Wát een weekend! Toen ik gisterochtend terugdacht aan afgelopen zaterdag werd het me toch even een beetje teveel. Wat was het een heftige dag met veel indrukken en onverwachte verrassingen. Wat voelde ik me gelukkig en speciaal, met zoveel lieve fijne warme mensen aan mijn zijde. Veel te veel mooie en lieve woorden en genoten tot in elke vezel.
Zaterdagochtend 07:15. Bas vertrekt naar zijn laatste boomklus vóór de bruiloft in Tilburg en ik lig te staren naar het plafond. Wakker, de slaap vat ik niet meer. Tot nu toe was er geen enkele spanning richting de bruiloft, maar ik voel de kriebels al op komen. Uit bed dan maar... Drie uur later heb ik het volledige huis gepoetst, keuken met allesreiniger, afzuigkap, stofzuigen, dweilen, spullen naar boven. Bas zal blij zijn met mijn pre-stress nu het huis zo netjes is 😉. Niet dat er iemand bij mij thuis komt vandaag, maar ik moet toch iets te doen hebben totdat ik net iets over half 11 opgehaald zal worden voor mijn vrijgezellenfeest (Ja ik weet dat dat vandaag is, want mijn beste vriendin Maaike vond het praktischer als ik mijn agenda gewoon die dag bezet kon houden ;-))
Een half uur na half 11 en 5 natte vieze schoonmaakdoekjes later word ik opgehaald door Maaike en Desiree en weer iets later kom ik gezellig aan bij het Hooihuis, waar 13 meiden op me zitten te wachten. We gaan lekker high-tea'en- jammmieeee!!😁😁😁 Tijdens het heerlijke eten en thee natuurlijk komen mooie verhalen, want iedereen heeft de opdracht gekregen om iets mee te nemen wat ze aan mij doet denken. Prachtige herinneringen komen boven en vooral allemaal heel lief en positief. Wat fijn dat er zoveel mensen leuke herinneren aan me hebben, van laarsjes van ons eerste onhandige avontuur samen tot ontstoken broccoli's. Van een vlaggetje van onze geniale uitjes tot tomaatje uit mijn jeugd. Zoveel verhalen waar ik deel van was. Het raakt me, wat een liefheid allemaal en iedereen heeft echt nagedacht over iets moois!
Wat me vooraf een beetje lastig leek is mijn aandacht verdelen. Ik ben heel sociaal en kan 1 op 1 of met kleine gezelschappen prima uit de voeten, maar 13 mensen tegelijk entertainen; dat vind ik wel lastig. Zeker omdat ze ook nog állemaal voor mij komen!! Ik wil graag dat iedereen het gevoel heeft dat ze wat aandacht van mij hebben gekregen vandaag en niemand met een vervelend gevoel naar huis gaat. Iets later hoor ik al dat ik dat gewoon maar eens los moet laten. Dit is mijn dag en ik moet gewoon genieten 😊
Na de uitgebreide lunch gaan we naar Maaike, waar een karaoke-set klaar staat! Heel even heeft mijn kwetsbaarheid een moeilijk momentje, want zingen voor anderen durf ik niet altijd even goed. Desondanks is die schaamte na 1 liedje ook weer over (Maaike en ik trappen uiteraard af met S Club 7) en ik laat de microfoon gedurende 2 uur niet meer los!😅 Dat mocht ook niet, want alle duetten of combinaties moesten altijd samen met mij zijn. Prachtige liedjes komen voorbij en ik geniet van de heerlijke momenten met alle lieve mensen die ook mee doen! Bo's, gekke mutsen, brillen en andere props; aan alles is gedacht om het maar zo warm mogelijk te krijgen hahahaha. Aan het eind doe ik zelfs nog wat liedjes solo! Wie had dat gedacht! Ik niet hoor. 😱
Als ik tijdens mijn duet met Maaike "Mag ik dan bij jou" van Claudia de Breij naar links kijk, zie ik ineens een man; het lijkt mijn vader wel. Maar dat kan toch niet? Ik ga weer verder met zingen, maar moet toch even checken of dit misschien toch wél mijn vader is?! Ik kijk nog eens en ja! Het is papa! Wat doet die hier nou?
Pap blijkt mij te komen ontvoeren! Ontvoeren?! Waarheen dan?! Ja dat gaat hij natuurlijk niet vertellen, maar ik mag afscheid nemen van alle aanwezigen, die ga ik niet meer terug zien..... HUH?! Ik ben even met stomheid geslagen! Ik ben er echt stil van. Maar.... hoe dan? Wat gebeurt er nu? En wat gaan we doen?! Wat onwennig neem ik met veel gekroel afscheid van iedereen en Maaike, Desiree en ik stappen bij papa in de auto. We rijden een half uurtje en komen uit in Breda waar we bij Eetcafé Publieke Werken neerstrijken. Terwijl Maaike mij wegserveert, roept de bedienster net iets te hard "Oh ja u heeft voor 11 gereserveerd" en dan begint er wat te dagen... het zal toch niet?!
Even later zitten we aan een tafel en één voor één druppelen ze binnen:
de mannen....
