Wát is de tijd omgevlogen hier in Denemarken. Nu was dit natuurlijk naar verhouding met onze andere reizen een vrij korte vakantie, maar toch. Wat hebben we genoten van deze heerlijke dagen. Bijna alle dagen dikke zon gehad, leuke mooie plaatsen bezocht en genoten met onze lieve kleine vriend. Wel verheugen we ons weer op ons eigen bedje. Dat gaan we echter nog niet vandaag weer opzoeken, want we maken nog een tussenstop in Hamburg. Enfin, even terug naar gisteren:
Het is alweer donderdag en we hebben nog veel plannen om vandaag uit te voeren: het Vikingmuseum, de kliffen aan de zuidkant van Denemarken bij Møn en de Skovtårn halverwege de terugweg. Omdat we echter even wat ruzie maken over niks in de ochtend (iets met: 'ja, maar jij zei het op een vervelende toon'; tijdens het schrijven van deze blog kan ik niet eens meer bedenken wat het onderwerp was, dus het was niet belangrijk). Dat zorgt ervoor dat we 1,5 uur later vertrekken dan gepland, maar aan de andere kant pakt Sam daardoor wel nog een ochtendslaapje van 2 uur mee en dat maakt hem de rest van de dag nóg vrolijker dan hij normaal al is. Toch nog een voordeeltje. Eenmaal uitgepraat zijn we snel op weg richting Roskilde voor onze eerste stop vandaag: het Vikingmuseum.
Vikingmuseum
We scoren kaartjes en komen in een zeer interactief museum terecht, waar kenners daadwerkelijk bezig zijn vikingschepen na te bouwen. De grond ligt bezaaid met handgekliefde stukken hout die niet geschikt waren om te gebruiken voor de boeg en middels borden leren we welke soorten hout voor welke doeleinden gebruikt werden. Daar zit nog een behoorlijke techniek achter, want je hebt treksterkte, druksterkte, doorbuigsterkte en ga zo maar door. Voor elk doeleinde kan een andere houtsoort gebruikt worden, afhankelijk van de eigenschappen van de boom. De strekking is wel dat eikenhout veel goede eigenschappen heeft en daarom veel gebruikt wordt.
In dit museum is ook een school op excursie die hun eigen boot gaan bouwen (Is weer eens wat anders dan de suffe excursies naar het Tongerloohuis die wij vroeger als kind deden haha). De archeologische vondsten van de vikingboten zijn werkelijk enorm. Een leuk museum en was zeker een bezoekje waard. Na een lekkere lunch, waarbij Sam de mensen op het picknickbankje naast ons verleid en ze de oren van het hoofd kletst, gaan we er weer vandoor, want we moeten nog 1,5 uur rijden naar onze volgende bestemming: Møns Klint.
Halverwege komen we langs de Skovtårn, die boven de bosjes uittorent. 'Zullen we dan nu al een stopje maken en dan doorrijden?' 'Nee joh, vanavond is het licht vast mooier en Sam slaapt nu lekker'. En door richting het zuiden.
Møns Klint
Daar aangekomen gaan we voor het eerst de draagzak op mijn rug testen. We kunnen namelijk de kliffen af lopen middels 500 treden, maar 500 treden met de kinderwagen vinden we niet zo'n goed idee en is allesbehalve handig. En dus wordt het draagzak! Eens kijken of Sam het net zo'n goed idee vind als wij.
Sam heeft er tot nu toe alleen aan de voorkant in gezeten, maar hij weegt nogal door met zijn 9,5 kg en kan inmiddels aardig zitten en dus gaan we het gewoon proberen. Bas zet hem in de zak, pas 5 minuten onderweg en meneer hangt al met zijn hoofd achterover: zooooveel bomen te zien! Als die niet van bomen houdt, weten we het ook niet meer😉.
