Soms vind ik alleen zijn best lastig.
Mijn laatste klas op mijn werk is vandaag niet op komen dagen om 16:20, maar ik blijf hangen op het werk... tot 17:00. Beetje na kletsen met de collega's, de sfeer is goed. Studie is een paar weekjes op woensdag i.p.v. maandag, dus ik ben vanavond voor de verandering eens vrij... Ik ben moe van deze werkdag en kapot van alle energie gestoken in dit nieuwe lessysteem dat tot dusver nog een zootje lijkt; hoe hard we ook werken om het goed neer te zetten. Een moeheid die begrijpelijk is, maar na naar verhouding de enorme hoeveelheid slaapuren die ik gemaakt heb van het weekend (omdat vorige week zo mogelijk nog vermoeiender was) zou ik inmiddels niet meer moe mogen zijn van mezelf... Eigenlijk alle reden dus om om 16:20 gelijk te vertrekken om te genieten van mijn 'vrije' avond, maar dat doe ik niet... ik blijf nog even hangen. Want waarom níet?! Ik word nergens verwacht. Er is niemand die het eten thuis gemaakt heeft, zodat ik aan kan schuiven. Niemand die naast me op de bank kruipt en blij is dat ik weer thuis ben gekomen.
En dat is ook niet erg, ik vind mezelf ook niet zielig of eenzaam, of ben ook niet op zoek naar iemand om die leegte te vullen, maar soms vind ik het gewoon een beetje moeilijk. Om in een stil huis thuis te komen. Om mijn avond als ik niets gepland heb alleen te vullen, alleen te eten, alleen tv te kijken, alleen m'n huis te onderhouden. Alleen dingen te ondernemen. Ik ben er zeer goed toe in staat en geniet er ook oprecht van om alleen te zijn, ik zou ook even niet anders willen, maar soms voel ik me gewoon even alleen. Hoe goed dat ook voor me is.
Ik rij naar huis en doe mijn eigen ding: lekker meezingen in de auto, sla af voor mijn straat, parkeer mijn auto voor de deur, kijk de folders op de deurmat door en gooi ze bij het oud papier en doe binnen de lichten en verwarming lekker aan. Even zelf wat sfeer creeren. Dan nog maar even hardlopen. In zulk soort chaosweken op het werk is mijn sportuitlaatklep hard nodig om even stoom af te blazen en ach: wie houdt me ook tegen? Ik trek mijn winter-sportoutfit aan en ga nog even 7 kilometer hardlopen; m'n hoofd lekker leeg maken. Voelt heerlijk naderhand, zoals altijd.
Ik ben weer thuis en heb nog een avond van 5 uurtjes voor me, het is pas half 7 en ik heb de hele avond niets op de planning. Een lekker maaltje heb ik van het weekend al voor 2 dagen gemaakt en warm ik op in de oven. Een kwartier later heb ik gegeten en dan?! Zal ik gaan lezen? studeren? stofzuigen? opruimen? mensen appen? Niks hoeft, alles mag. Ik heb de touwtjes in handen. Het wordt een avondje op de bank met Dokter Tinus; een lekker dekentje om me heen, kaarsjes aan, verwarming op 20. Stiekem toch wel fijn dat ik alles zelf kan beslissen, morgen kan ik weer dingen delen, maar vanavond is de avond nog even van mij.
