Vorige week was het dan zover, het laatste stapje van de afronding van huizen: ik heb de sleutel overgedragen aan Thomas en Bente, de nieuwe eigenaren van mijn (en intussen ook al enkele jaren Bas') paleisje in Roosendaal.
Ruim drie weken geleden kregen wij zelf de sleutel van ons nieuwe huis in Wouw. Nog even mooi als toen we het kochten kregen wij ons, zoals Dees het van de week noemde, 'volwassen' huis in handen.
Klussen
De planning is in vier dagen alles af te krijgen qua klussen. Erg ambitieus zouden sommigen zeggen, maar met de hulp van zoveel lieve mensen die radiatoren en deurstijlen schilderden, muren die geverfd werden. Zelfs 'als-we-nog-tijd-over-hebben'-klusjes als verven van carport, verven van overkapping achter in de tuin (ja we hebben er twee!) en alle schrootjes op eerste en tweede verdieping worden gesloopt (en netjes afgevoerd).
Enfin, we werken ons twee dagen in heeeel veel zweet en rijden ook nog 'even' naar Ikea Delft om de 100 kg kledingkast om te wisselen. Hebben we alles voor 70 euro laten bezorgen, alles al op de eerste verdieping getild, bijkt 2,36m niet te passen vanwege het verlaagde plafond en de 3 meter breedte ook niet vanwege een elektra-koof (leuk idee om dit maanden van tevoren zo nauwkeurig voor te bereiden, Ien). En dus 100 kg kast weer naar beneden, alles in de bus en rijden maar. Ikea Breda heeft het niet meer in 2,01m en dus wordt het Ikea Delft. 4 uur, een heerlijke lunch van de Spar onderweg en veel parkeerfrustraties later zijn we weer terug in Wouw en kan het (nu succesvollere) in elkaar zetten beginnen.
Na misschien wel 50 tosti's in 3 dagen rest nog het laminaat op de zolder, wat zaterdag in de brandende zon op zolder gelegd wordt. En dan is het alleen nog de plintjes die daarbij horen en de muur in de woonkamer.
Die laatste taak (de groene muur) zal pas in de week er op geverfd worden en dus besluiten we zondag, zoals gepland, alles over te verhuizen. Omdat ik vanwege mijn zwangerschap niet mag tillen, betekent dat voor mij vooral delegeren vanaf de zijlijn en ik kan je vertellen: dat is voor mij moeilijker dan gewoon mijn dommekracht inzetten en sjouwen. Desondanks is mijn lichaam na 4 dagen klussen er ook wel een beetje klaar mee. Ik slaap zondagavond dan ook als een roosje, hoewel de gekochte worst (a.k.a. voedingskussen) daar wellicht ook wel een beetje aan meehelpt.
Rust
Maandag eten we geen tosti's en is het ineens een rust in huis. De bovenverdiepingen zijn ver klaar, de woonkamer nog niet begonnen. Het is alleen nog wachten op de schilder die de muren op de begane grond van groen zal voorzien. Maar die komt diezelfde woensdag. En na de eerste verfrolbewegingen denk ik: gatver wat een lelijke vieze poepkleur! Gelukkig denkt Bas datzelfde. Wel komt het nog goed, want na droging wordt het een prachtige warme kleur. Na toevoeging van wat groene planten, een wereldkaart en onze kast met herinneringen is de groene muur een plaatje geworden. Ook de hexagon-fotolijstjes met reisfoto's, familie en vrienden krijgt een eervol plekje boven de bank. Het wordt steeds meer ons huisje, en dat was het eigenlijk al; want dat gevoel hadden we al bij binnenkomst.
Uiteraard zijn er nog dingetjes op de planning: de week erna wordt de CV en meterkast vervangen en op de rol staan nog zonnepanelen, de badkamer en een dakkapel, maar goed dat is nog toekomstmuziek. Eerst genieten van de vakantie:
Met dit heerlijke weer geeft niets mij een fijner gevoel dan lekker buiten onder de veranda in de lounge genieten van het uitzicht op deze prachtige groene tuin. Het voelt een beetje alsof we in Center Parcs zijn gaan wonen: op 350m lopen een winkel en overal groen. Ik word er helemaal gelukkig van.
Het oude huis overdragen
Maar na het inrichten van dit huisje moet het oude huisje natuurlijk ook nog opgeruimd worden. En hoewel je de meeste zooi dan al verhuisd hebt, blijkt dan toch dat je altijd meer zooi had dan je eigenlijk dacht! Steeds weer een auto mee terug naar huis (of naar de kringloper) met spullen die we eigenlijk niet zouden missen. Poetsdoekjes mee, grasmaaier aan en zorgen dat we de vogelzang net zo netjes achterlaten als wij het zouden willen aantreffen. Dat resulteert uiteindelijk dinsdagmiddag in een huis wat ik bijna zelf zou kopen ;-). Pap heeft de tuin prachtig gedaan, mam heeft de vloer nog gedweild, ik keuken en badkamer schoongemaakt en het was er helemaal klaar voor (en mijn rugje helemaal klaar mee ;-))
En dan nog het persoonlijke: want dit huisje was mijn eerste eigen huisje, wat ik helemaal naar eigen smaak kon inrichten - waar ik me altijd veilig terug kon trekken. Een plekje naar mijn hart waar ik 5,5 jaar, waarvan Bas 4 jaar, met veel plezier heb gewoond. Nu hadden we het nieuwe huis natuurlijk 9 maanden geleden al gekocht, dus ik kon wel een beetje wennen aan het idee, daarnaast met corona kwamen de muren ook wel aardig op me af en met dit mooie nieuwe plekje zit het ook wel goed. Het afscheid voelt dus niet verkeerd. Ik draag het over aan twee jonge mensen die er vast net zo goed voor gaan zorgen als ik ervoor gezorgd heb. Ik hoop dat ze er net zo gelukkig worden als ik ben.