Eerst Arie en oom Peter..... en dan weet ik het zeker. De rest van mijn vrijgezellenfeest gaat met mannen zijn! Waauw! 😁 Wat een wending! 😁😁😁
Géniaal!😃
....Ooit maakte ik naast mijn lijstje met vrouwen ook een lijstje met mannen die ik uit zou nodigen als ik een vrijgezellenfeest voor mannen mocht houden. Zoals veel mensen weten heb ik veel mannelijke vrienden en klik ik doorgaans goed met hen... maar ja; traditiegetrouw hoort een vrijgezellenfeest voor de vrouw met vrouwen te zijn... toch?! Dus ik liet het idee varen, sloeg het lijstje op voor mijn archief (in de trend van: 'oh haha leuk idee doen we niets mee') en ging verder met mijn lijstje vrouwen...
Maaike en Desiree besloten dat het geen standaard vrijgezellenfeest hoefde te worden en gingen met behulp van Bas op zoek naar de telefoonnummers van de mannen op mijn fictieve lijstje en maakten een aparte lijst aan met een apart programma speciaal met mijn mannen.
Terwijl ik net bekomen ben van de eerste schrik komen Gilwell-maatjes Eddy, Thijs en Ruud binnen! Van heinde en verre uit het land zijn ze met of zonder camper helemaal hier naartoe gekomen om hier voor mij te zijn vanavond. Wat fantástisch!!! Wat een verrassing, ik voel me vereerd en speciaal terwijl ze aansluiten aan de tafel! Vijf jaar na de training die we samen volgden in 2014 om ons persoonlijk te verrijken, na 2 zware weekenden, waarin we elkaar ontzettend goed leerden kennen in een veel te korte tijd, hebben we nog steeds iets heel speciaals wat we met elkaar delen. We zien elkaar niet vaak, maar als we elkaar zien voelt het áltijd goed. We kennen elkaar op een ander level en wat ben ik blij dat ze er zijn!!!
En dan zijn er nog twee stoelen vrij, wie zouden we nog missen? Ik denk dat Syl misschien nog komt, maar Syl is helaas werken begrijp ik van Maaike 😔 en toen ik gisteren op mijn werk gekscherend tegen Fedde zei 'oh zo grappig, ooit maakte ik weleens een lijstje met mannen en daar stonden jij en Elton ook op', lachte hij heel nonchalant in de trend van 'oh grappig, ja echt joh; lache! Hey veel plezier morgen hè!' Het zal toch niet dat....?!
En jahoor, daar lopen ze lachend binnen: Elton en Fedde, mijn grootste maatjes op het werk. Zij zijn deel van het team dat voelt als een stel vrienden die samen proberen het beste voor de studenten applicatie- en mediaontwikkeling te bereiken. Waarmee het nooit als een straf voelt om te werken en waar ik dagelijks energie en blijheid van krijg! Wat ben ik blij om ze te zien! 😁
Onvoorstelbaar hoe deze groep lieverds het voor elkaar heeft gekregen om dit allemaal voor mij geheim te houden! Ik had het zó niet verwacht!
We eten gezamenlijk een heerlijke maaltijd en nog voor ik mijn laatste hete slok muntthee achterover gewerkt heb, gaan we weer door! Even later stappen we een EscapeRoom binnen en proberen we in twee teams binnen een uur uit een ruimte vol met hints en puzzels te komen. Een dichte kast zorgt voor vraagtekens: er lijkt een gat in de zijkant te zitten waar een soort lange staaf/sleutel in moet. We hebben alles in moeten leveren, maar voor ik het weet staat Thijs al met een bedspijl in handen (tja, anders zou 'ie toch niet los zitten?!) omdat dat misschien de sleutel is?! Vanaf de computer krijgen we de instructie van het bed af te blijven haha. De kapstok wordt ook nog even uit elkaar gehaald, maar uiteindelijk moeten we gewoon met logisch redeneren (en 6 omwegen) er uit kunnen komen. Net op het laatste moment hebben we het kaartje te pakken om er uit te komen, blijkt dat we nog een kamer hadden moeten doen 😉. We hebben het dus niet gered, maar we hebben wél lol gehad 😉
De andere groep is het beter gelukt en hebben de opdracht tijdig voltooid! Toppertjes!😁
Na afloop van deze geslaagde activiteit besluiten we het terras op te duiken. De Bruine Pij! Heerlijk :-D En daar blijven we tot enkele drankjes later.
Rond 01:00 worden de kaarsjes van tafel gehaald en begrijpen we de laatste hint dat ze de tafeltjes weer terug aan elkaar willen binden. We taaien na veel gezellige, fijne, diepgaande gesprekken toch maar eens af!
Wat een heerlijke dag. Genoten. Heel veel liefde gevoeld. Ik heb het beste van beide gekregen. Zowel vrouwen als mannen! Echt iets voor mij! Het kunnen alleen maar mensen zijn die mij heel goed kennen dat ze dachten dat ik dat leuk zou vinden. Maaike & Desiree, bedankt toppertjes!!! Hou van jullie! En voor iedereen die onderdeel was van mijn superspeciale dag: bedankt allemaal! Het was heerlijk!
Op naar komende zaterdag!