Enfin, trap af door de bomen heen. En dus wetende dat elke trede die je naar beneden loopt, ik straks met 9,5kg extra weer naar boven moet, maar goed: dat is een lekkere work-out zullen we maar zeggen. 🙄😅 Het is een waar feest op weg naar beneden, want Sam vindt het helemaal geweldig. Het is dan ook prachtig en al snel komen de kliffen tevoorschijn. Gaaf! Halverwege is hij er een beetje klaar mee en dus werkt wondermiddel 'speen' erg goed. Hij heeft echter tegenwoordig al goed door hoe hij dat ding IN, maar dus zeker ook UIT zijn mond kan halen. Super handig natuurlijk, behalve als hij 10 meter voordat we beneden bij de zee zijn, besluit dat ding uit zijn mond te halen en te laten vallen. Ik hoor hem tikken tegen de ijzeren trap en vervolgens op de stenen vallen. De golven reiken nèt tot de speen en hij wordt een klein beetje door de zee meegenomen. Echter, de onderkant van de trap komt uit op kiezels, maar om onder de trap te komen moet je door een watertje van 15cm diep. 'Super leuk mama, dit spelletje: ga jij hem pakken?' Ik kijk naar mijn gele All-stars aan mijn voeten. Ga ik dit echt doen?! Kan ik nog via een steen ofzo? Nope!
Twee seconden nadenken en gaan. Doorweekte voeten in 1,5 seconde. Stukje lopen, tut pakken en terug. Maar wel een opmerking van een koppel als ik terug het grind op stap: 'Mummy is the hero!' En een blije Sam. Daar doe je het toch voor?
Terug op het pad is het gelijk genieten van het uitzicht, zowel op de open zee als op de prachtige witte krijtrotsen. Super gaaf! Sam is helemaal geobsedeerd door het kabbelende water en de golfjes en gaat alweer in de kletsmodus, heerlijk.
Na een lekkere wandeling gaan we terug naar boven en ik moet zeggen: het gaat me verrassend goed af. Ik had verwacht dat de 200 meter klimmen met Sam op mijn rug pittiger zou zijn, maar mijn hardloopconditie werpt duidelijk zijn vruchten af 😁
Ondanks de natte voeten lopen de Allstars gelukkig nog prima. Intussen heeft Papa Pakezel😅 een hele zooi van gevallen spullen en 'misschien-nodig' spullen verzamelt op de weg naar boven 🙄😁
Ook terug boven gaan we nog naar twee uitzichtpunten, waar de wortels van bomen voorkomen dat de rotsen verder afbrokkelen, al zal dat vast gaan gebeuren in de komende jaren. Het is er echt heerlijk en bijna vreemd dat het niet echt veel als hoogtepunt in Denemarken genoemd wordt.
Skovtårn
Inmiddels is het 17:30 en we gaan richting Skovtårn, een uitzichttoren die volledig rond is en met de kinderwagen te bewandelen zou moeten zijn. Volgens de website zou de selfservice tot 20:00 moeten werken. Dat is nog 1,5 uur rijden en we zijn al best moe. In de tussentijd drogen mijn Allstars dankzij de goede verwarming in de auto gelukkig wel. Dat is dan wel weer het voordeel. Rond 19:00 arriveren we ter plaatse en rijden dan gelijk verkeerd, waardoor we 15 minuten om moeten rijden om bij dezelfde plaats te komen en de goede inrit te pakken.
Begint al goed.
Vervolgens zien we op het bordje dat het tot 18:00 open is. Toch proberen? We twijfelen heel erg. Anderen gaan nog gewoon langs de parkeerpoortjes, maar wij twijfelen heel erg of dit nog wel verstandig is. Is dit niet gewoon zo'n situatie als van de week: toen was het de slechtste beslissing ever om toch nog te gaan. Voor je op de toren staat ben je een half uur verder, dan weer naar beneden; weer zo laat thuis en we hebben nog niet eens gegeten! Hmmm twijfel twijfel twijfel. We besluiten het niet te doen: zelf zouden we het vast redden, maar de kleine vriend moet ook nog mee. Het is goed geweest voor vandaag. We hebben echter nog steeds geen avondmaal geregeld en de babydoekjes zijn ook bijjjna op (nog 3 stuks). En dus staan we om 21:00 bij de plaatselijke Netto in Jaegerspris om een, niet al te ongezonde, avondmaaltijd te scoren, staan we daar vervolgens een kwartier over te twijfelen (het eten had al op kunnen zijn joh) en blijken de babydoekjes VOLLEDIG uitverkocht te zijn (ze verkopen hier meer luier-afvalzakjes dan billendoekjes... super onhandig). Enfin, morgenochtend dus alsnog terug naar de supermarkt ernaast die niet tot 22:00 open was, in de hoop dat ze daar nog wel billendoekjes hebben. Wordt anders erg lastig met de fanatieke poepluiers van meneer. Maar goed: nu eerst op naar het huisje, maaltijd in de pan, Formule 1 Café op de achtergrond op en daarna lekker naar bed! Toch weer een prima dagje!
