (nee hoor, je hebt nergens gelezen dat ik dat al eerder gedaan heb deze vakantie!!! ;) )
De kans is groot dat ik morgen niet kan bloggen, want het zou mij nogal verbazen als de lokale bergstam ineens een router omhoog houdt tussen de golfplaat en het zelfgemaakte eten door: "You need WiFi, I got for you. I make picture". We moeten onze koffers achterlaten in het hotel en slechts enkele kleine dingen meenemen in onze rugzak (m'n nieuwe dus!), waaronder een laken (huh?! niet bij want wist ik niet), handdoek, schoon ondergoed en eten. iPad laat ik veilig in het hotel, want zou toch zonde zijn als die dit avontuurtje niet overleeft en ik uberhaupt niet meer kan bloggen ;).
Waarschijnlijk dus tot overmorgen, wanneer ik vast weer vol zit met verhalen van de trekking en het avontuur dat we beleven. Want dat het een avontuur is, dat is zeker! En dat avontuur is pas net begonnen, maar zooooo geslaagd! Prettige avond allemaal en tot lezens! :)
Liefs, Ine.
P.s. omdat ik nu ineens voor de WiFi moest betalen plaats ik mijn berichtje nu pas. We hebben heeeeeeerlijk gegeten en ik heb een fantastisch doek gekocht om in mijn huisje op te hangen! :) Verder een Bose speaker (zal wel niet echt zijn, maar gaat om het idee) en uiteraard weer kleren :), want anders kan ik niet 365 dagen van het jaar verschillende kleren aan ;) . Geen idee hoe dat allemaal in mijn koffer gaat passen, maar ach: dat is pas een zorg voor volgende week dinsdag. Het was een supergezellige avond! Met de TukTuk (lees kleine taxi op 3 wielen terug naar het hotel en nu: tasssss inpakken! Hopelijk lig ik er voor 12 in ;) xxx
