Allereerst: welkom vrienden en familie van mijn medereisgenootjes! Ik heb begrepen dat deze blog wat meer viewers heeft gekregen, omdat jullie ook graag weten wat jullie bekenden hier doen. Superleuk dat jullie meelezen! Ik hoop dat jullie een beetje een indruk krijgen van deze gave vakantie!
De dag begon goed: om 04:15 keek ik voor het eerst uit het raam (had de airco 2 graden te hoog ingesteld; wat een luxeprobleem...) en het deed me denken aan New York. Niet dat ik daar ooit geweest ben, maar 'the city that never sleeps', gaat voor Bangkok ook wel op. Overdag is er al op geen enkele manier met wat voor vervoersmiddel dan ook door Bangkok te rijden, maar een hele geruststelling dat de files ook 's nachts gewoon door gaan. Dat is vanuit de 10e verdieping perfect waar te nemen. Ik doe de gordijnen niet eens meer dicht 's nachts, om er toch een beetje bij te zijn :) .
Gelukkig dommelde ik nog wat weg tot een uurtje of 8 en na 3x snoozen (we lucky basterds) toch richting ontbijt. Wederom weer wreed veel nieuwe dingen geprobeerd en dat kan hier ook gewoon allemaal, want er is zoveel keuze. Na het ontbijt verzamelen we in de lobby bij onze reisleider en hierna vertrekken we naar de skytrain! Joehoeeeeee, het is een metroo0 (het zal niemand verbazen dat ik ook in Thailand enthousiast wordt hiervan). Het zal je niet verrassen dat de skytrain niet onder de grond is, maar erboven en we zien de skyline van Bangkok, die zo moet gezegd worden, de moeite waard is.
Aangekomen op plaats van bestemming mogen we per 8 in een lange smalle boot, waar achterop een soort van Suzuki motor vastgebonden is. Daaraan zit een lange pijp die in het water hangt en daarmee heb je dus een soort van auto op het water gecreerd. De jeugd kiest vandaag gezamenlijk voor een boot en dat is reuze gezellig. De boot kan behoorlijk hard en we blijven dan ook niet helemaal droog, maar hey, who cares...?! Mijn iPhonehoesje is toch waterdicht! We manoevreren ons door de smalste riviertjes van Thonburi en komen langs goed onderhouden krotten, slecht onderhouden krotten, ingestorte krotten, nog-niet-gebouwde krotten, krotten met tv erin en luxe hotels (met zelfs beveiliging aan die kant van het water). En dat allemaal naast elkaar. Het is heel bijzonder om te zien en wederom gelukkige mensen die zwaaien en hallo roepen. Deze mensen zijn blij met ons, ondanks het feit dat we als een soort ramptoeristen door de smalle riertjes varen.
Bureaucratie lijkt hier niet te bestaan: er zijn geen regels over weggebruik, watergebruik of winkelinrichting en iedereen doet een dotje, maar voor deze stad werkt dat. Het lijkt ook voor niemand een probleem. Een bouwkundig ingenieur zou ook echt werkeloos zijn hier. Niet omdat alles voldoet aan de keuring, verre van zelfs, maar gewoon omdat het niemand boeit dat de vloer van de woonkamer half in het water hangt, dan leven we toch gewoon 2 meter terug.
Halverwege bezoeken we een klein kunsthuisje in het water en een marktje en nadat de gids 10 mensen voor mij (en mij ook) gewaarschuwd heeft voor de dog shit, trap ik daar uiteraard vol in. 1 iemand roept al: "Oh, het zal Ine toch weer niet zijn." Ze hebben me na 2 dagen al door, shit, weer niet kunnen verbergen dat ik onhandig als de neten ben ;) Op het marktje verkopen ze vissenvoer in alle soorten en maten. Even later terug op de boot, krijgen we broodjes die we aan de vissen mogen voeren en na wat wij gisteren gezien hebben aan eten in de steegjes tijdens het fietsen, kan Dennis maar 1 ding concluderen: "De vissen krijgen hier beter te eten dan de mensen..." en dat kan ik alleen maar beamen. Ze hebben niet veel voor zichzelf, wel veel voor de ander... en dus ook voor de vissen!