Vrijdag
En dan is het alweer vrijdag: vertrekdag. Vandaag rijden we naar Hamburg, met wat tussenstopjes, zodat we zaterdag terug naar huis kunnen rijden. We sjezen als een malle met stofzuigers en doekjes door het huisje en vegen ook 6 dode wespen naar buiten, aangezien er een wespennest onder het dak lijkt te zitten. Alles gebeurt onder toeziend oog van Sam; die demonstratief zijn armen over elkaar geslagen heeft.
Tegen tienen zijn we allemaal gereed en gaan we op pad richting eerste bestemming: Kopenhagen!
Terug naar Kopenhagen
Kopenhagen? Hoor ik je denken. Jep. We zijn nog steeds op zoek naar een leuke souvenir uit Denemarken en Bas heeft in Kopenhagen een winkel genaamd 'Posterland' gevonden, die wat origineel werk zou moeten verkopen. En dus hoppaaaa voor de derde keer richting Kopenhagen, weer die verkeerslichten langs, weer een pokkengarage in en nog even op pad. Gelukkig dit keer met succes, want na een hele week zoeken vinden we na veel gepuzzel twee mooie werken, die we ook nog daadwerkelijk in huis kwijt kunnen! Super tof. Uiteraard was de parkeergarage bijna duurder dan heel de tekeningen bij elkaar, maar goed: je moet er wat voor over hebben dan ook he 😉
Bas en ik happen boterhammetjes met scrambled eitjes naar binnen, terwijl Sam zijn gepureerde zooi ook naar binnen werkt met mijn hulp.
Roskilde
Op naar bestemming 2 van vandaag: Roskilde. We wilden het centrum van dit stadje graag nog zien, maar hadden daar gisteren geen tijd voor. En dus vandaag op de terugweg even langs. We parkeren de auto in een parkeergarage die 100x goedkoper is dan in Kopenhagen (namelijk gratis de eerste twee uur) en vergeten de auto te registreren (ontdekken we bij het uitrijden: ooooops!).
We lopen via de plaatselijke begraafplaats, die inmiddels ook een park is, naar de winkelstraat en genieten van de gezelligheid.
Op het plein bij de kathedraal (tevens hoogtepunt van Roskilde), besluiten we nog even een terrasje te pakken, omdat we naar de wc moeten. Maar ja je weet hoe dat soort dingen gaan: een cappuccino wordt 'zullen we er iets kleins bij nemen?' En voor we het weten zit ik met een veel te grote Brusselse wafel met drie bollen ijs opgescheept en heeft Bas een volledige lunch aan karamel-noten-brownie.
Heerlijk, maar dat was nou precies NIET de bedoeling van dit geplande korte stopje. Het is pas tegen 15:00 dat we eindelijk opstaan om richting Hamburg te gaan rijden en dat betekent tevens dat we daar pas over een uur of 5 (zonder pauzes) aan gaan komen. We kijken elkaar aan en lachen er maar om: 'Verrast jou het dat dit zo loopt?' 'Nee, jou?' 'Nee, ook niet'.
Bomvol en bijna ontploft zitten we uiteindelijk in de auto. Van ons drie heeft Sam nog het minst gegeten in dit geval heb ik zomaar het idee. Ook wel eens leuk voor de verandering😂😅😇.
Lang verhaal kort: na 'Vrije training 2' in de auto gestreamed, een extra stop bij de Storebaeltsbrug omdat het nu 'superlekker weer is voor de foto' en nog een paar extra stops, omdat ik voor de 4e en 5e keer moet plassen en natuurlijk de stops omdat de kleine vriend moet eten of een nieuwe luier nodig heeft en niet te vergeten de files en afgesloten wegen die niet aangegeven staan, komen we uiteindelijk om 21;46 aan bij ons hotel in Hamburg. We zijn in ieder geval al halverwege!