We varen terug en bij een soort museum splitsen we op. Een deel gaat naar het hotel terug, een deel naar de Wat Pho (liggende boeddha) waar we gisteren te uitgedroogd voor waren. Ik ga nog ff door. Nog even door de bloemenmarkt waar die kenmerkende lucht hangt. Ik denk werkelijkwaar dat ik deze lucht nooit meer ga vergeten. Het is zo indringend, zo vreselijk vies. En ik vergeet het zeker niet meer na de associatie van Nick over een droomman die daar dan maar naar zou ruiken. :| YAK! Ik kende de geur nog niet, hij is ook moeilijk te beschrijven, maar ik zou hem meteen herkennen! Het zegt vast genoeg als ik zeg dat je eetlust spontaan verdwijnt... Bij de Wat Pho aangekomen heb ik de eer van Dimphy een nieuwe bijnaam te mogen ontvangen: "Blutch", die vond zij erg goed bij mij passen :) . Mag je raden over welk deel van mij dat gaat ;) De helft van mijn familie komt uit Limburg, maar dit woord kende ik nog niet. Ben benieuwd of 1 van jullie weet wat het is. Ik inmiddels wel, maar ik verklap het nog even niet tot jullie het geraden hebben ;)
We kijken onze ogen uit bij de Wat Pho en lijken wel Thermae 2000 gasten bij de liggende boeddha met onze badjassen voor over onze schouders. Prachtig en megagroot ook weer. We bezoeken nog een aantal tempels in het gebied en gaan uiteraard op de foto. De fijnste afleiding van de warmte (want ik vergeet natuurlijk even te vertellen dat het wederom 38 graden is en ik inmiddels uit m'n bh zweet) is het flesje ijskoud water dat we gratis krijgen en gebruiken om ons hoofd af te koelen. Lekkerrrrrrrrrr!
Zelfs mijn telefoon realiseert zich dat het gewoon TE: warm is:
Er blijkt een heel educatief centrum te zijn hier en de kinderen zijn gewend om les te krijgen terwijl er 20 nieuwgierige apen foto's aan het maken zijn tijdens hun les en lachen dan ook vriendelijk. Dat soort dingen verbazen me echt hier in Thailand. Zo anders dan in Nederland, waar alles volgens strenge regeltjes en perfect gestructureerd verloopt. Misschien daarom ook dat wij zo ver ontwikkeld zijn... dat wil overigens niet altijd zeggen dat dat beter is ben ik nu achter!
We zijn er klaar mee en nemen met zijn 5en een taxi, dat gaat best als je jezelf maar opvouwt en dat een uur vol houdt! Sta je vast op de weg, dan sta je immers ook echt vast. En dan blijf je ook vast staan. Aangekomen bij het hotel dan snel een duik in het zwembad enven kijken of we daar kunnen lunchen. We bestellen vanuit het zwembad en er wordt zelfs geserveerd in het zwembad! Waaauw vet! De wrap zelf toch maar op de kant opgegeten. Waauw, dit hotel is vet én luxe! Met iPhone en al (de watertest doorstaan) wordt er een fotosessie gedaan en dan gaat ieder zijns weegs. Ik blijf nog een krap uurtje hangen bij het zwemmen: Ine-time en dat is wel lekker! Zelf even genieten van het hier-zijn.
Om 19:00 gaan we uit eten bij een Indiaas restaurant (toch nog een beetje India) en ik neem de chicken curry (tja, ik moet toch eens een keer pittig leren eten) en dat is...... goed te doen. Misschien omdat ik erbij gezegd heb dat ik het niet zo spicy wil :) Je een restaurant uit kijken is hier echt een sport, want ook hier is een avondje tafelen voor hen heel onwennig. Op de terugweg nemen Jonie en ik een voetmassage van een uur (voor het fabuleuze bedrag van EUR 7,00 en dat ga ik zeker nog wel een keertje doen deze vakantie... hmmmm heeerlijk (en pijnlijk). Ze hebben genoeg kracht, die Thaise mensen. Na 45 minuten voeten en 15 minuten nek en schouders doet alles zeer, maar ach, morgen hebben we er vast profijt van! :) Neehoor, het was ook echt fijn.
We nemen nog even een geocache mee (joehoeeeeeeee, mijn eerste in Thailand, Azie, deze noorderbreedte en zuidelijkste) en dan terug naar de kamer.
Morgen hebben we alweer het geluk om een wake up call te ontvangen om 05:15 (wie heeft dit jetlagrooster in elkaar gezet?! ;) ) om naar River Kwai te gaan. Zo dus nog even koffer inpakken (who needs sleep anyway?! Het is nu 00:41...) en dooooorrrrrrrrr!
Gevoel dat ik hier al een week ben, maar YES, nog maar 2 dagen, dus nog superveel dagen te gaan! De groep is echt een groep. Super gezellig, leuke klik, allemaal avontuurlijke mensen en leuke gesprekken. Maar niemand die tot nu toe de fitness room bezocht heeft.... zelfs ik niet... en voor wie mij kent, weet dat dat bijzonder is! Maar hey, ik heb ook vakantie ;)
Meer foto's vind je in het mapje 'Thailand' onder 'Pics'.
Geen idee hoe het met internet in Kachanaburi zit, dus wie weet duurt het een dagje langer voor ik blog, maar daarna is er vast weer ruuuuim voldoende te vertellen :)
Sleep tight, you all! :)
